ვისაც ეს სახელი პრიველად გესმით, ამიერიდან იცოდეთ, რომ სანამ ბათუმამდე მიხვალთ, ჯერ დაბა ჩაქვი უნდა გაიაროთ, რომელსაც ბავშვობაში “ჩარკვს” ვეძახდი (ეგ არაფერი, ქობულეთი საზღვარგაერეთ მეგონა). ადგილი, რომელსაც ბუნებამ საჩუქრად სიმშვიდე უბოძა. პირველი ადგილი, სადაც მე ზღვაზე “დარჩენით” წავედი და ზაფხულის ყველაზე საჩემო 3 დღე გავატარე.
უკვე გავრცელდა იმ კითხვების ჩამონათვალი, რომელსაც დასვამენ დღევანდელი დღიდან მოყოლებული, 3 თვის განმავლობაში. იხილეთ ისინი.
1. მოიყვანს თუ არა ცოლად ენრიკე მთელი ქვეყნის თვალწინ ამორჩეულ “ამ გოგოს”? – პრაიმ ტაიმი
2. რას იტყვიან “ამ გოგოს” ძევსტვენნიცა მეზობლები? – ტაბულა
3. რას იტყვის პრეზიდენტი? – რუსთავი 2
4. რომელი იქნება პირველი შოუ, სადაც “ამ გოგოს” მიიწვევენ? – ბლოგერები.
5. “ამ გოგო”-ენრიკეს ურთიერთობის რა ფარულ დეტალებზე ისაუბრებს “ეს გოგო” ექსკლუზიურად? – ნანუკა ჟორჟოლიანი
6. “რა გრძნობა იყო, როცა მსოფლიო პრინცი გეამბორათ?” – მაია ასათიანი.
7. “გოგო ჯობია თუ ბიჭი?” – “ამ გოგოს” სამეზობლო.
8. “ამ შემთხვევის შემდეგ ქალიშვილი დარჩა თუ არა “ეს გოგო”? – Med.Ge-ს მომხმარებლები.
9. “აბა, ენრიკეს პატარა აქვსო?” – ანინა
10. მოეწონა თუ არა ენრიკეს ჯინსები და ფეხსაცმელები “ამ გოგოს”? – ვანო ჯავახიშვილის შოუ 
გილოცავთ 2011-ს და ღმერთმა ისეთი ბედნიერი გამყოფოთ, როგორი მე – ანდრეა ბოჩელით ტკბობისას. აგსრულებოდეთ სურვილების 99%, როგორც მე – ანდრეა ბოჩელის მოსმენისას (საშინლად წვიმდა). ჰოდა ინებეთ ჩემი საახალწლო პოსტი
ყველაფერი გაცილებით ადრე, დომინგოს ვიზიტის შემდეგ დაიწყო, როცა გაირკვა, ახალ წელს ვინც იმღერებდა. მაშინ ბედსშეგუებული ჯორივით გადავრეკე სახლში და გავამხილე, რომ 31-ში ჩემი ბათუმში ყოფნა უდრიდა
მშობლების პასუხი იყო: “ყველანი ერთად შევხვდეთ ახალ წელს ანდრეა ბოჩელის კონცერტზე”.
ვის/რას ვიხილავთ ამა წლის 31 დეკემბერსა და იმა წლის 1 იანვარს ბათუმში?
სცენაზე სულ 400-ზე ცოტათი მეტი შემსრულებელი გამოვა.
მსოფლიო ოპერის პაპის ბათუმში ვიზიტით კრის დე ბურგისა და სოფო ნიჟარაძის ეპოქა დასრულდა. ამიერიდან ტელევიზორში დომინგოს კონცერტის ფრაგმენტები გაიჟღერებს. ვისაც ოპერა და, განსაკუთრებით, დომინგო უყვარს, ვულოცავ (საკუთარი თავის ჩათვლით). დანარჩენებს კი გაძლებას ვუსურვებ. თუმცა სიმართლე უნდა ითქვას: ბათუმის ისტორიაში ეს ყველაზე დიდი ხელოვანის ვიზიტია.
რეალურად რა მოგვიტანა ამ ღონისძიებამ? Continue reading
by Landish.Ge
მიუხედავად აყალმაყალისა, გაუგებრობისა და აზრთა სხვადასხვაობისა…
მიუხედავად უ-ზღვაში-ბანაობისა და გადატვირთული გრაფიკისა…
მიუხედავად, რაც თავში არ მომდის, ყველაფრისა…
ეს “რაღაცნაირი” ზუსტად გამოხატავს მთელს ჩემს შთაბეჭდილებას, რომლითაც 2 იანვრის მოგზაურობა აღვწერე. იდეა კი თინის “რაღაცნაირი ბლოგიდან” წამოვიდა.
მას შემდეგ, რაც ბათუმი საახალწლოდ მაგრად გააპიარეს, სურვილი გამიჩნდა, მენახა და საკუთარი თვალით შემეფასებინა იქაურობა. როცა ახალ წელს ცნობილი საოპერო მომღერლები ბათქაბუთქის ფონზე მაინც მშვენივრად მღეროდნენ, მე, ყოველივე ამის ტელევიზორიდან შემყურეს, ნერვები მეშლებოდა მაყურებელთა პაკაზუხობაზე. იმაზე, რომ ბევრი “მსმენელი” მოდისა და ძაააააააააან სვეცკაობის გამო იყო გამოსული ევროპის მოედანზე. თუმცა, იმედი მაქვს, ამის შემდეგ მაინც შეიგნეს, რომ ოპერა და დისკოტეკა მთლად ერთი და იგივე არ არის. ამაზე მერე…
მოკლედ, მე, ირაკლი (ჩემი ძმა), კოსტა (მამიდაშვილი) და ბაკური (მამაჩემი) დავავადექით კი არა და დავაჯექით ბათუმის გზას. ჩვენი ჯიპი დანიშნულების ადგილზე 1,5 საათში ჩავიდა.
..და დაგვხვდა “რაღაცნაირი” ბათუმი: არც მზე იყო, არც ციოდა. პირიქით, თბილოდა. ვერც კი იგრძნობდი ზამთარს. ქალაქი მოღუშული და не в своем тарелке იყო: ამდენი ხალხი და ზღვისკენ არავინ იყურება. დღის 2 საათზე ჩასულებმა მცირე შემოვლის შემდეგ დაუფლებული უსაქმურობისაგან განსათავისუფლებლად ერთი საათით წავიძინეთ. მოკლედ, დანარჩენი იხილეთ ფოტოებზე 
ირაკლი, კოსტა და "ბატონი ბიუჯეტი" ანუ მამაჩემი
ესეც მე. უფრო სწორედ, ჩვენ
