Tag Archives: ძმა

ეპოქა, რომელსაც ვერ გავცდით

Dzma

“ღამეა, ბნელა, მივდივარ ნელა, თუ გინდა, დამეწიო, წამოდი ჩქარა.” © დედაჩემი

90-იანები. სიბნელის ხანა, რომელმაც საქართველო, როგორც სახელმწიფო, გაანულა, დღესაც აგრძელებს ქართველი რეჟისორების ინსპირირებას. ოღონ შთაგონება რამდენად ჰქვია იმას, რომ თითქმის ყოველ წელიწადს ახალი ფილმი ცხვება ქუჩაში ჩაცხრილულ ადამიანებზე ან კაიფში გაპარულ ახალგაზრდებზე, არ ვიცი. 90-იანების თემატიკა უკვე იმ გაკვეთილს ჰგავს, სკოლაში ოროსანმაც რომ იცის. ის ის იყო, მორიგ მარაზმზე გულის ასარევად მოვემზადე, რომ ფილმმა “ძმამ” გამაოცა. Continue reading

ბნელი ძველით ახალი წელი

ზოგადად, როგორია ახალი წელი, არა აქვს მნიშვნელობა, ძველი თუ ახალი? მინიმუმ ასეთი:

თუმცა, როცა კაცს არ გიმართლებს, ძველით ახალი წელი ასეთი გექნება:

სიმარტოვეს ყველაზე მეტად სიბნელეში განიცდი, როცა გარშემო მხოლოდ შენი წარმოსახვაა. Continue reading

Puzzle

მინამ წერას დავიწყებდე, შევთანხმდეთ იმაზე, რომ ცხოვრება ერთი დიდი, მრავლად და მრავალფეროვნად დაჭრილი ფაზლია, ადამიანი კი მერდინია, რომელიც ხან ქვიშას, ხან სიროფს და ბევრ მსგავს რამეს ატარებს. ცოდნა და გამოცდილება სწორედ ამ “განაცრელით” განიზომება, რომელიც მერდინის ბადეზე ილექება. არ ვიცი, მიხვდით თუ არა, მაგრამ საუბარი ჩემი საყვარელი თავსატეხის, ფაზლისკენ მიმყავს, რომლის აწყობის ნერვი, სამწუხაროდ, ბევრს არ აქვს. უვы.

Continue reading

სექტემბრიდან ახალ სახლში

მიხარია, მიხარია, ოღონდ ყირაზე გადასვლით და თავის ჭერზე არტყმით არა. სექტემბრიდან მე და ჩემი ძმა ახალ სახლში გადავალთ, რომელიც მდებარეობს ნაძალადევში, ხუდადოვის ქუჩის დასაწყსიში. ზუსტ მისამართს არ გეტყვით, მერე რომ არ ამომადგეთ ისედაც ერთოთახიან ბინაში :)

Continue reading

დასიცხული რომაული ღვთაებები ანუ ეროვნული გამოცდები 2011

_ მინერვა! მინერვა! ჭირი იმას, ვინცხამ ე სახელი შენ დაგარქვა, დაყრუვდი, ქალლო?

_ რა სიქვტილი გინდა, ახლა მაინც არ მაცალო სულლის მოთქმა.

_ რა ხთება მაგ მხარეს, არ უშობენ ბოვშებს?

_ არა, მოვა თავისი დრო და შოუშობენ.

_ არ ჩამომიყვანონ ძირს, თვარა იმფერ სროლლას ავტეხავ, კუდი ძაღლლს გაასწრებს! Continue reading

ქარი ქუთაისურად

გუშინ და დღეს ტელევიზია სისტემატურად გვაფრთხილებს, დასავლელებო, მოემზადეთ გრიგალისთვისო. ცოტა არ იყოს, გამიკვირდა: ნეტა, რა ძლიერი ქარი უნდა იყოს ისეთი, რომ ასე გვაფრთხილებენ-მეთქი. გავიხედ-გამოვიხედე და ეს დავინახე:

Continue reading

შემწვარი კვერცხი კი არა და ვინმეს ახსოვს, სკოლაში რა ისწავლა?

ეს აზრი ირაკლისათვის კვერცხის შეწვის პროცესში ამეკვიატა და სათაურადაც ამიტომ გამოვიტანე. ირაკლი, ანუ მაი ბრაზერ, მე-12 კლასის მოსწავლეა და მოახლოებული ორმაგი გამოცდებისთვის ემზადება. სკოლის 8 და ოთხიც ეროვნულებისა. ანუ ინსტიტუტში მოსახვედრად მას ოთხჯერ მეტი გამოცდის ჩაბარება მოუწევს, ვიდრე მე – შორეულ 2005-ში. Continue reading