Tag Archives: მანგლისი

ფოტოეიფორია

მანგლისში მოგზაურობამ ძველი საკუთარი თავი გამახსენა. ეს ის დროა, როდესაც უნივერსიტეტში ახალი მოწყობილი ვარ და აკვარელითა და ზეთიანებით ხატვაზე თავი კარგა ხანია ხელი მაქვს დანებებული.

ყოველ დღე ვაკვირდებოდი ცვლილებებს სახეზე: ცხვირი უფრო დიდდებოდა და გვერდით იხრებოდა, თვალებიც წვრილდებოდა, პირისახე – გრძელდებოდა, გამონაყარი ნელ-ნელა  უფერულდებოდა, წვერი უფრო ხშირად, ღერები კი უფრო ახლო-ახლო ამოდიოდა. ამას სახიათის ცვლილებებიც დაემატა, გაქრა იმფანტილიზმი, ოცნებებით აზროვნება, გამოგონილი სამყაროს პრიორიტეტი რეალურზე და ჩემი სამწერლობო კარიერა.

იმ მოგზაურობამ კი ყოველივე ეს დროებით დამიბრუნა. შემახსენა, თუ რა მახარებდა, რა მახალისებდა, რა მადარდიანებდა და, საერთოდ, რაზე როგორი რეაქცია მქონდა. მიუხედავად იმისა, რომ გარეგნულად ისევ ის აუტანელი ზურა ვიყავი, ფოტოებმა მაინც ძველი სახე მიჩვენეს.

ფოტოეიფორია ნოსტალგიას მივაწერე. ვიცი, რომ იმ საკუთარ თავთან სიბერემდე არ დავბრუნდები, ხოლო როცა ძვირადღირებული და მოგზაურობისაგან კუთხეებგაცრეცილი ჩემოდნებით მივადგები, ისევე თბილად შემხვდება, როგორც მე ვხვდებოდი ყოველგვარს სულიერს.

მითხრეს, არასტანდარტული სახის ნაკვთები გაქვსო - მიხარია, რომ ასეა

Continue reading

ვხარობთ ბუნების წიაღში ანუ მანგლისი 2010

ოდეს უგუნურთ წამოსვლაი არარა უნდოდეთ, ანუ ეზარებოდეთ, ანუ ეჭირვებოდეთ, გინა ემაზინტალებოდეთ და არრა რა ეიმედებოდეთ, აჩუენენით მათ საგმირონი სლვანი და თავგარდასავალნი თქუენნი, რათა გულნი მათნი აღივსონ ნდომად წამოსლვისა და სინანულად წინარე ექსკურსიის გამაზვისა — ძველი შუმერული ანდაზა

ყაყაჩოსთან მოსაუბრეო :)

ფოტოსთვის დიიიდი მადლობა ლეონსიოს

Continue reading