ბნელი ძველით ახალი წელი

ზოგადად, როგორია ახალი წელი, არა აქვს მნიშვნელობა, ძველი თუ ახალი? მინიმუმ ასეთი:

თუმცა, როცა კაცს არ გიმართლებს, ძველით ახალი წელი ასეთი გექნება:

სიმარტოვეს ყველაზე მეტად სიბნელეში განიცდი, როცა გარშემო მხოლოდ შენი წარმოსახვაა. Continue reading

ყველაზე უცნაური ახალი წელი

ამ ახალ წელს კიდევ ერხელ დავრწმუნდი, რომ ბავშვივით მიყვარს ეს დღესასწაული და რომ, ალბათ, ასე იქნება მუდამ. მთავარია, 1-2 ყლუპი საშობაო მუსიკა, კარგ რამეებზე ფიქრი და ოცნება.

გილოცავთ დრაკონის 2012 წელს, ჩემს წელს! 

ხვდებით, ალბათ, რას ნიშნავს ჩემთვის, იყო გამორჩეული. ბავშვობიდანვე ამას ჩამჩიჩინებდნენ და მეც მივეჩვიე. ამას დრაკონიც ამართლებს, რადგანაც ერთადერთი ზოდიაქოა, რომელიც ადამიანის ფანტაზიამ შექმნა და მითად აქცია. ჰოდა წელს მე და დრაკონი გავაჯაზებთ. თუ როგორ, ამას გზადაგზა იხილავთ :) ახლა ახალი წლის ამბები :green:

Continue reading

2012 წელი და მარტო სახლში

ჩემი ახალი, "მზა" ნაძვის ხე

შობა-ახალი წელი საკუთარ დაბადების დღეზე მეტად რომ მიყვარს, დიდი ხნის წინ მივხვდი. ჯერ არ მახსოვს, ახალი წლის ბავშვური სიხარული გამნელებოდეს. ყველაფერი ისევ ისეა, როგორც 5, 10 თუ 15 წლის წინ. თვითონ ვრთავ ნაძვის ხეს, ვმღერი საშობაო სიმღერებს და ახალი წლის ღამეს ვისვრი მაშხალებს. ახალ წელს ყოველთვის შინ ვხვდები (შარშანდელი ბედნიერი გამონაკლისი იყო), წელს კი ყველაფერი სხვაგვარად იქნება!

Continue reading

ჩემი 23-ე საახალწლო პოსტი

ავტაპორტრეტ :)

ყოველი წლის ამ დროს მაინც ჯიუტად მგონია, რომ იქნებ კაცობრიობა შეცდა (თორემ აქამდე არ შემცდარა) და კალენდარის გამოანგარიშებაში შეცდომა დაუშვა? იქნებ 20 ივლისი დღეს უკვე სხვა დღე ჰგონიათ და ნამდვილი 20 ივლისი კარგა ხნის წინათ დაიკარგა? როგორც უნდა იყოს, ზუსტად (თუ არაზუსტად) 23 წლის წინ გაგრის #1 საავადმყოფოში ჩემი საათი ჩაირთო, რომლის წიკწიკი ნელ-ნელა გაუთავებელ ყვირილად გადაიქცა და ახლა ბევრს აწუხებს :)

Continue reading

ზურიუსებიც სვამენ

Made by დედა

რაღაცნაირად ვარ. არ მსურს, ამ ყველაფერს წუწუნის სახე მივცე, მაგრამ რაც ქუთაისში ვიმყოფები, კიბერ სივრცე ვერდით მიმრჩა.  ალბათ, ემოციური პახმელია მჭირს: ძალიან მაგარი ახალი წლის შემდეგ ძალიან მაგარი ბედობა მქონდა: დიტომ, დათომ, ანიმ, ირინკამ, თეომ, მთვარემ და აბაშამ (ვინც გამომრჩა, კომენტარებში შემახსენოს) ჩემს სახლში სრულლიად მოულოდნელად ერთად მოიყარეს თავი! Continue reading

ახალი წელი და ჩემგან 20 მეტრში მომღერალი ოცნება

გილოცავთ 2011-ს და ღმერთმა ისეთი ბედნიერი გამყოფოთ, როგორი მე – ანდრეა ბოჩელით ტკბობისას. აგსრულებოდეთ სურვილების 99%, როგორც მე – ანდრეა ბოჩელის მოსმენისას (საშინლად წვიმდა). ჰოდა ინებეთ ჩემი საახალწლო პოსტი :)

ყველაფერი გაცილებით ადრე, დომინგოს ვიზიტის შემდეგ დაიწყო, როცა გაირკვა, ახალ წელს ვინც იმღერებდა. მაშინ ბედსშეგუებული ჯორივით გადავრეკე სახლში და გავამხილე, რომ 31-ში ჩემი ბათუმში ყოფნა უდრიდა

  • ჟანგბადის ბალონს – წყალქვეშ
  • პარაშუტს – ვარდნისას
  • გათიშულ ელექტროენერგიას – აბაზანაში ფენის ჩავარდნისას
  • სამოთხეს – ჩვენ რომ ვიცით, მაშინ

მშობლების პასუხი იყო: “ყველანი ერთად შევხვდეთ ახალ წელს ანდრეა ბოჩელის კონცერტზე”.

ვოეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეეე!!!!!

Continue reading

ჩემი საშობაო სტვალბომი

მიუხედავს იმისა, რომ ზაფხულის მერე ჩემს გემოზე პრატიკულად არ მისტვენია, მაინც გადავწყვიტე, რამდენიმე საშობაო სიმღერა ჩამეწერა. გიძღვნით ყველას, ვისაც გიყვართ, ვისაც გსიამოვნებთ ;)

შენ დაუკააარრრრრრ Continue reading

კონცერტია თუ აჯაფსანდალის აღლუმი?

ვის/რას ვიხილავთ ამა წლის 31 დეკემბერსა და იმა წლის 1 იანვარს ბათუმში?

  • ანდრეა ბოჩელის (მთავარი)
  • ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო ორკესტრს (მთავარის დამხმარე)
  • კაპელას (მთავარის დამხმარე)
  • საბალეტო დასს (მაინც კლასიკაა)
  • სოფო ნიჟარაძეს (მთავარის დამხმარე)
  • ნაციონალურ ბალეტს (“სუხიშვილები” რომ ჰქვია ხოლმე)
  • სოფო ხალვაშს (გაახსენდათ)
  • ვაჟა მანიას (ესეც)
  • ელენე გედევანიშვილს (ჰა?)
  • აკრობატების ჯგუფს (WTF???)
  • ბრაზილიურ მომღერალ-მოცეკვავეთა ჯგუფს (GOOOOSH!!!!)

სცენაზე სულ 400-ზე ცოტათი მეტი შემსრულებელი გამოვა.

Continue reading

ნაძვის ხე 55 ლარად (ვიდეოპოსტი)

ჩემი მამიდაშვილი კოსტა - არ შეიმჩნიოთ ;)

არც ისეთი ძვირი და ძვირფასია. სამაგიეროდ, ახალია და თან ზუსტად საჭირო ზომისა. 450 ნათურა, მესამე წელია, მშვენივრად მუშაობს. დანარჩენი თქვენ შეაფასეთ. Continue reading

უმაგრესად გატეხილი ძილი ანუ მამა ჩამოვიდა

ლითლ უვერტიურა

მანამ, სანამ წინასაახალწლოდ ბოჩელის სიმღერებით წავიღებდე ტვინს, კვლავ გაციებას ვებრძვი. ერთ-ერთი, რაც მაგიჟებს და მადებილებს, გაბრუებაა. როცა ასე ვარ, საკუთარ თავს არ ვეკუთვნი. უაზროდ ვკარგავ ენერგიას და, რაც მთავარია, ფეხზე კიდია, ვის რას და როგორ ვეუბნები. მაშასადამე, არასდროს მისურვოთ გაციება. ახლა კი, მთავარი.

Continue reading