Tag Archives: მომღერლები

ადამიანები, რომლებიც თითოეულ დღეს შთამაგონებენ

გუდ ბაი, 2012!

2012 წელი ერთ-ერთი ყველაზე თავგადასავლიანი წელი იყო ჩემს 24-წლიანი გარბენის მქონე ისტორიაში. ამ წელს მე ვიყავი ჯარისკაციც, სამშობლოს მოღალატეც, ბლოგერიც, მხატვარიც… პრინციპში, ესენი ისედაც იცით. სხვა თვალით დანახულის კვალობაზე ძალიან საინტერესო წელი გამოვიდა. Continue reading

“საქართველოს ვარსკვლავი” ანუ ის, რაც ჟიურის ჯერ არ უთქვამს

ადამიანს, რამდენიმე სხვა უნიკალურ თვისებასთან ერთად, აქვს კიდევ ერთი – განვითარების უნარი. მას შეუძლია, მიიღოს ინფორმაცია, სათავისოდ გარდაქმნას და განვითარების შემდეგ საფეხურზე გადადის. სწორედ ასეთი მიდგომით მსურს, მოვყვე “საქართველოს ვარსკვლავის” კონკურსანტებზე.

მიუხედავად იმისა, რომ ჟიური სერიოზულ კრიტიკაზე ჯერ კიდევ არ გადასულა (არადა დროა უკვე!), კონკურსანტები საერთო ჯამში მაინც კარგად ვითარდებიან. Continue reading

იავნანა 2012 და ჩამოწერილი ქართველი მომღერლები

პაატა ბურჭულაძე და ნიკოლოზ რაჭველი (თუმცა უკეთესი ფსევდონიმიც შეიძლებოდა)

ფონდ “იავნანას” ღონისძიებებს 2006 წლიდან ვესწრები. სწორედ მისი წყალობით ვეღირსე ისეთი დონის მომღერლების ცოცხლად მოსმენას, რომლებამდეც, ალბათ, ჩემით ვერასდროს მივაღწევდი. ბოლო დროს “იავნანამ” უფრო ქართული ესტრადისკენ გადმოინაცვლა და, შესაბამისად, მსმენელთა ფოკუსი უფრო გაზარდა, ეს კი  პირადად მე საშუალებას მაძლევს, შევაფასო ქართული ესტრადის ერთ დროს ყველაზე ცნობილი მომღერლები. Continue reading

საქართველოს ვარსკვლავი გადაარჩენს ქართულ ესტრადას?

“საქართველოს ვარსკვლავი” განახლებული “ჯეოსტარია”, რომელიც მიზეზთა გამო დაიხურა. ეს კარგია, რადგან ამ უკანასკნელს ბოლოს უკვე სერიოზული ხარვეზები დაუგროვდა: უსამართლო კასტინგები, დამამცირებელი “სასაცილო” ვიდეოკოლაჟი, “დედუნა”, გაუჩინარებული ვარსკვლავები. ქართული მუსიკალური სივრცე, რომ მარადიულად ნაპირზე გამორიყული თევზივითაა, ამას შევეგუე, მაგრამ ამ საცოდავს აღარც ზღვამ უწია და აღარც სიკვდილმა. გდია ასე და ლაყუჩებდაბერილი ელის.

ამასობაში გამოჩნდა ორი პროექტი – “საქართველოს ხმა” და “საქართველოს ვარსკვლავი”, რომლებმაც, ერთი მხრივ, ვარსკვლავები უნდა აღმოაჩინონ, მეორე მხრივ, ამ პროცესით საზოგადოება გაართონ და მესამე მხრივ, ამ ახლადგამოჭედილ ვარსკვლავებს ადგილი დაუმკვიდრონ… რა ქნან? ჰო, ადგილი დაუმკვიდრონ, რომ ამ პროექტის არსებობას ლოგიკური გაგრძელება მიეცეს… თორემ ეგრე ჯეოსტარიც არსებობდა, ფულიც უამრავი შემოსდიოდა, მაგრამ გასული წლის ჯეოსტარი მერე ვიღას ახსოვდა? Continue reading

ოლივერ!

სპექტაკლის აფიშა

20 ივნისს საქართველოში ყველაზე ფართომასშტაბიანი მიუზიკლის, “ოლივერ!”, პრემიერაზე ვიყავი. იგი რუსთაველის თატრში შედგა და ანშლაგით ჩაიარა. ვიქტორიანული ეპოქის ინგლისი, უსამართლო კლასობრივი ყოფა-ცხოვრება და მასში სხვებივით მოყოლილი ოლივერ ტვისტი, რომლისთვისაც ყველაზე მაღალი და დაბალი საზოგადოებრივი წრეების ცხოვრება ერთმანეთში იხლართება. ჩრლზ დიკენსის ცნობილი რომანის, “ოლივერ ტვისტის” მუსიკალური ვერსიის ორიგინალი ბრიტანელ კომპოზიტორსა და ლიბრეტისტს, ლაიონელ ბერნს ეკუთვნის, რომელმაც “ოლივერ!” 1960 წელს შექმნა. რუსთაველში კი იგი რეჟისორმა დავით საყვარელიძემ ამავე თეატრის დასთან, ოპერის მომღერლებისა და მოწვეული შემსრულებლების მონაწილეობით დადგა.

Continue reading

უიტნი ჰიუსტონი – ხმა, რომელიც ყველას მოსწონდა

დღეს დილით ის მოხდა, რასაც, უბრალოდ, ვერ წარმოვიდგენდი: ჩემი ცოცხალი ვარსკვლავების კოლექციას უიტნი ჰიუსტონი გამოეცალა. თითქოს, წმინდა ბროლის ფიგურა თაროდან გადმოვარდა და დაიმსხვრა. Continue reading

ცნობილი მიძინებულები

ნაპოლეონი

გაფრთხილება: სუსტი ნერვების მქონეთ, თუ კიდევ დარჩნენ აქ, ვთხოვ, ნუ ნახავენ აღნიშნულ ინფორმაციას. წინააღმდეგ შემთხვევაში, უკანასკნელი კეისარი მომხდარზე პასუხს არ აგებს.

როგორები არიან ადამიანები, როცა მათ უკანასკნელად ხედავენ. მაშინ, როცა მათ აღარავინ ერჩით და ყველა მათი ცოდვა, ასე თუ ისე, მიტოვებულია. ეს კითხვა 1995 წლიდან მაწუხებს, როცა პირველად ვნახე მიცვალებული, რომელიც წინა დღით ცოცხალი იყო, ჩემი დიდი ბებია. არ ვიცი, მისი “ბრალი” იყო თუ არა, მაგრამ დაახლოებით იმ პერიოდიდან მუდამ მიტაცებდა გარდაცვლილთა შეუცნობელი სამყარო და ძალიან ბევრჯერ ვხატავდი მათ. მიყვარდა სარეცელზე მდიდრულად გაჭიმული მეფე-დედოფლების დახავა. ყოველივე ეს შეგრძნება დაგროვდა და დღეს ამ ფოტოების სახით მოაღწია. არა აქვს მნიშვნელობა წინა ცხოვრებას, ყველა გარდაცვლილის სახე საბრალოდ ჩამოღვენთილია. თითქოს სამუდამოდ “დროებით” გავიდნენ… Continue reading

ისევ და ისევ ის

1955 წელი. ლა სკალა ოვაციით ეგებება "სომნამბულას" მთავარ გმირს.

უკვე 7 წელზე მეტი გასულა მას შემდეგ, რაც იგი აღმოვაჩინე. ამ ხნის განმავლობაში ჩემს პიროვნებაში სამიოდე “გენერალური უბორკა” მოხდა, ბევრი რამ შეიცვალა და გადაფასდა, მაგრამ იგი ისევ იქ არის, სადაც თავიდანვე ადგილი მივუჩინე. იქ, სადაც იმსახურებს ყოფნას. უკვე 7 წელია, მარია კალასს ვაღმერთებ. Continue reading

სახეები – ნაწილი მესამე

ვიდრე რაიმე სერიოზულზე გადავიდოდე, მირჩევნია, ისევ “სახეების” თემა ამოვწურო. ამჯერად, ბოლო პოსტი იქნება მათზე, ვისი სახეებიც არასდროს წაიშლება. ახალგაზრდობასა თუ მოხუცებულობაში, ჭირსა თუ ლხინში, სიცოცხლესა თუ სიკვდილში ისინი ჩვენთან და ჩვენს მეხსიერებასთან ერთად იქნებიან. Continue reading

“მითრიდატე, პონტოს მეფე” – პრემიერა რუსთაველში

რას საქმიანობს ტიპური 14 წლის ბიჭი თუნდაც მე-18 საუკუნეში? სწავლობს ან არ სწავლობს, მასტურბირებს, “სხვა თვალით” უყურებს გოგონებს, ცელქობს, მშობლებთან უაზრო კამათს იწყებს… რას აკეთებს 14 წლის გენიოსი? წერს ოპერას. 19 თებერვალს რუსთაველის თეატრში მოცარტის ვირტუოზული ოპერის “მითრიდატე, პონტოს მეფე” პრემიერა შედგა. Continue reading