მადლობა სვითის ამ სურათისთვის

ეს დღე, ალბათ, არასდროს დამავიწყდება. ამ დღეს საქართველოში ჟურნალისტიკამ თავის თავს შეაფურთხა!

…ამაზე ბევრიც დაიწერება, ბევრიც ითქმება და საკმაოდ დიდხანს…

სულ სხვა განწყობით ვიყავი მომართული ამ დღეს. დღეს ხომ მეათედ, მეათედ გახლდით “შობის მეთორმეტე ღამეზე”, რომელიც, ვფიქრობ, ყველაზე საოცარი სპექტაკლია, რაც კი ოდესმე მინახავს. ამ საიუბილეო დღეს მხახიობებმა სერიოზული გამოცდა ჩააბარეს მაყურებლების წინაშე.

დღეს ბლოგერებმა შეკრება მოვაწყვეთ და მე, სვითიმ, თინიმ, ლანდიშამ, ენდიმ, თაზომ, გოჩამ, ანიმ (თევზმა) და ირინამ მოვაწყვეთ სპექტაკლის დღე და ჩემს უსაყვარლეს “შობის მეთორმეტე ღამეზე” წავდით. სპექტაკლი მართლაც დაუჯერებელი და გასაოცარი გამოდგა, რადგანაც იმედზე გავრცლებულ იმ სკანდალურ ინფორმაციას დაემთხვა, რომელმაც მთელი თუ არა, ნახევარი საქართველო შოკში ჩააგდო!

პირველი მოქმედება ნახევარი საათის დაწყებული იყო, როცა უკნიდან დარბაზიდან გასვლის ხმა გავიგონე. ხმა გაძლიერდა. თავი მივაბრუნე და ვხედავ, რომ ხალხი ერთმანეთს უჩურჩულებს, ფეხზე დგება და დარბაზიდან გადის. პირველი, რაც გავიფიქრე, მეგონა, რომ ვინმე ცუდად გახდა, მაგრამ როდესაც ხმაური არ შეწყდა, გავიგონე, როგორ თქვეს, “სააკაშვილი მოკლეს!” და “ომი დაიწყო!”-ო…

ყველას ძალიან, ძალიან შეგვეშინდა. პირადად მე ხელები ამიკანკალდა და მეგონა სულ მალე თეატრს ბომბი დაეცემოდა. ეს იყო ათწუთიანი შოკი, როცა დარბაზი განახევრდა. ყველანი მობილურებს ვეცით და არ ვიცოდით, რა გვექნა.  სპექტაკლი, რა თქმა უნდა, ჩაიშალა. მაყურებელმა მსახიობები კულისებში ტაშით გააცილეს.

მადლობა ღმერთს, მალევე გაირკვა, რომ ყველაფერი ტყუილი და ფარსი იყო. მაყურებელმა ტაში დასცხო და სპექტაკლის გაგრძელება მოითხოვა. ვერ წარმოიდგენთ, როგორ გამიხარდა, როცა გავიგე, რომ “შობის მეთორმეტე ღამე” ისევ გაგრძელდა. იმ წუთებში ვიგრძენი, რომ საოცარ და უპერეცედენტო შემთხვევასთან მაქვს საქმე. მობილური ჩავრთე და…

ამ სტრესის მიუხედავად, ზაზა პაპუაშვილმა, ჩემმა საყვარელმა მსახიობმა, რომელიც მთავარ როლს ასრულებს, თავისი მონოლოგი შესანიშნავად წაიკითხა. ამან კიდევ უფრო აღმაფრთოვანა ამ ადამიანის ნიჭითა და ოსტატობით. თქვენვე ნახეთ ეს ჩემი პირადი, საიუბილეო, დაუვიწყარი დღე!

P.S. როდესაც ბისზე გამოსვლა დამთავრდა და ხელები ტაშის კვრისგან გვქონდა დაბუჟებული, ზაზა სცენიდან ამ სიტყვებით დაგვემშვიდობა: “თეატრი უკვდავია!”