Tag Archives: ხატვა

ნაღმების ქალაქი

80

სმარტფონში დაწერილი პოსტი ორ ნაწილად და “ვულნიკურას” თანხლებით

ნაწილი I

რამდენი სახელი აქვს თბილისს? მზის, ვარდების, ბეტონის, ნაგვის ქალაქი, კიდევ? ამ  720 კმ²  ფართობს კიდევ მრავალი “ქალაქის” დატევა შეუძლია, ქალაქი ბიბლიოთეკის, ქალაქი ურთიერთობის, სინათლის ქალაქის. მაგრამ, თუკი ყოველდღე გათელილ გზას გონებაში კიდევ ერთხელ გადავღეჭავთ, მარტივად აღმოვაჩენთ ადგილებს, რომლებმაც მეხსიერება სამუდამოდ მოგვისვირინგეს. მათი ნახვის, გვერდით ჩავლის, შეხების თუ მათზე გაფიქრებისას კი ჩვენში ნაღმებივით იფეთქებს მოგონებები, რომლებიც წამიერად, ზოგჯერ სუნის შეგრძნებამდე სიზუსტითაც კი გვაბრუნებს იმ რეალობაში, რომელიც ერთ დროს ჩვენი იყო.

ნაწილი II

დავდივარ, ბევრს დავდივარ.

ისიც დადის, ბევრს დადის.

ჩვენ დავდივართ, ბევრს დავდივართ.

უკვე ცალ-ცალკე, უკვე სხვადასხვა დროით განზომილებაში, მაგრამ ისევ იქ და ისევ ისე.

ჩვენ განვიცდით ამას.

ჩვენ ვნაღმავთ ქალაქს.

ჩვენ ვფეთქდებით.

ასე უბრალოდ.

ჩვენ ვფეთქდებით.

ასე მოულოდნელად.

ჩვენ ვფეთქდებით.

ასე  გაუმიზნავად.

ჩვენ ყოველდღე ვხოცავთ ერთმანეთს.

გვესაჭიროება განმნაღმველი.

Fake Plastic Trees

fake plastic trees

[audio:http://zurriuss.ge/wp-content/uploads/2013/02/Radiohead-Fake-Plastic-Trees.mp3|titles=Radiohead Fake Plastic Trees]

დღე ყოველი.

დღე ბოლო – დღე პირველი.

დღე ყველა ერთნაირია, რადგანაც ყველა მათგანში მე ვფიგურირებ.

საწერი ბევრია, მაგრამ ჩავიდენ სიჯიუტეს, რომელსაც შემდეგ, ალბათ, ვინანებ.

ვიქნები ჯიუტი და არ მოვყვები, რამდენი უ/საინტერესო მოხდა ამ ხნის განმავლობაში.

დაე, დასასიზმრებელიც დამრჩეს ცოტა.

P.S. ესეც ჩემი დუმილი Continue reading

ძველით ახალი წლის პოსტი

harry potterსულ სხვა შეგრძნებაა, როცა თითქმის მიტოვებულ კომპიუტერს მიუჯდები, ობმოდებულ ბრაუზერს გახსნი, ისიც უცებ რომ გაგიხსენებს და შენს ნებასურვილზე რომ დაიქოქება. დიახ, ქუთაისში ვარ. მინდა, ძველით ახალ წელს მაინც შევხვდე ჩემს სახლში. შევხვდე, რა, უჩემოდაც მოვა და წავა. უბრალოდ, რასაცმინდაიმასვაკეთებ ხასიათზე ვარ და ასე ვინებე.

ბოლო დროს ხშირად ვეკითხები საკუთარ თავს (განსაკუთრებით დიტოს ბლოგის კითხვისას), რატომ აღარ ვინტერესდები სოციალური თემებით და რატომ აღარ ვწერ მასზე. საერთოდ, რატომ აღარ ვწერ ადრინდელივით ხშირად? Continue reading

გუდ ბაი, 2012!

2012 წელი ერთ-ერთი ყველაზე თავგადასავლიანი წელი იყო ჩემს 24-წლიანი გარბენის მქონე ისტორიაში. ამ წელს მე ვიყავი ჯარისკაციც, სამშობლოს მოღალატეც, ბლოგერიც, მხატვარიც… პრინციპში, ესენი ისედაც იცით. სხვა თვალით დანახულის კვალობაზე ძალიან საინტერესო წელი გამოვიდა. Continue reading

Creep

Inspired by Radiohead

,,ამ ამბავს არ მოვყვები ისე, როგორც იყო. მე მას მოვყვები ისე, როგოც მახსოვს.

ფინიგან ბელი, ფილმი “Great Expectations”

Radiohead-ს ვუსმენ. აგერ უკვე 1 თვეზე მეტია. უკვე იმ დონემდე მივედი, რომ Creep-ის კარაოკეს უშეცდომოდ ვმღერი. ესაა ოღონდ, რომ როკერის მაღლები არ მაქვს და ვღარღალებ უმწეოდ… იმ ლუკა ზაქარიაძის ბრალია ყველაფერი! …ჰოდა ვარ ახლა ჰიტლერის შემყურე ევროპასავით გაოგნებული.  Continue reading

კომპლექსები

იყო მარიობის ღამე და გრილოდა.

მარიობა მარიამობაა ქუთაისურად.

მეზობლის სახლის აივანზე გაშლილი ბევრსაზამთროიანი სუფრა.

წითელი საზამთრო მოვარდისფრო პლასტმასის ჯამში.

მუსიკა.

მეზობლის ვიდეოკამერა, რომლის ობიექტივში მოხვედრაზე ყველანი ვოცნებობთ.

ღამის 2-ის ნახევარია – პირველს მე მეძახიან.

მეზობლის ბავშვები: “იყოს ცოტახაააანს!”

მეორე, მესამე დაძახებაზე ტირილ-ტირილით მიმათრევენ შინ.

ჩემი გისოსებიანი ფანჯარა პირდაპირ მარიობის ბალკონს უყურებს…

კომპლექსები.

ვყიდი მარიამ სტიუარტს

ჩემი ფინანსური კრიზისის გამო გადავწყვიტე, ჩემი ბოლო ნახატი “მარიამ სტიუარტი” გავყიდო. ერთ თვეს მოვუნდი მის დახატვას და მაქსიმალურად ვეცადე, სიღრმეებში არ წავსულიყავი, რათა დამთვალიერებლისათვის ზოგიერთი რამ გამოცანად დარჩენილიყო. ამიტომაც “ფარავს” ზოგიერთ დეტალს შოტლანდიური ქსოვილი. ახლა კი მონაცემები:

ზომა: A4-ზე 2-2 სმ-ით პატარა, მასალა: ტუშის პასტები, ფანქრები. ინსპირაცია: გაეტანო დონიცეტის “მარიამ სტიუარტი” (ოპერა), თემურ ჩხეიძის “მარიამ სტიუარტი” (დრამატული სპექტაკლი).
ფასი: 50 GEL

ასე რომ, ვისაც სურვილი გაქვთ, ხელი გაუმართოთ უკანასკნელ კეისარს, კომენტარის სახით თანხმობა მომწერეთ. ღრმადლობა ყველას :)

შიში

[audio:http://zurriuss.ge/wp-content/uploads/2012/02/Yann-Tiersen-Point-Mort.mp3|titles=Yann Tiersen- Point Mort]

_ ზურა, ვის მოკლავდი?
_ ვის არა, რას.
_ კარგი, რას მოკლავდი?
_ თუ იგი “ვინ” გახდება, მე მას აუცილებლად მოვკლავ. დავჭრი მაინც, რომ აღარ მომეკაროს!
_ ვის, რას?
_ ჩემს შიშს!

Continue reading

გაყიდულია!

როცა ადამიანს რაღაცის კეთება შეგიძლია და არც-თუ ურიგოდ გამოგდის, უნდა ეცადო მისგან სარგებელი მიიღო. ბოლოს და ბოლოს, თავი რაღაცით ხომ უნდა ირჩინო? ასე და ამგვარად, საკუთარი ნახატი გუშინ პირველად გავყიდე.

Continue reading

პატარა ტბა

“იმ დაბურული ტყის პირას ერთი პატარა ტბა იყო. იმ ტბის ნაპირას მიყვარდა ყოფნა. საოცარია, როცა წვიმდა, ის პატარა ტბა, კიდევ უფრო პატარავდებოდა.”