Tag Archives: მუსიკა

ბავშვობიდანვე ვიცოდი, რომ მიყვარდა მუსიკა. მე-10 კლასში აღმოვაჩინე, რომ უმუსიკოდ ცხოვრება არ შემიძლია.

ფიქრები წვერის პარსვისას

shave

  • სარკეში არეკლილი მე კედლის იქითა მხარეს მართლა რომ არსებობდეს, როგორი იქნებოდა? თუ პარალელური სამყარო არსებობს, მაშინ სარკე მათ შორის გამოჭრილი სარკმელია. დედამიწის ანალოგს ეძებთ კოსმოსში? შექმენით დედამიწისხელა სარკის ბურთი და მიიღებთ მას.
  • მომენტებში წარმომიდგება, როგორ ჩაივლის აბაზანასთან ჩემი შვილიშვილი, მე კი მას დავუძახებ, ყელს მოვიღერებ და ვკითხავ: “შემათვალიერე ერთი შენებურად, სადმე ხომ არ დამჩა?” :)
  • ოპერის აჩრდილის არია “Music of The Night” უნდა ვიმღერო და აუცილებლად უნდა ჩავწერო. საკმაოდ რთული რამეა: თან საოპერო ხმას მოითხოვს, თან არასაოპერო შესრულების მანერას. ამიტომაც ბევრი ან არაკლასიკურად მღერის ან ძუნწად თამაშობს და აქცენტს ხმაზე აკეთებს. თუ ორივეს მოვახერხებ, ძალიან მაგარი იქნება.
  • ხანდახან წარმოვიდგენ, რომ სააბაზანო, სადაც ახლა სახეს ვიშალაშინებ, ერთ-ერთ უძვირფასეს სასტუმროს ეკუთვნის, მე კი ცნობილი ვარ და ყალბ კომპლიმენტებზე უფრო ყალბად ვიღიმები.
  • წვერის პარსვისას “სამართებელს” თმის ზრდის საწინააღმდეგოდ თითქმის არასდროს ვუსვამ. არ მიყვარს ბავშვის ტრაკივით აპრიალებული სახე. ამის დრო იყო უკვე და გავიდა, ხელოვნურად ბუნების კანონის შეცვლას კი თითქმის არასდროს მოუტანია დადებითი შედეგი.
  • ერთი წლის წინ ამხელა წვერს ვინ გაპატიებდა, ზურიკ! მართალია, ოფიცერი პოსტზე ვერ დაგაყენებდა, სამაგიეროდ ისე დაგსჯიდა, კარგა ხანს გემახსოვრებოდა. საამურია ჯარი. ოღონდ, როცა მოხდილი გაქვს :) საერთოდ, საამურია ყველაფერი, რაც გადაიტანე და რამაც გაგაძლიერა.

პ.ს. დღეს მოცარტის 257-ე დაბადების დღეა. ნეტა, ის რაზე ფიქრობდა წვერის პარსვის დროს? რიტორიკული შეკითხვაა :D

ძველით ახალი წლის პოსტი

harry potterსულ სხვა შეგრძნებაა, როცა თითქმის მიტოვებულ კომპიუტერს მიუჯდები, ობმოდებულ ბრაუზერს გახსნი, ისიც უცებ რომ გაგიხსენებს და შენს ნებასურვილზე რომ დაიქოქება. დიახ, ქუთაისში ვარ. მინდა, ძველით ახალ წელს მაინც შევხვდე ჩემს სახლში. შევხვდე, რა, უჩემოდაც მოვა და წავა. უბრალოდ, რასაცმინდაიმასვაკეთებ ხასიათზე ვარ და ასე ვინებე.

ბოლო დროს ხშირად ვეკითხები საკუთარ თავს (განსაკუთრებით დიტოს ბლოგის კითხვისას), რატომ აღარ ვინტერესდები სოციალური თემებით და რატომ აღარ ვწერ მასზე. საერთოდ, რატომ აღარ ვწერ ადრინდელივით ხშირად? Continue reading

Creep

Inspired by Radiohead

,,ამ ამბავს არ მოვყვები ისე, როგორც იყო. მე მას მოვყვები ისე, როგოც მახსოვს.

ფინიგან ბელი, ფილმი “Great Expectations”

Radiohead-ს ვუსმენ. აგერ უკვე 1 თვეზე მეტია. უკვე იმ დონემდე მივედი, რომ Creep-ის კარაოკეს უშეცდომოდ ვმღერი. ესაა ოღონდ, რომ როკერის მაღლები არ მაქვს და ვღარღალებ უმწეოდ… იმ ლუკა ზაქარიაძის ბრალია ყველაფერი! …ჰოდა ვარ ახლა ჰიტლერის შემყურე ევროპასავით გაოგნებული.  Continue reading

“საქართველოს ვარსკვლავი” ანუ ის, რაც ჟიურის ჯერ არ უთქვამს

ადამიანს, რამდენიმე სხვა უნიკალურ თვისებასთან ერთად, აქვს კიდევ ერთი – განვითარების უნარი. მას შეუძლია, მიიღოს ინფორმაცია, სათავისოდ გარდაქმნას და განვითარების შემდეგ საფეხურზე გადადის. სწორედ ასეთი მიდგომით მსურს, მოვყვე “საქართველოს ვარსკვლავის” კონკურსანტებზე.

მიუხედავად იმისა, რომ ჟიური სერიოზულ კრიტიკაზე ჯერ კიდევ არ გადასულა (არადა დროა უკვე!), კონკურსანტები საერთო ჯამში მაინც კარგად ვითარდებიან. Continue reading

პროპაგანდის ხელოვნება

პროპაგანდა ყოველთვის იყენებდა ხელოვნებას, როგორც იდეოლოგიის ხალხამდე მიტანის ერთ-ერთ გზას. პროპაგანდა მხატვრობაში, პროპაგანდა ლიტერატურაში, პროპაგანდა მუსიკაში, არქიტექტურაში, კინემატოგრაფიაში… პროპაგანდა იყო ადრეც, პროპაგანდა იქნება ყოველთვის. სხვაგვარად მართვა შეუძლებელია. Continue reading

საქართველოს ვარსკვლავი გადაარჩენს ქართულ ესტრადას?

“საქართველოს ვარსკვლავი” განახლებული “ჯეოსტარია”, რომელიც მიზეზთა გამო დაიხურა. ეს კარგია, რადგან ამ უკანასკნელს ბოლოს უკვე სერიოზული ხარვეზები დაუგროვდა: უსამართლო კასტინგები, დამამცირებელი “სასაცილო” ვიდეოკოლაჟი, “დედუნა”, გაუჩინარებული ვარსკვლავები. ქართული მუსიკალური სივრცე, რომ მარადიულად ნაპირზე გამორიყული თევზივითაა, ამას შევეგუე, მაგრამ ამ საცოდავს აღარც ზღვამ უწია და აღარც სიკვდილმა. გდია ასე და ლაყუჩებდაბერილი ელის.

ამასობაში გამოჩნდა ორი პროექტი – “საქართველოს ხმა” და “საქართველოს ვარსკვლავი”, რომლებმაც, ერთი მხრივ, ვარსკვლავები უნდა აღმოაჩინონ, მეორე მხრივ, ამ პროცესით საზოგადოება გაართონ და მესამე მხრივ, ამ ახლადგამოჭედილ ვარსკვლავებს ადგილი დაუმკვიდრონ… რა ქნან? ჰო, ადგილი დაუმკვიდრონ, რომ ამ პროექტის არსებობას ლოგიკური გაგრძელება მიეცეს… თორემ ეგრე ჯეოსტარიც არსებობდა, ფულიც უამრავი შემოსდიოდა, მაგრამ გასული წლის ჯეოსტარი მერე ვიღას ახსოვდა? Continue reading

ოლივერ!

სპექტაკლის აფიშა

20 ივნისს საქართველოში ყველაზე ფართომასშტაბიანი მიუზიკლის, “ოლივერ!”, პრემიერაზე ვიყავი. იგი რუსთაველის თატრში შედგა და ანშლაგით ჩაიარა. ვიქტორიანული ეპოქის ინგლისი, უსამართლო კლასობრივი ყოფა-ცხოვრება და მასში სხვებივით მოყოლილი ოლივერ ტვისტი, რომლისთვისაც ყველაზე მაღალი და დაბალი საზოგადოებრივი წრეების ცხოვრება ერთმანეთში იხლართება. ჩრლზ დიკენსის ცნობილი რომანის, “ოლივერ ტვისტის” მუსიკალური ვერსიის ორიგინალი ბრიტანელ კომპოზიტორსა და ლიბრეტისტს, ლაიონელ ბერნს ეკუთვნის, რომელმაც “ოლივერ!” 1960 წელს შექმნა. რუსთაველში კი იგი რეჟისორმა დავით საყვარელიძემ ამავე თეატრის დასთან, ოპერის მომღერლებისა და მოწვეული შემსრულებლების მონაწილეობით დადგა.

Continue reading

ქლენძღვობა – ნაწილი II

ნაწილი II იმიტომ, რომ პირველიც დავწერე ოდესღაც

გაფრთხილება: ამ პოსტში შეიძლება, გადააწყდეთ უწმაწურ სიტყვებს. ბოდიშს ვიხდი თავისუფალი ტონისთვის.

ცხოვრება დედამოტყნულად მექცევა, როცა მართმევს ძალას და ჯანმრთელობას და, რაც მთავარია, მიშხამებს საახალწლო განწყობას, რომელიც ზოგჯერ ერთადერთია, რომელიც მარტოობის დაძლევაში მეხმარება. ქლენძღვობა მჭირს იმიტომ, რომ:

  • მახველებს და ყელი მაქვს ჩამშრალი
  • მინდა მღერა და, თხელი კედლების გამო, მეზობლებისა მერიდება
  • ვოკალის მასწავლებელი მინდა და საამისოდ არც დრო მაქვს და არც ფული
  • ჩემ გარდა, ყველას ჰკიდია ჩემი ვოკალი, რომელიც საკუთარი შვილივით მაწუხებს და ნერვებს მიშლის, ამამღერეო. ასე რომ არ იყოს, ჩემდათავად ხმის ამომღეიბის!….
  • ვეღარ ვპოსტავ, ძალიან ვიღლები
  • საკუთარი თავის მიმართ მომთხოვნი გავხდი, რომ მსუბუქი თემებისთვის ჩემი ბლოგი აღარ შევაწუხო. არც სტატისტიკებს ვამოწმებ და საერთოდ მგონია, რომ ჩემი აზრი თითქმის ყველას ჰკიდია. სექსა და პოლიტიკაზე კი მაინც არ დავწერ, ბოზიშ!
  • ჯარის უძილობა და სამსახურის საქმეები ერთად მკლავენ. იმ მსახიობს დავემგვანე, დღეში ორი, სრულიად განსხვავებული როლის თამაში რომ უწევს
  • ვერაფრით მოვახერხე Google Maps-ზე ობიექტის დამატება. ვინც იცით, ეგებ მასწავლოთ. დაგიფასდებათ.
  • არ ვიცი ფოტოშოფი, ვერ ჩავუჯდები ამ დედაშეცემულ ტუტორიალებს. მე-ზა-რე-ბა! მინდა, ვინმე დამიჯდეს და ამიხსნას, რომ უცებ გავიგო და მერე მე ვიცი!
  • ფოტოშოფისა და ქორელის არცოდნის გამო ვერ ვეკარები გამოცემებს, რომ ჩემი იდეები შევთავაზო. არადა იდეებს მართლაც არ ვუჩივი. ამ მხრივ შემოქმედებითი სიმწიფე მაქვს.
  • შემოქმედებით სიმწიფეს კი ხელს არ უწყობს ჩემი არეული ძილი და დანარჩენი საქმეები. ასე რომ ხატვას რომ მივუჯდები, ვიღლები და მეძინება. არადა ტვინი მისკდება იდეებით, რომელთა ხორცშესხმას ვერა და ვერ ვასწრებ.
  • ვერა და ვერ მოვაბი თავი ჩემს პერსონალურ გამოფენას, რომ ნახატები გავყიდო. არ მიყვარს თვითპიარი, არ შემიძლია! ვინმემ რომ ითავოს ეს საქმე, გენიალურ ნახატს დავუხატავ, რომლითაც მთელი ცხოვრება იამაყებს. ბოლოს და ბოლოს, რომ მოვკვდები, მერე ხომ მაინც დამაფასებს
  • წონაში მოვიმატე – ეს ყველაზე ნაკლებად მადარდებს. ერთი, რომ ზამთარია. მეორე, რომ ადვილად ვიკლებ. მესამე – სექსუალური არასდროს ვყოფილვარ.

აი, სულ ესაა იმ ქლენძღვობათა სია, რომლითაც დღეს ტვინი მოგიტყანით. იმედია, შემდეგ შემოსვლაზე (თუ ასეთი კიდევ იქნება) რამე პოზიტიური დაგხვდებათ :)

პ.ს. დიდი მადლობა, ვინც ამ ხაზამდე წაიკითხეთ ;)

თამთა ცხვიტავა – ახალი ვარსკვლავი ქართულ სცენაზე

როცა პიაფს ვუსმენ, ყოველთვის მეფიქრება, რომ მის ხმას ანალოგი არასდროს ეყოლება. მართალიცაა, ასეთი გენია საუკუნეში ერთხელ გამოჩნდება ხოლმე. რამდენიმე დღის წინ თამთა ცხვიტავას პირველ დიდ კონცერტზე ვიყავი და აღარ მახსოვს, რამდენჯერ ვიფიქრე, რომ პიაფი მკვდრეთით აღდგა.

Continue reading

2012 წელი და მარტო სახლში

ჩემი ახალი, "მზა" ნაძვის ხე

შობა-ახალი წელი საკუთარ დაბადების დღეზე მეტად რომ მიყვარს, დიდი ხნის წინ მივხვდი. ჯერ არ მახსოვს, ახალი წლის ბავშვური სიხარული გამნელებოდეს. ყველაფერი ისევ ისეა, როგორც 5, 10 თუ 15 წლის წინ. თვითონ ვრთავ ნაძვის ხეს, ვმღერი საშობაო სიმღერებს და ახალი წლის ღამეს ვისვრი მაშხალებს. ახალ წელს ყოველთვის შინ ვხვდები (შარშანდელი ბედნიერი გამონაკლისი იყო), წელს კი ყველაფერი სხვაგვარად იქნება!

Continue reading