Tag Archives: ქუთაისი

რას მოჰყავს ახალი წელი?

ჩემი საშობაო კოლექცია, რომლის შეგროვება ახლახან დავიწყე.

მაშინ, როცა 2016-მა წელმა, გლობალურად თუ ადგილობრივად, ძალიან გვაწვალა და გული დაგვწყვიტა, მაშინ, როცა პლანეტა იმდენ ვარსკვლავს დაემშვიდობა, რომ სათვალავიც აგვერია, მაშინ, როცა კიდევ ვერ გაგვირკვევია (და, ალბათ, ბევრს არც აინტერესებს), რატომ აღვნიშნავთ შობას შვიდ იანვარს და ვმღერით “ოცდახუთსა დეკემბერსა”-ს, გვრჩება რაღაც მისტიკური, ზოგისთვის – მექანიკური. წლის ბოლოს ყველანი ერთად ვრესტარტდებით და ვიმედოვნებთ, რომ კომპიუტერი ამჯერად მაინც იმუშავებს.  Continue reading

ტურისტი საკუთარ ქალაქში

1დავწოწიალებ აღმა-დაღმა. წოწიალი ქუთაისურად ხეტიალს ნიშნავს. რამდენიმე დღის წინ, ბათუმში წასვლამდე, ქუთაისში გავიარე მშობლებისა და ახლობლების სანახავად.

რა არის ქუთაისი: დედა, მამა, მეზობლები, ბევრი კითხვა, ბევრი გემრიელი ოჯახური საჭმელი და რჩევა-მინიშნებები დაოჯახებასთან დაკავშირებით. ამ ყველაფრისგან თავის დასაღწევად რა უნდ ქნა? უნდა იქცე ტურისტად საკუთარ ქალაქში. Continue reading

ბაგრატის ტაძარი: ის, რაც (გა)დარჩა (ფოტოკოლაჟი)

ტაძრის ხედი სამხრეთიდან

ტაძრის ხედი სამხრეთიდან

ქუთაისში ამ სააღდგომო ვიზიტისას მამასთან ერთად ბაგრატის ტაძარზე ავედი. სხვათა შორის, მომწონს ეს “შენობა”. საინტერესო და უცხო დიზაინი აქვს. გადახურვის ფერიც მომწონს. ერთადერთი, რაც მაღიზიანებს და ნერვებს მიშლის, არის ის, რომ ამ ახალმა ტაძარმა მოსპო და გააქრო ბაგრატის ტაძარი.

სიამოვნებით სხვა სახელს დავუძახებდი, მაგრამ ბაგრატის დაძრის გამქრობლებს მისთვის ახალი სახელის მოფიქრებაზე თავი არ შეუწუხებიათ. ისევე, როგორც იმ ძველისძველი დეტალების აღდგენაზე, რომელთა “დასრულების” პრობლემაც ბეტონით ამოლესვით “გადაჭრეს”. Continue reading

ქუთაისი აღდგომა დღეს (ფოტოკოლაჟი)

DSCN1830

ქუთაისის სიურეალისტური პარლამენტის ეზოში მოფარფატე სიურეალისტური პეპლები.

ქრისტე აღსდგა!

ყველა მართლმადიდებელს და მათ, ვინც პატივს სცემს ჩვენს სარწმუნოებას, ვულოცავ ამ დიდ დღესასწაულს.

აღდგომა დღეს წესისამებრ ქუთაისში შევხვდი, რომელიც ბოლო რამდენიმე თვეა ნორმალურად არ ამითვალიერებია. ძველით ახალი წლის მერე არც მინახავს.  ჰოდა აღდგომა დღეს გადავწყვიტე, უწინდებურად ფეხით შემომევლო ძირითადი ქუჩები და ესეც ფოტოკოლაჟი.

პ.ს. მიხარია, ამდენი ხნის პაუზის შემდეგ ფოტოკოლაჟს რომ მივუბრუნდი :) Continue reading

ძველით ახალი წლის პოსტი

harry potterსულ სხვა შეგრძნებაა, როცა თითქმის მიტოვებულ კომპიუტერს მიუჯდები, ობმოდებულ ბრაუზერს გახსნი, ისიც უცებ რომ გაგიხსენებს და შენს ნებასურვილზე რომ დაიქოქება. დიახ, ქუთაისში ვარ. მინდა, ძველით ახალ წელს მაინც შევხვდე ჩემს სახლში. შევხვდე, რა, უჩემოდაც მოვა და წავა. უბრალოდ, რასაცმინდაიმასვაკეთებ ხასიათზე ვარ და ასე ვინებე.

ბოლო დროს ხშირად ვეკითხები საკუთარ თავს (განსაკუთრებით დიტოს ბლოგის კითხვისას), რატომ აღარ ვინტერესდები სოციალური თემებით და რატომ აღარ ვწერ მასზე. საერთოდ, რატომ აღარ ვწერ ადრინდელივით ხშირად? Continue reading

ეს არ არის ბაგრატის ტაძარი

1 ოქტომბრის საღამოს, როცა “არჩევნები” ხალხის სალაპარაკო ლექსიკის 90%-ს შეადგენდა (ცესკო-ს მონაცემები ამის თაობაზე არ ვიცი :)), ბაგრატის ტაძრის სანახავად წავედი. სათქმელად ადვილია, მაგრამ უქიმერიონის მთაზე მე ბაგრატის ტაძარი ვეღარ ვნახე. ეს უფრო სამოსნის (შეფასების ძველი სისტემის მიხედვით) მოყოლილ გაკვეთილს ჰგავდა, გაფანტული შინაარსითა და დამახინჯებული საზეპიროებით. Continue reading

განახლებადი ქალაქი (ფოტოკოლაჟი)

“…ქუთაისში ისტორიაში სამოგზაუროდ ჩამოვედი. შაბათს 9 კლასის 9 წლის დამთავრების ფრიად უცნაური ბანკეტი გვაქვს. მინდა, ყვეფერი გავიხსენო და ყველა თანაკლასელი ხელახლა გავიცნო.” – ჩანაწერი გუშინწინდელი მგზავრობისას. Continue reading

რატომ არ არის ქუთაისში ზღვა?

რატომ არ არის ქუთაისში ზღვა? აქ ხომ ყველაფერია იმისთვის, რომ კეთილმა ზღვამ გაიხსენოს დინოზავრების ეპოქა და გული მოუბრუნდეს საჩვენოსკენ.

[audio:http://zurriuss.ge/wp-content/uploads/2011/08/Empire-Of-The-Sun-Soundtrack-Suo-Gan.mp3|titles=Empire Of The Sun Soundtrack – Suo Gan]

ქუთაისში მზე ისე ლამაზად ჩადის, როგორც ზღვის ჰორიზონტს მიღმა.

ღრუბლებიც ზუსტად ისე ფერადდება, როგორც ტალღების თავზე გაწოლილი მლაშე ქარავანი.

აქაც ისეთივე პალმებია, როგორებიც ბათუმის ბულვარში, მაგრამ მის ბოლოს ზღვა იზმორება, აქ კი – მეზობლის ჭიშკარი. არადა, რომ არ იცოდე, რომ ქუთაისში ზღვა ა(ღა)რ არის, ერთი წუთით მოგელანდება კიდეც.

ქუთაისიც ხომ ისეთივე სირისტიანია, როგორც აჭარა… მაგრამ ზღვას მაინც აჭარა ურჩევნია.

ონკანში წყალი აქ დღეგამოშვებით მოდის. რა მოხდება, დანარჩენ დღეებში ზღვამ რომ იდინოს.

ქუთაისში ქარიც ზღვის მხრიდან უბერავს… თუმცა ქარს ზღვა უკვე დიდი ხანია, არ მოუტანია.

აქ ზუსტად ისეთი აივნიანი და ორსართულიანი სახლებია, როგორიც აჭარაში… თუმცა, თუ თვალები არ დახუჭე, აივნიდან ზღვას ვერ დაინახავ.

აქ მთავარი ქუჩაც კი ზღვას გასცქერის… უბრალოდ, ახლა სარემონტო სამუშაოებია და მას დროებით დასახლებული ადგილის ბანერი ჩამოაფარეს.

ახლა კი დაიძინეთ. ტკბილად იძინეთ. ლოყით გამთბარი ბალიში გადააბრუნეთ და სახე გრილ ზედაპირში ჩარგეთ. გჯეროდეთ და ზღვა აუცილებლად მოვა.

დავით აღმაშენებელი მოედნის ზედამხედველობიდან გამზირის ზედამხედველად გადაიყვანეს

კაცმა რომ თქვას, ეს ჩვენი ხელის(და არა მხოლოდ ხელის)უფლება ყველაფერში დამნაშავე კი არ არის. ხანდახან, უნებურად მაინც, გამოსდის ნორმალური და ადეკვატურობასთან მიახლოებული გადაწყვეტილებები. საქმე ისევ ძეგლო-მანიას, -ფილიას თუ -ფობიას შეეხება, რომელიც, ამჯერად, ქუთაისში განხორციელდა. ახლა იგი თავისი სახელობის გამზირს 100-საფეხურიანი კიბეებიდან გადმოჰყურებს.

Continue reading

Puzzle

მინამ წერას დავიწყებდე, შევთანხმდეთ იმაზე, რომ ცხოვრება ერთი დიდი, მრავლად და მრავალფეროვნად დაჭრილი ფაზლია, ადამიანი კი მერდინია, რომელიც ხან ქვიშას, ხან სიროფს და ბევრ მსგავს რამეს ატარებს. ცოდნა და გამოცდილება სწორედ ამ “განაცრელით” განიზომება, რომელიც მერდინის ბადეზე ილექება. არ ვიცი, მიხვდით თუ არა, მაგრამ საუბარი ჩემი საყვარელი თავსატეხის, ფაზლისკენ მიმყავს, რომლის აწყობის ნერვი, სამწუხაროდ, ბევრს არ აქვს. უვы.

Continue reading