Tag Archives: ძველი თბილისი

რამდენიმე ყლუპი უცნობი თბილისი

“ასეთ სიცხეში, როდესაც ადამიანი კარგავს საკუთარ ჩრდილს, არც თუ ისე ბევრს აწუხებს ქალაქში დარჩენის სურვილი,” – გვეუბნება ერთი ძველი ქართული ფილმი, რომელიც სათამაშოებზეა. და მაინც, ვისაც ქალაქში, უფრო სწორედ, დედაქალაქში, გიწევთ დარჩენა, გაგამხნევებთ და გეტყვით, რომ აქაც გადასარევად დაისვენებთ: ამ პოსტში თბილისის რამდენიმე ისეთ დეტალზე გიამბობთ, რომელიც თითქოს კარგად ნაცნობ ქალაქს ხელახლა აღმოგაჩენინებთ. გუშინ, ამ სიცხეში, არ დავიზარე და ფეხით კიდევ ერთხელ შემოვიარე ყველაზე ცნობილი უბნების უცნობი ადგილები. დავხარჯე ზუსტად საათნახევარი და ბორჯომის ორი ცალი ახალი ლამაზი ქილა. ვიწყებთ თავისუფლების მოედნიდან. მომყევით.

Continue reading

იმ დღეს ანძიდან გადმოვიხედე

იმ დღეს ანძიდან გადმოვიხედე,

შორი ნისლების კრთბოდა ალი,

თბილისი თბილისს აღარა ჰგავდა,

თავი მეგონა უგონოდ მთვრალი.

ეს ამოძახილი გიორგი ლეონიძეს არც თავის დროზე დაუფასეს და ახლა ხომ საერთოდ აღარ ახსოვთ. ამასწინათ მეც (უკვე მეორედ) მომიწია თბილისის ტელეანძაზე ასვლა და, სანამ ფოლადის “საყრდენ ფეხში” დამონტაჟებული ლიფტი ცისკენ მიმასრიალებდა, ეს ლექსი გამახსენდა. ავაღწიე თუ არა დანიშნულების ადგილამდე (მრგვალ ნაწილში, 170 მეტრზე), ფანჯრებს ვეცი. მეგონა, სიმაღლიდან დანახული თბილისი მაინც გამაოცებდა, და იცით, როგორი განცდა დამეუფლა? დაახლოებით ისეთი, ნაგავსაყრელს რომ ზემოდან გადაუფრინო. წერტილიდან, რომელიც მტკრის დონიდან 570 მეტრზეა, 360°-ით ხედავ ყველა უბანს ხელს არაფერი გიშლის. მეც ავდექი, ტელეფონს ზუმ ლინზა გავუკეთე და ქალაქის თვალიერებას შევუდექი.

Continue reading

მტკვარში დაკარგული თბილისი (ფოტოკოლაჟი)

დღეს, როცა მორიგეობიდან სახლში ვბრუნდებოდი, მდინარე მტკვარმა ძალიან გამაოცა. უფრო სწორედ, უმტკვარობამ. მოვუყვები ტროტუარს და სადაა მტკვარი? გადავიხედე იქაურობა ვერ ვიცანი: წყლის დონე მთლად დაწეულიყო. მტკვარი მისსავე მოტანილ შლამში ჩაკარგულიყო. მდინარის დონის დაწევამ კი ძველი და კარგად დავიწყებული ისტორია გამოაჩინა. Continue reading