Tag Archives: ძალადობა

როცა ყველაფერი პოზაა

The Tiger Lillies

ადრე ვფიქრობდი, რომ ანალიტიკა რთული საქმე იყო და მერჩივნა, ფაქტები შემეგროვებინა და ისე მეთქვა რამე, მაგრამ სანამ ამას შვები, დაგასწრო ცამ და ქვეყანამ თავისი ანალიზებით, შეჯამებით და ქადაგებით. შეფასება ნიუსივით ენამოსწრებული ყოფილა თურმე.

  • “შარლი ებდოს” ოფისში ხოცვა-ჟლეტა ატყდა. ვიღაცებმა თავი გაიგიჟეს, მე ვარ შარლიო. სხვა ვიღაცებმა ყელში სამართებელი გამოისვეს, მეც შარლი ვარ, მაგრამ საჯაროდ არ ვაფიშირებო. კიდევ დანარჩენებმა იქადაგეს, აბა, რა ეგონათო.
  • პარიზის ტერაქტის მერე, როცა საფრანგეთის დროშის ფერები ლაიმის ფეისბუკის ბრენდბუკის ნაწილი გახდა, კვლავ გაისმა ხმა ღაღადებანი: 1) Pray For Paris :( , 2) Pray For Paris და ძუძუ-ტუჩიან-პარიზისდროშიანი პროფაილის ფოტოები, 3) ტრაგედიის კრეატიული ლოგოების ცვენა, 4) “ვინ უფრო მაგარ ლოგოს გააკეთებს ამ ტრაგედიის შემდეგ?”  5) “ნამდვილი სოლიდარობის გრძნობა რომ გაგაჩნდეთ, ლიბანის დროშასაც დაიყენებდით!”
  • პარიზის ამბებით ინსპირირებულმა ვითომ ეფლის მაღაზია “აიფონ +”-მა მორიგი ქლენძღვი საიმიჯო ვიდეორგოლი გაავრცელა, რომელშიც ტერორისტების ფორმაში ჩაცმული ტიპები გვაიმედებენ, რომ აიფონი მუდამ ჩვენთან ერთადაა.  1) “აიფონ +, სირები ხართ!” 2) “ნუ ავრცელებთ ამ რეკლამას, ამით უფრო გააპიარებთ!”
  • “მე ვემიჯნები ძალადობას!”
  • “Muslims are not terrorists!”
  • “გლობალური პრობლემით რომ ხართ დაკავებულები, ეგებ ჯერ ჩვენსას მივხედოთ?”
  • “მხოლოდ საქართველოში…”
  • “აი, ის ტიპები, ყველაფერზე საქართველოს მაგალითი რომ მოჰყავთ.”
  • “მე ვარ ლგბტ და დაიცავით ჩემი უფლებები!”
  • “მე არ ვარ ლგბტ, მაგრამ მე ვიცავ მათს უფლებებს!
  • “როდის უნდა დამთავრდეს ეს ყველაფერი?”

…და ა.შ.

რა უნდა ქნა, რა მოიმოქმედო, როცა ყველაფერი პოზაა? უნდა მოიგონო ახალი, უფრო მაგარი, უფრო შოკისმომგვრელი პოზა! :)

P.S. ანარქიაც სტისტემაა.

P.P.S. სისტემა ეს ჩვენ ვართ.

P.P.P.S. ეს პოსტიც პოზაა. :(

ფილმი, რომელსაც მშობლებს ვაყურებინებდი

მე-5 კლასელი მე

მე-5 კლასელი მე

“სიძულვილი უძირო თასია, რომელშიც დაუსრულებლად შემიძლია, ვასხა.”

ევრიპიდე, “მედეა.”

მას შემდეგ, რაც კაენმა ადამიანთა მოდგმის 25% ქვის ერთი (ან რამდენიმე) მოქნევით ამოწყვიტა, ძალადობა კაცობრიობის ჰობია. მე კი ზურა ვარ, ბულინგის მსხვერპლი. სკოლაში იმ დროს ვსწავლობდი, როცა მოდაში “ბაბოჩკის” ტრიალი და კაი ბიჭობა იყო, ხოლო სწავლა – “გრეხი.” მახსოვს, ერთხელ დერეფანში მივდიოდი, როცა ვიღაცამ დამიძახა. მივიხედე და სახეში დაჭმუჭნილი ქაღალდებისგან გაკეთებული ვეებერთელა გუნდა მომხვდა. კლასში სახეახეული შევედი.

Continue reading