Tag Archives: სიკვდილი

ნიღბები, რომლებიც სინამდვილეს აჩენს

აგამემნონის ნიღაბი

აგამემნონის ნიღაბი

წინა პოსტში ვწერდი, რომ მხატვრულ ლიტერატურას დოკუმენტური საკითხავი მირჩევნია ხოლმე. ეს ჩანაწერიც ამავე პათოსით იქნება, რადაგან პირველ რიგში ყოველთვის რეალური ინფორმაცია ნებისმიერ რამეზე. მაგალითად, როგორ გამოიყურებოდა ესა თუ ის ადამიანი, ის აუთენტური გარემო, რომელიც წარსულს თან ახლდა, ის ვარცხნილობა, სახის მოყვანილობა, ტანსაცმელი და აქსესუარები, რომლებიც დროს მოდიდან გადაყავს და ისტორიად აქცევს. სწორედ ამიტომ ავაწრიალე გუგლი და მოვქექე ის, რასაც პოსტში იხილავთ. Continue reading

დაკარგული გრავიტაცია? არა, წნევა!

ესეც ასე, წნევასაც გადავურჩი. არადა, თავიდან მეგონა, რომ გრიპი შემეყარა. მეთქი, რა გაუძლებს სიცხეს და ახლობლების საყვედურებს…

ჯერ კიდევ პავლოვზე, ავტობუსში მჯდომმა უეცრად ლივლივი ვიგრძენი. ნელ-ნელა ავმჩატდი, ჰარი Vითა და ლეპტოპით გამოტენილი ჩანთა ისეთი მსუბუქი მომეჩვენა. Continue reading

ცხონებული მე-ს აზრები 6

ეს ჩემი საყვარელი რუბრიკაა. მაშ ასე, ბოლო დროს ტვიტერში დაგროვილი ფრთიანი ჰაზრნი ჩემნი: Continue reading

ფეისბუკი თუ გაქრება…

მარკ ცუკერბერგი Facebook-ს 15 მარტს დაასამარებს – 8 იანვარს გავრცელებულ ამ ნიუსს მსოფლიო გამოცემები პასუხობენ. BBC-ის გვერდზე განთავსებულ სტატიას თვალი რომ გადავავლე, სისხლი კინაღამ ჩამექცა. Weekly World News-ზე გამოქვეყნებული ცუკერბერგის ციტატებმა სულ გადამრიეს: Continue reading

“არამწეველ მშობელთა კავშირის” (ამკ) 10 მცნება

შემუშავებულია თევზის, ჰირინეოსისა და ჩემ მიერ

  1. „ვინც ეწევა, ეწევა – შავი კუბო ეწვევა“
  2. „არამწეველი შვილი დედის გულის ვარდიაო“
  3. „არამწეველი ცხენი მათრახს არ დაირტყამსო“
  4. „დედის წინ მოფუილე კვიცს ან მგელი შესჭამს, ან მიქელგაბრიელიო“
  5. „მწეველმა მწეველს უთხრა, შე მწეველოო!“
  6. „მწეველი მწეველთან რომ დააბა, მოწევენ, აბა რას იზამენო“
  7. „მოწევა იწვევს 2012-სო“
  8. „ეწევი? გეწვევი!“ (ც) სიკვდილი
  9. “მწეველს რა უნდა და სიგარეტის კვამლიანი ღამეო”
  10. “ასტრას” რა ჰქონდა, “იავას” გაჰქონდაო”

ადამიანი, რომელმაც ყველაფერი მოასწრო

2007  წელი, 6 სექტემბერი, დილა. მესიჯი მეზობლისაგან: “Zura, viziareb luchano pavarotis gardacvalebas. Gmertma acxonos.”

იმ დღეს ვიგრძენი, რომ ვიღაც, ვინც ამდენი ხნის განმავლობაში გვერდით მედგა, მეხმარებოდა, ფანტაზიას მაწვდიდა და გულს მიმაგრებდა, გამომეცალა. იმ დღეს ვიგრძენი, რომ სრულიად მარტო დავრჩი. ადამიანი, რომელსაც სიცოცხლე უზომოდ უყვარდა, გარდაიცვალა.

საბედნიეროდ, ღმერთმა მას აცალა და მანაც ყველაფერი მოასწრო. უკვე სამი წელია, უშეღავათოდ მენატრება.

“Penso che una vita per la musica sia una vita spesa bene ed è a questo che mi sono dedicato” –  “მიმაჩნია, რომ მუსიკით ცხოვრება ეს კეთილად ცხოვრებაა, რასაც მთელი ჩემი სიცოცხლე მივუძღვენი” – ასე ამბობდა.

დღეს მეტს არაფერს დავწერ. არ მიმაჩნია საჭიროდ ტკივილის გამომზეურება. ზოგს არ სჯერა, ზოგს არ უყვარს ასეთების კითხვა, ზოგსაც ნერვები ეშლება. ხოლო ვისაც გაინტერესებთ, თუ როგორ მიყვარდა ლუჩანო, ნახეთ ეს და თუ არ დაგეზარებათ, მომისამძიმრეთ :(