ავტაპორტრეტ 
ყოველი წლის ამ დროს მაინც ჯიუტად მგონია, რომ იქნებ კაცობრიობა შეცდა (თორემ აქამდე არ შემცდარა) და კალენდარის გამოანგარიშებაში შეცდომა დაუშვა? იქნებ 20 ივლისი დღეს უკვე სხვა დღე ჰგონიათ და ნამდვილი 20 ივლისი კარგა ხნის წინათ დაიკარგა? როგორც უნდა იყოს, ზუსტად (თუ არაზუსტად) 23 წლის წინ გაგრის #1 საავადმყოფოში ჩემი საათი ჩაირთო, რომლის წიკწიკი ნელ-ნელა გაუთავებელ ყვირილად გადაიქცა და ახლა ბევრს აწუხებს
როგორც მოგახსენეთ, ხატვის კონკურსში ვიღებ მონაწილეობას და, აჰა, პირველი დღის შედეგიც:
რა აუცილებელია, ზღვიდან ვეშაპი ამოხტეს, როცა ამისთვის არსებობს თვითმფრინავი. მზე კი მხოლოდ ფრენბურთის ბურთია, რომლის არომატული წვენიც კოქტეილის ჭიქას ეხლება Continue reading
კურთხეული ხარ შენ, წამო, რამეთუ მოგონების ფოტონაპერწკლებით აღავსებ ადამიანის მეხსიერებას
(მერამდენე მუსიკა ვცადე, რომ განწყობისათვის დამემთხვია)
დიდი ხანია, აღარ მიყვარს მოპათეტიკურო პოსტები და, საერთოდ ამ ტონით წერა/კითხვა. მაგრამ იმ დღეს პატარა უფლისწულის გაწვიმებული შადრევნიდან რუხი მტრედი აფრინდა, პატივმოყვარეს მინიატურლ ქანდაკებას გადაუფრინა და კადრის მეხსიერებიდან გაუჩინარდა.
წამების წვიმა ისე გადარეცხს თაობებს დედამიწიდან, რომ ჩვენ, ყველაზე გონიერთ, არც არაფერს შეგვეკითხება.
არ დამიწყოთ, არასდროს მიოცნებიაო!!! მოკლედ, უტვინომ გულში დამთაგა, რომელიც არავის დაუთაგავს, და მეც დამერთო ნება, აღნიშნული თამაში გამეგრძელებინა
რახან ოცნებაა, მეც ბოლომდე გავაჯაზებ:
თუ ვინმე დამეხმარება, ორჯერ მეტს გავუკეთებ. სხვათა შორის, შეიძლება, სვითის ბლოგზე ვწერო ხოლმე. ბევრი რჩევა მივიღე მისგან და მინდა, სხვა სფეროებიც ვცადო ჩემს პონტში რა 
…ანუ არ მინდა ამ ცხოვრებაში რაიმე ტყუილუბრალოდ ვაკეთო. სისულელესაც მინდა მიზანდასახული გავხადო. უაზრობაც აზრიანი მინდა, იყოს ჟურნალისტიკა ჩემი ოცნება არ არის, იგი ჩემი პროფესიაა ახლობლების კარგად ყოფნას აქ ვერ შევიტან, ვინაიდან მათ ვერც ერთ ოცნებაში ვერ ჩავატევ. მოკლედ, ასეა ჩემი საქმე
P.S. სულ დამავიწყდა: ვთაგავ