Tag Archives: თეატრი

ეს სამყარო მე-2 კურსზე აღმოვაჩინე. აღმოვაჩინე რა, სულ ვიცოდი, რომ არსებობდა. ისიც ვიცოდი, რომ, ადრე თუ გვიან, მასშიც სიამვნებით ჩავყვინთავდი. ჰოდა, სწორედ ეს მოხდა მე-2 კურსზე. დღეს თეატრი ჩემთვის თითქმის ყველაფერია

პატარა ტბა

“იმ დაბურული ტყის პირას ერთი პატარა ტბა იყო. იმ ტბის ნაპირას მიყვარდა ყოფნა. საოცარია, როცა წვიმდა, ის პატარა ტბა, კიდევ უფრო პატარავდებოდა.”

მშვიდობით, ყოვლისმომცველო მსახიობო!

ზოგს ბიძინა ტკივა, ზოგს რამაზი. მერე რა, რომ ქართველი ხალხი ტაშს უადგილო ადგილას უკრავს (პანაშვიდიდან გამოსული ბიძინა ივანიშვილი რამდენიმემ ისეთი ტაშით გააცილა, მეგონა, გამოსვენება დაიწყო). დღეს ჩემი მუზის კიდევ ერთი ნაწილი მიაბარეს მიწას. რამაზ ჩხიკვაძე სცენაზე ერთადერთხელ და ისიც უკანასკნელად სწორედ დღეს ვნახე. Continue reading

ყველაზე რეიტინგული მაყურებელი

რუსთაველის თეატრმა ყველაზე რეიტინგული მაყურებლის ათეულში შემიყვანა. ამან ძალიან გამახარა, რადგან თეატრი ჩემი ბოლო 3 წლის ახირებაა. ვიცნობ მომუშავე პერსონალის ნაწილს, რამდენიმე მსახიობს, ზოგთან, საერთოდ, დავმეგობრდი კიდეც. სპექტაკლებზე ვსარგებლობ შეღავათებით, თან თითქმის ყველა მათგანზე პატარა რევიუებს ვაკეთებ Teatri.Ge-სათვის. დღეს, შეიძლება, ითქვას, თეატრი ჩემი ცხოვრებისა და ყოველდღიური საფიქრალის ნაწილია. Continue reading

რატომ თეატრი და არა კინო?

ჩემი ბოლოდროინდელი ცხოვრების რეჟიმიდან გამომდინარე, ხშირად ზედმეტად გადატვირთულ-გათანგული ვარ. სიახლეებზე ფიქრი – ჩემი მოვალეობაა, ყველაფერზე ნერვიულობა – ჩემი ავადმყოფობა და ამ ყველაფრის შედეგმა ცოტა ხნის წინ თავიც იჩინა. ახლა კარგად ვარ და ვცდილობ:

  • საჭიროზე მეტი არ ვინერვიულო
  • საჭიროზე მეტად არ ვიაქტიურო
  • ჭამას მოვუმატო
  • ადრე დავწვე და მეტ ხანს ვიძინო

თუმცა, ყველაზე მთავარი, რაც თითქმის ყოველდღე მიმსუბუქებს ამქვეყნიურ ტვირთს, საღამოს თეატრალური სეანსებია.

Continue reading

“ქარი მწყურია მე პირდაპირი” ანუ მურმან ჯინორიას მუსიკა

ახლა ის დროა,

როცა ცოტა ხნით არაფრის გაგონება მინდა,

როცა ცოტა ხნით სუბიექტურობა მინდა,

როცა ცოტა ხნით ჟურნალისტობა არ მინდა

და როცა ცოტა ხნით ისევ იქ მინდა. Continue reading

“ანტიგონედამ” სახლისაკენ (ვიდეოპოსტი)

ვკარი წიხლი და მარჯანიშვილის თეატრში აღმოვჩნდი “ანტიგონეზე”. როგორი ხალხი დადის აქ: Continue reading

მანამ სანამ ანუ თურმე, რა ხდება თეატრში

მანამ, სანამ კვარიათისა და ჩამოსტალინების თემა აქტუალურია, ნება მიბოძეთ, დავიკიდო ეს ამბები და ჩვენი ცხოვრების სხვა აქტუალურ თემაზე გესაუბროთ.

“თეატრი პირდაპირ დამოკიდებულია ერთ რამეზე – ქვეყნის ეკონომიკაზე,” – დათო დოიაშვილი.

დღეს მარჯანიშვილის თეატრის მცირე სცენზე სწორედ ამ თემას მიმოიხილავდნენ. ჟურნალ “ცხელი შოკოლადის” მიერ ორგანიზებულ დისკუსიას წარმართავდა ხუთი ადამიანი, თითქმის ოთხჯერ მეტი.

მარად ასე მჯდომი დრამატურგი - დათო გაბუნია (ალტო), "ტოქ-შოუს წამყვანი" - დათო ბუხრიკიძე, დრამატურგაია ჟენჩინა - თამარ ბართაია, მარჯანიშვილის თეატრის მმართველი - ეკა მაზმიშვილი და ყველასათვის ნაცნობი და საყვარელი რეჟისორი - დავით დოიაშვილი (დოი)

Continue reading

უუუთავგადასავლესობის ძიებაში (ფოტოკოლაჟი)

დავიღალე? არაჰ, ეგრე ადვილად არ/ვერ ვიღლები. ზაფხული მოვა თუ არა, ენერგიის მოზღვავებას ვგრძნობ. არც კუნთები მაყრია და არც არანაირ სპორტში მივლია. უბრალოდ, არ ვიღლები. იყო დრო, როცა ფეხის განძრევა მეზარებოდა და დამჯდარი/დაწოლილი ვჭამდი. აი, ეს დრო იყო:

Continue reading

ურიელ აკოსტა

"ურიელ აკოსტა" – უშანგი ჩხეიძე და ვერიკო ანჯაფარიძე

ყველა თეატრს გააჩნია  თავისი სპექტაკლი – სამუზეუმო ექსპონატი, რომელიც უკვდავია და უცვლელი სახით უნდა დარჩეს. Continue reading

HAMLET

uniIncgs…არადა, სულაც არ მქონდა გადაწყვეტილი სადმე წასვლა. სახლში უნდა ვმჯდარიყავი და თავზე დაყრილი სტატიებისათვის მომევლო. მიუხედავად ამისა, დასელებმა დამირეკეს და თანხმობა ეგრევე განვუცხადე. ძალიან კი მეზარებოდა, მაგრამ ჩემი თავის ამბავი ვიცი:

როცა რაიმეს ვგეგმავ, ან არ გამომდის, ან ხალისს ვერ ვატან.აქედან გამომდინარე, სულაც არ დამზარებია მეტროს ჯაყჯაყის ატანა, რომელსაც მგზავრები არ იმჩნევენ, და არც ცივი წვიმა, რომელიც ასე არ ჰგავს ზაფხულის გემრიელ “ცრემლებს”. ბოლოს და ბოლოს, ჰამლეტი გადიოდა და სახლში ხომ არ დავრჩებოდი?

სტურუამ ეს სპექტაკლი 2001–ში დადგა. “ჰამლეტი” პირველი იყო, რაც რუსთაველის დიდ სცენაზე ვნახე. პირველი შთაბეჭდილება სრულიად არაადეკვატური მქონდა: სპექტაკლი კი არა, ბოდვა მეგონა. ნუ, მეპატიება :) სამაგიეროდ, დავასკვენი, რომ

პირველი შთაბეჭდილებით არაფერი უნდა შევაფასო! Continue reading