Tag Archives: კონფლიქტი

დიალოგი აფხაზ ახალგაზრდებთან

14364709_10210321009239498_3561253408791860293_n

რონდინეში ყველა მონაწილე ქვეყნისა თუ ტერიტორიული ერთეულის წარმომადგენლის დროშა კიდია, რომლის სამშობლოც, ამჟამად, კონფლიქტურ სიტუაციაში იმყოფება.

სულ ცოტა ხნის წინ, იტალიის საელჩოს ნავსი გავტეხე და ჩემს პასპორტში რენესანსის დედის სახელმწიფო ბეჭედი ჩადგაფუნდა. 10 წელი ველოდი ამ დღეს. როცა უცხოეთში პირველად მივდიოდი, 17-ის ვიყავი და კონსულთან გასაუბრებაზე საშინლად ვინერვიულე. ეტყობა, ჩემი არეული საუბარი არ მოეწონა და უარით გამომისტუმრეს. მაშინაც რონდინესკენ მქონდა გეზი, მშვიდობის ციტადელისკენ, რომელიც სხვადასხვა კონფლიქტური რეგიონიდან ჩასულ სტუდენტებს აერთიანებს. 10 წლის მერე კიდევ ერთხელ მომეცა საშუალება, აფხაზეთის მოსახლეობისთვის ჩამეხედა თვალებში და ადამიანურ დონეზე გაგვეგო ერთმანეთისთვის. პირობას ვდებ, ეს პოსტი არ იქნება პათეტიკური და სენტიმენტური. Continue reading

როგორი არ უნდა იყოს ფეისბუკის გვერდის ადმინისტრატორი

მე, როგორც ფეისბუკის რამდენიმე (მათ შორის, სერიოზული) გვერდის ადმინისტსრატორს, საკმაო პასუხისმგებლობა მაწევს. ვკურირებ, როგორც ბლოგების, ისე კომპანიების გვერდებს, რაც, ზოგჯერ, ძალიან დამღლელია. შეიძლება, უცებ ამერიოს და პიარსკოლის  კედელზე ზურიუსის სათქმელი დავდო ან ჯიპა და 4პი ამერიოს ერთმანეთში. ყველას თავისი აუდიტორია ჰყავს, რომელიც ადმინისგან მისთვის დამახასიათებელ და უკვე ტრადიციად ქცეულ პოსტებს ითხოვს. შეცდომა ვის არ მოსვლია, მაგრამ მთავარი წესი დანაშაულის გაცნობიერება და ბოდიშის მოხდაა. გაუგებრობის თავიდან აცილების ამ უმარტივეს გზას ქართველები იშვიათად მივმართავთ, პრობლემებიც აქედან იწყება.

Continue reading

საიდან უნდა დაიწყოს სისტემის ნგრევა?

 

თსუ-ს წითელი დიპლომი, რომლის დასამზადებლად წელიწადი ყოფილა საჭირო

ბოლო დღეებში თსუ-ში მომხდარი ამბების შემდეგ გადავწყვიტე, კეისრის დაფნის გვირგვინი გვერდით გადამედო და, საკუთარი გამოცდილებიდან გამომდინარე, რამდენიმე სიტყვა მეც მეთქვა არსებულ პრობლემებზე:

 

  • თსუ, უკვე მერამდენე წელია, ძველი დიდების ინერციით მიექანება. იქ მომუშავე პერსონალის (ჩემ მიერ გამოკითხულ) ნაწილს კვლავ სჯერა, რომ თსუ მაინც პირველია და მისი სახელი, ყველაფრის მიუხედავად, მუდამ ასეთად დარჩება. როცა ილია უნივერსიტეტს აშენებდა, ალბათ, ვერც წარმოიდგენდა, “სულ ძილი, ძილი” მასსაც თუ შეეხებოდა. Continue reading