იცით, როგორ ვგრძნობ თავს? წინაღობებზე მხტომარესავით. “ბეგ ს პრეპიადსტვაიმი” რომ ქვია, ის. აქეთ სტატია, იქით ჯიპა, აქეთ სოციალური მედია, იქით ძილი და ნორმალური ცხოვრება. მიუხედავად ამისა, ჯერ არ ავჭრილვარ (მეტი რაღა უნდა მომივიდეს) და ღიმილის უნარიც შემრჩა (მგონი, ასაერთოდ გაღიმებული დავდივარ).

წინა კვირას, როგორც იქნა, ამისრულდა ორი რამ: 1. ვერ წავედი ბლოგერების ექსკურსიაზე და 2. სოციალური მედიის კარგა ხნის წინ დაგეგმილ ტრეინინგზე ამოვყავი თავი. პირველ პუნქტთან ბოდიშს მოვიხდი და მეორეს მიმოვიხილავ.

Continue reading →