Tag Archives: პირადი

NUDE

nude_radiohead

[audio:http://zurriuss.ge/wp-content/uploads/2013/03/Radiohead-In-Rainbows-Nude.mp3|titles=Radiohead Nude]

პარანოია მჭირს

როცა მეგობარი არ მწერს, მგონია, რომ სულ დამიკიდა

როცა მწერს,  მგონია, რომ ჩემზე გაჭედა

ხანდახან, რაც უფრო მეტად ვუყურებ ხალხს, მით ნაკლებად ვიცი, ვინ ვარ და რა მინდა

ოპტიმიზმი გაზარმაცდა

რაღაც ზედმეტად ჩუმი პერიოდია. ზამთრის ტყის პირას რომ სიჩუმეა, ისეთი

ბოდიშს გიხდით, რომ პოსტის ტექსტი მუსიკასა და ფოტოს არ შეესაბამება

მათ გასაერთიანებლად ან საკმაოდ უძლური ვარ ან საკმაოდ მეზარება

…და რატომ ვხატავ ნუდებს? შიშველი ადამიანი თითქმის ვერ იტყუება.

Fake Plastic Trees

fake plastic trees

[audio:http://zurriuss.ge/wp-content/uploads/2013/02/Radiohead-Fake-Plastic-Trees.mp3|titles=Radiohead Fake Plastic Trees]

დღე ყოველი.

დღე ბოლო – დღე პირველი.

დღე ყველა ერთნაირია, რადგანაც ყველა მათგანში მე ვფიგურირებ.

საწერი ბევრია, მაგრამ ჩავიდენ სიჯიუტეს, რომელსაც შემდეგ, ალბათ, ვინანებ.

ვიქნები ჯიუტი და არ მოვყვები, რამდენი უ/საინტერესო მოხდა ამ ხნის განმავლობაში.

დაე, დასასიზმრებელიც დამრჩეს ცოტა.

P.S. ესეც ჩემი დუმილი Continue reading

J’adore, Batumi – ნაწილი III

DSCN5471 - Copyდღე III – დასასრული

კარგად მეძინა. ფეისბუკში Jado-ს კიდევ რამდენიმე ფანი დამემატა. გადასარევი – ეგებ რომელიმე მაინც აღმოჩნდეს ნამდვილი ხელოვნების მოყვარული… იოცნებე, ზურა – ყველას Jado-ს ფოტო უყენია ავატარად! :d :d

ვისაუზმე, ავიკიდე გუდა-ნაბადი და 11-ის წუთებზე სასტუმროდან გავეწერე. გარეთ ისევ მშვენიერი ამინდი. თუ არ გეჩქარება, ბათუმში ტრანსპორტით რატომ უნდა იარო, არ მესმის. ისეირნე, აივსე ზღვის ჰაერით, პარკები, ტბები, თოლიები, გედები, ლამაზი შენობები, მახინჯებიც, სასიამოვნო და საინტერესო ხალხი…

11:45 სთ. მახინჯაურში წავედი და მატარებლის ბილეთი ვიყიდე. 6 საათზე ბათუმი ისტორიაში მატარებლის სიჩქარით გადაინაცვლებს… ასე დაიწყო ჩვეული ნაადრევი ნოსტალგია: ხვალ ამ დროს ნაღვლიანი მოვიგონებ, რომ დღეს ამ დროს ვიყავი ნაღვლიანი, რომ ხვალ ამ დროს დღევანდელ ამ დროს ნაღვლიანი მოვიგონებ… Continue reading

J’adore, Batumi – ნაწილი II

დღე II – დღიური

ცუდად მეძინა. ნომერში ზომაზე მეტად თბილოდა. ემოციებმაც თავისი ქნეს და მთელი ძილის განმავლობაში “Gethsemane” და საკუთარი გულის ბაგაბუგი ჩამესმოდა. ფეისბუკს გადავხედე – ნიკოს და Jado-ს 3-4 საათის წინ დაეპოსტათ ბოლოს.

10:00 სთ. ჩავედი, ვჭამე. მერე ჩანთა ჩავალაგე და გარეთ გავედი. უჩვეულოდ ლამაზი, მზიანი და თბილი დილა დამხვდა. მიუხედავად იმისა, რომ წვიმა ძალიან მიყვარს, ამ ქალაქს მზე გაცილებით უხდება. ზღვაზე გავედი. ისეთი მშვიდი და ცისფერი იყო, ფოტოაპარატი მოვიმარჯვე და ყველაფერი გადავიღე, რაც მომეწონა.

ბულვარი, მორბენალი ხალხი, პეიზაჟები, შენობები, მშენებლობები, პარკი, ფრინველები, ადამიანები, “აპოლო, სახეები, საკუთარი თავი… (გალერეა ნახეთ აქ) Continue reading

J’adore, Batumi – ნაწილი I

DSCN5182

დღე I – HELLO

Warning: ეს პოსტი იწერება ბათუმი-თბილისის ხაზის 851-ე მატარებლის 18:00-საათიანი რეისის მე-2 ვაგონის 38-ე ადგილზე და ეხება ადამიანს, რომელიც ცდილობს, ასახოს ავტორის 2,5 დღიანი მოგზაურობა ბათუმში.

უპს, უკვე 43-ე ადგილზე გადავჯექი, სავარძლების საწინააღმდეგო რიგში, რითაც ზურგი ვაქციე ბათუმს, რომელსაც ახლა ჩამავალი მზის შარავანდედი ადგას წმინდანივით.

თურმე უკიდურესი ბედნიერებისგანაც შეიძლება, შეუძლოდ გახდე ადამიანი. დიახ, მე შეუძლოდ ვარ. რამდენჯერმე დამამშვიდებლის დალევაც მომიწია. იშვიათად მიგრძვნია თავი ასე სავსედ დადებითი ემოციისგან.  Continue reading

ძველით ახალი წლის პოსტი

harry potterსულ სხვა შეგრძნებაა, როცა თითქმის მიტოვებულ კომპიუტერს მიუჯდები, ობმოდებულ ბრაუზერს გახსნი, ისიც უცებ რომ გაგიხსენებს და შენს ნებასურვილზე რომ დაიქოქება. დიახ, ქუთაისში ვარ. მინდა, ძველით ახალ წელს მაინც შევხვდე ჩემს სახლში. შევხვდე, რა, უჩემოდაც მოვა და წავა. უბრალოდ, რასაცმინდაიმასვაკეთებ ხასიათზე ვარ და ასე ვინებე.

ბოლო დროს ხშირად ვეკითხები საკუთარ თავს (განსაკუთრებით დიტოს ბლოგის კითხვისას), რატომ აღარ ვინტერესდები სოციალური თემებით და რატომ აღარ ვწერ მასზე. საერთოდ, რატომ აღარ ვწერ ადრინდელივით ხშირად? Continue reading

გუდ ბაი, 2012!

2012 წელი ერთ-ერთი ყველაზე თავგადასავლიანი წელი იყო ჩემს 24-წლიანი გარბენის მქონე ისტორიაში. ამ წელს მე ვიყავი ჯარისკაციც, სამშობლოს მოღალატეც, ბლოგერიც, მხატვარიც… პრინციპში, ესენი ისედაც იცით. სხვა თვალით დანახულის კვალობაზე ძალიან საინტერესო წელი გამოვიდა. Continue reading

მე 8.12.2012

ბავშვები უმი მოხუცები არიან, გაფართოებული თვალებითა და ოდნავ დაღებული პირით რომ უცქერენ სამყაროს. მიყვარს მათი სახეები. ზოგადად, სახეები მიყვარს. სახეები, როგორც სარკეები, რომელთა შუშებსაც სიძველის ლაქა კიდეებიდან ნელ-ნელა ეპარება.

მიყვარს სახეების ხატვა.

Continue reading

მინდა

Coma – Yann Tiersen

მინდა, სულ დღე იყოს და არასდროს დაღამდეს, ღამე მაზარმაცებს.

მინდა, არასდროს მშიოდეს, რადგან სიმაძღრის განცდა აუტანელია.

მინდა, ჯანმრთელობა ფეხქვეშ გავიგდო და საკუთარ წარმატებას მოვახმარო ისე, რომ გული არ მაწუხებდეს.

მინდა, კარგად ვხატავდე და ვმღეროდე.

მინდა, სიყვარული სიდებილის სინონიმი აღარ იყოს.

მინდა, ყველამ ტრაკი დააყენოს/დავაყენოთ.

მორალი: დღეს აღმოვაჩინეთ, რომ ჩემს კორპუსში წყალი მარტო მე შემიწყდა.

ჩემი ახალი “ბლოგი”

ეს ჩემი ახალი “ბლოგია”. ძალიან მივეჩვიე. ბოლო დროს იმდენად გამოვციფრულდი, რომ მომენატრა წერის მამაპაპური მანერა. დროზე მივუსწარი, ასოების გამოყვანა ჯერ კიდევ შემიძლია, თუმცა, ხელით წერას გადაჩვეულს, კალიგრაფია ცოტათი შემცვლია.

ახალ “ბლოგში” წერისას მგონია, რომ პასტის წვერს ულტრასენსორული პლანშეტის ზედაპირზე ვასრიალებ და ყველაფერი მოლეკულების სიზუსტით გადმოიცემა – ესეც ციფრულად მოაზროვნეთა მიერ ტრადიციული საშუალებების აღქმა :)