Tag Archives: რუსთავი 2

დღეს რაზე ვიღლიცინოთ? (ნაწილი 2)

 

როგორც ჩემი მეზობელი იტყოდა,
ტყემ მოისხა პერაშკი,

აგერ ჩაქუჩი გალობს,

ტყიდან მოფრინავს ნიანგი

და საქართველო ხარობს.

ვხარობთ ჩვენც. ვხარობთ ყველგან, სადაც და როგორც შეგვიძლია. ჭირსა თუ ლხინში, ცუდსა თუ კარგში. ღლიცინის თავი მუდამ გვაქვს. ამიტომაც იშვა წინა პოსტის გაგრძელება, თუ რაზე ვიღლიცინეთ ამჯერად.

  • 20 თებერვალი 2017 – ვიტალი ჩურკინი მიირთვა იმიერმა. ვისაც გაგონილი ჰქონდა მისი “ვაჟკაცობის” შესახებ საქართველოს მიმართ, გზა დაულოცეს ჯოჯოხეთისკენ.
  • 21 თებერვალი 2017 – კვლავ საპატრიარქო, შორენა თეთრუაშვილს და ყველა ფულიან სამღვდელოს გამპრავებლად დედა ანისია მოევლინა, თან ისე ბანძად გააპრავა, გიორგი გაბუნიამაც კი ჩაიქნია ხელი.

Continue reading

კონკურენცია ფრთებს შლის

პირველად იყო საზოგადოებრივი სამოთხე, რომლის ხესაც ესხა ვაშლები . . .

Continue reading

დუტას რომ რამე დაემართოს…

ცხოვრება აღსავსეა მოულოდნელობებით და დღეს თუ გვეცინება, ხვალ, შეიძლება, გვეტირებოდეს. ეს ძველისძველი მარტივი და უცვეთი ჭეშმარიტება შეიძლება, გავრცელდეს ყველასა და ყველაფერზე, რაც/ვინც ჩვენ გარშემო სულდგმულობს. მათ შორის, დუტაზეც. ყველას ჯვარი ეწეროს, მაგრამ მაინც, რა მოხდება, დუტას რომ რამე დაემართოს? Continue reading

სოციალური დამთხვევების კრებული ანუ მიხარია

იცით, როგორ ვგრძნობ თავს? წინაღობებზე მხტომარესავით. “ბეგ ს პრეპიადსტვაიმი” რომ ქვია, ის. აქეთ სტატია, იქით ჯიპა, აქეთ სოციალური მედია, იქით ძილი და ნორმალური ცხოვრება. მიუხედავად ამისა, ჯერ არ ავჭრილვარ (მეტი რაღა უნდა მომივიდეს) და ღიმილის უნარიც შემრჩა (მგონი, ასაერთოდ გაღიმებული დავდივარ).

წინა კვირას, როგორც იქნა, ამისრულდა ორი რამ: 1. ვერ წავედი ბლოგერების ექსკურსიაზე და 2. სოციალური მედიის კარგა ხნის წინ დაგეგმილ ტრეინინგზე ამოვყავი თავი. პირველ პუნქტთან ბოდიშს მოვიხდი და მეორეს მიმოვიხილავ.

Continue reading