Tag Archives: ფეხბურთი

Bloody ფეხბურთი

გახსოვთ ფეხბურთი პელესა და მესხის ეპოქაში? ჩვენ რომ გვიყვარს თქმა: იქ პელე იყო და აქ მესხიო… იმ კლასიკური ეპოქის დროს ფეხი ერთგვარი ფუნჯის როლს ასრულებდა და ორნამენტულ ფინტებს ხატავდა… Continue reading

Iker Casillas ანუ არ შეიმჩნიოთ

როცა 2008 წლის ევროჩემპიონატზე გამარჯვების შესახებ ჰკითხეს, მან უპასუხა: “ეს არის მთელი ესპანეთის გამარჯვება: “მადრიდის რეალის”, “ბარსელონას”, “ვალენსიისა” და, საერთოდ, ყველა ჩვენგანის წარმატება.”

ფეხბურთის დაგემოვნება მარწყვის ტორტის პირველად ჭამას ჰგავს. კიდევ და კიდევ გინდა. გსურს, არ გაგინელდეს პირვანდელი გემრიელი შეგრძნება.

Continue reading

დიდი ფეხბურთი, VIVA España! და რა მოხდება შემდეგ

ალბათ, ანტარქტიდის პინგვინთან უფრო მეტი საერთო მაქვს, ვიდრე ფეხბურთთან. მიუხედავად ამისა, აღტკინება, რომლითაც ახლა ვარ მოცული, მაიძულებს, თვალები დავხუჭო და ეს ნაბიჯი ჯიქურ გადავდგა.

ესპანეთმა მოიგო, ხალხნო!

ვისთვის ეს გამარჯვება რვაფეხას წინასწარმეტყველების დამსახურებაა (თურმე 2008 წლიდან 80% გამოუცვნია), ზოგისთვის თავგადაკლული ფანობისა, სხვებისთვის კი წაგებული გუნდის სახელით შურისძიებისა. ჩემთვის ესპანეთის მოგება ჯერ დიდი სიყვარულის, მერე დანარჩენის შედეგია.

ამ გუნდს ჯერ კიდევ 2008-ში ვგულშემატკივრობდი, რადგან: Continue reading

ცოტა რამ "ტორპედოზედ"…

Torpedo-Kutaisiისევ ქუთაისში ვარ. ვხატავ ახალ ნახატს. ისევ დიდ ფურცელს შევეჭიდე. ტფუი, ტფუი!… კარგად გამომივიდეს :) წინა პოსტში ქუთაისის შელამაზებული სინამდვილე დაგანახეთ. ახლა კი, მოდით, ვნახოთ, რასა იქმს ქუთაისის ერთ დროს ცნობილი “ტორპედოს” სტადიონი. მიუხედავად იმისა, რომ ფეხბურთში თითქმის დილეტანტი ვარ და მეკარეობას ვერ გავცდი (თუმცა ეს უკანასკნელი ძალიან მომწონს), მაინც გადავწყვიტე, ამჯერად ამ სფეროს შევხებოდი.

გავიდა დრო და ქუთაისში ფეხბურთი ნელ–ნელა ქრება. 5 წლის წინ ამის წარმოდგენა ისევე შეუძლებელი იყო, როგორც ჩემი ამ სფეროთი დაინტერესებისა. მაგრამ, ხომ ხედავთ, ყველაფერი იცვლება. თუკი ადრე ქუთაისი დუღდა როგორც ქართული, ისე მსოფლიო ფეხბურთის შემყურე, დღესდღეობით ყველა პოლიტიკაზეა გადართული, ან არაფრისმაქნისობს. აღარაფერს ვამბობ უცხოეთში წასულებზე, რომელთა რიცხვიც მოუთოკავად იზრდება. ჯერ კიდევ იმედი მაქვს, რომ კუბას არ დავემგვანებით, სადაც აშშ–ში გაქცეული 2 მილიონი არჩენს თავისუფლების კუნძულზე გამოკეტილ 5 მილიონს. იმათ კიდე რა ენაღვლებათ, 7 მილიონი მაინც არიან. ჩვენ კი, რუსული ჭყლეტის შემდეგ, კიდევ უფრო შევმცირდით და გავარაფრისმაქნისნდით (…და მე ვარ ჟურნალისტი? რეებს ვბოდავ? ). “ფებურთი კი არა, სახლი მენგრევა თავზე”– ხშირად გაიგონებთ ბირჟაზე (თუ ნაბირჟალზე) ჩამომსხდარი, ხელებდამაზუთიანებული ქუთაისელი შუა ხნის მამაკაცებისაგან. არადა, იყო დრო, როცა “ტორპედოს” სტადიონზე ბილეთის ასაღებად ერთმანეთს ტანსაცმელს ახევდნენ. სტადიონის წინ გზა იკეტებოდა, ვინაიდან მანქანათა სიმრავლეს ვეღარ უძლებდა.  ამ დროს მეც მოვესწარი. სკოლა ზუსტად სტადიონის გვერდითაა და, იქიდან მომავალი, უამრავი ავტომობილის ლაბირინთში დავრბოდი იმის იმედით, რომ დავიკარგებოდი, მაგრამ ვაი, რომ იქაურობა ზეპირად ვიცოდი… :) Continue reading