Tag Archives: ფული

იმ დღეს ანძიდან გადმოვიხედე

იმ დღეს ანძიდან გადმოვიხედე,

შორი ნისლების კრთბოდა ალი,

თბილისი თბილისს აღარა ჰგავდა,

თავი მეგონა უგონოდ მთვრალი.

ეს ამოძახილი გიორგი ლეონიძეს არც თავის დროზე დაუფასეს და ახლა ხომ საერთოდ აღარ ახსოვთ. ამასწინათ მეც (უკვე მეორედ) მომიწია თბილისის ტელეანძაზე ასვლა და, სანამ ფოლადის “საყრდენ ფეხში” დამონტაჟებული ლიფტი ცისკენ მიმასრიალებდა, ეს ლექსი გამახსენდა. ავაღწიე თუ არა დანიშნულების ადგილამდე (მრგვალ ნაწილში, 170 მეტრზე), ფანჯრებს ვეცი. მეგონა, სიმაღლიდან დანახული თბილისი მაინც გამაოცებდა, და იცით, როგორი განცდა დამეუფლა? დაახლოებით ისეთი, ნაგავსაყრელს რომ ზემოდან გადაუფრინო. წერტილიდან, რომელიც მტკრის დონიდან 570 მეტრზეა, 360°-ით ხედავ ყველა უბანს ხელს არაფერი გიშლის. მეც ავდექი, ტელეფონს ზუმ ლინზა გავუკეთე და ქალაქის თვალიერებას შევუდექი.

Continue reading

მე რომ ფული მოვიგო…

ადამანებს ჩვევიათ ფულიანი, ან სულაც, კარგი ფინანსური შესაძლებლობების მქონე ახლობლების გარშემო შემოკრება, ზუსტად ისე, როგორც ჭიანჭველებს – ჩემ მიერ ამასწინათ მისიკვდილებული კალიის გარშემო. ორივე ჯგუფის მთავარი საზრუნავი “საბადოდან”, რაც შეიძლება, მეტის გატანაა.  Continue reading

ნუ იმგზავრებთ მრიცხველიანი “ფირმა” ტაქსით

ძალიან არ მიყვარს ფულის ტაქსში გადაყრა, მაგრამ რა უნდა ქნა, როცა ღამის 12 საათია: არც მეტრო მუშაობს, ავტობუსებსაც და მარშუტკებსაც უკვე სძინავთ და ამინდიც საშინელია? “ნიჭიერის” ფანკლუბიდან ვბრუნდებოდით მე და დიანა, როცა ერთ ვერცხლისფერ ტაქსს ავუქნიეთ ხელი. სანამ ჩავჯდებოდი, შევნიშნე, რომ მძღოლის სარკესთან რაღაც წითლად და მწვანედ ანათებდა.

Continue reading