დავიღალე? არაჰ, ეგრე ადვილად არ/ვერ ვიღლები. ზაფხული მოვა თუ არა, ენერგიის მოზღვავებას ვგრძნობ. არც კუნთები მაყრია და არც არანაირ სპორტში მივლია. უბრალოდ, არ ვიღლები. იყო დრო, როცა ფეხის განძრევა მეზარებოდა და დამჯდარი/დაწოლილი ვჭამდი. აი, ეს დრო იყო:
დღეს 11-ის ნახევარზე ავდექი. ცოტათი ფეხის კუნთები მტკივა, მაგრამ ეგ არაფერია. გუშინ დავბრუნდი სპონტანურად დაგეგმილ–განხორციელებული მოგზაურობიდან. პარასკევს საღამო ხანს თევზმა მომისკაიპა, წავდეთო. 1–2 გადარეკვის შემდეგ მზად ვიყავი, გავყოლოდი თუნდაც ქვეყნის დასალიერში.
არ მიყვარდა შემოდგომა, რადგან სიცივე გაფუჭებული ბავშვივით ნელ–ნელა კეკლუცობიდან შეურაცხყოფაზე გადადის და სახეში გილაწუნებს. არ მიყვარდა იმიტომაც, რომ დღე დღეს არ ჰგავს და ღამე – ღამეს. თუმცა ამ შაბათ–კვირამ ჩემი შეხედულება საგრძნობლად შეცვალა. Continue reading