Tag Archives: თბილისი

ბაზრობა – თავშესაფარი გოიმთათვის

დას ისთ უნ თეგ-თამაშენ გამოგონებასცფიშთ კნუთენ უნდ დათაგვინ დას გიჟმაჟაინენ. დაჰ ვაილაპაღაქუნ დე აინ მაღაზმაინენ, ღუმელ’იც ისთ უნ ზუფეღ ფოფულაღ ენ ზის ფახენ ხალხნენ.

…და მაინც არსებობს ამ ქვეყანაზე მინიმუმ ერთი საოცრება, რომელსაც მე ეგვიპტური ღვთაებრივი ძროხის სახით გამოვსახავდი.

წმინდა ნაყოფიერი ძროხა ქალღმერთი, ქუთაისურად კეჩის ბაზრობა. ადგილი, ურომლისოდაც ეს ქალაქი დარჩებოდა მშიერ-მწყურვალ-ტიტველი

Continue reading

ისინი ჩამოვიდნენ ზღვიდან

by Landish.Ge

მიუხედავად აყალმაყალისა, გაუგებრობისა და აზრთა სხვადასხვაობისა…

მიუხედავად უ-ზღვაში-ბანაობისა და გადატვირთული გრაფიკისა…

მიუხედავად, რაც თავში არ მომდის, ყველაფრისა…

ისინი    ჩამოვიდნენ    ზღვიდან!

უუუთავგადასავლესობის ძიებაში (ფოტოკოლაჟი)

დავიღალე? არაჰ, ეგრე ადვილად არ/ვერ ვიღლები. ზაფხული მოვა თუ არა, ენერგიის მოზღვავებას ვგრძნობ. არც კუნთები მაყრია და არც არანაირ სპორტში მივლია. უბრალოდ, არ ვიღლები. იყო დრო, როცა ფეხის განძრევა მეზარებოდა და დამჯდარი/დაწოლილი ვჭამდი. აი, ეს დრო იყო:

Continue reading

არჩევნების შიდასამზარეულო

მეგონა, ეს დღე დამქანცველი და უჟმური იქნებოდა. აღმოჩნდა, რომ არჩევნების გაშუქება დამქანცველი და ძალიან ძალიან INTERESANTE გამოდგა. ყველაფერი უნდა გა/გადა/გამო/გადმო-თვალო, შე/გადა-ამოწმო და ეს ყველაფერი დედლაინებამდე მოასწრო. დედლაინი ჟურნალისტის 2012-ია!

GIPA-ში არჩევნებზე რადიოსიუჟეტის მომზადება დამევალა. მე და ანიმ სხვადასხვა პროფესიისა და ხელობის ადამიანების აზრი გავიგეთ ამ დღესთან დაკავშირებით. სიუჟეტი რადიო GIPA-ს ეთერით გადაიცა. Continue reading

მიტოვებული მარტოობა თბილისის ერთ წვიმიან დღეს (ფოტოკოლაჟი)

დღე იყო, ოდეს მზე მწუელი გარდაშორდა ცისა ტახტსა და იწყო სლვად დასავლეთით, მიახლოებად ძილისა კარიბჭისა.

არაფერი მინდოდა, გარდა დაკარგვისა და პატარა, ლამაზი სახლების ლაბირინთებში სიარულისა. მინდოდა, გამეგო, რამდენად დავშორდი მარტოობას. სამიოდ წლის წინ თავდაჯერებულად ვაცხადებდი, რომ მარტო ვარ. დღეს რომ ეს ვთქვა, ჯერ ჩემი სინდისის ნარჩენები არ გამიშვებს და მერე მეგობართა ჯგრო. დღეს ჩემს მიტოვებულ მარტოობას ჩავხედე თვალებში.

სადღაც 5 იქნებოდა, რომ ილუსტრაციის ხატვა დავასრულე და გეზი ქართლის დედისკენ ავიღე. რა თქმა უნდა, ჩემი ფეხებით.

ბოლოდან დავიწყებ: ეს მე ვარ, პარსიფალს თუ ზიგმუნდს ვასახიერებ და ვხვდები, რომ თავი მაქვს დასაბანი.

Continue reading

აქაური აფრიკა (ფოტოკოლაჟი)

ჩეჩმა - ჩემს ფონზე

ყოფილხართ აფრიკაში?

აი, მე კი ერთ-ერთი მინიოცნება ავიხდინე და თბილისის ეს მხარეც მოვიარე. ჯიპაში დაგვავალეს, უმცირესობებისგან ინტერვიუ აიღეთო და ჩვენმა ჯგუფმა ბოშები არჩია. 3 გოგოთი შეიარაღებული გავემართე ამ მიყრუებული ადგილის აღმოსაჩენად.

Continue reading

2012 ნუცუბიძეზე (ვიდეოპოსტი)

წინა პოსტში ჩემი სახლის სიახლოვეს მომხდარ ბუნებრივ შემთხვევაზე დავწერე.

ნახეთ, როგორია მდგომარეობა ახლა

2012 – უკვე ნუცუბიძეზე!

ალბათ, ეს სათაური მოუხდება იმ ამბავს, რომელიც ნუცუბიძის III პლატოზე, ჩემს საცხოვრებელთან შორიახლოს ხდება. რამდენიმე დღის წინ სკვერის მიმდებარე ტერიტორიაზე მიწა გასკდა და ზედა ფენა ასფალტიანად ჩავარდა.

Continue reading

GIPA შახტახტზე

ჰააა? სადაო?

მოკლედ, ვისაც გაინტერესებთ, რა აქცია მოეწყო 2010 წლის 17 აპრილს, ნახეთ ეს ვიდეოები ;)

Continue reading

ოცნების ქალაქში სიყვარულს ვერსად დაემალები

მერე რა, რომ ზოგჯერ ყველაფერი ისე არ ხდება, როგორც ჩვენ გვინდა? ცხოვრება ხომ სწორედ ამიტომაც არის მიმზიდველი. ყველაფერი ჩვენი ნება-სურვილის მიხედვით, რომ ხდებოდეს, ცხოვრება, ალბათ, ყველაზე მოსაწყენი რამ იქნებოდა სამყაროში. სიყვარული კი ერთ-ერთია, რაც ამ ყველაფერს ინდივიდუალურ არომატს სძენს.

თუ წარმოვიდგენთ, რომ ცხოვრება კოქტეილია, სიყვარული, რა თქმა უნდა, მარტინია – ყველაზე მთავარი, მათრობელა ინგრედიენტი. სწორედ ესაა ოცნების ქალაქის მთავარი იდეა: სიყვარული, ისე, როგორც ყველას გვიგრძვნია, განგვიცდია ან გამოგვიცდია. სიყვარული წარმატებებითა და წარუმატებლობებით, სიყვარული ვნებიანი ღიმილითა და სევდიანი ცრემლით. ეს ხომ ის გრძნობაა, რომლისთვისაც მთელი სამყარო ისეთივე პატარაა, როგორც, ვთქვათ, ფილმის მთავარი გმირი-ქალაქი თბილისი. იმიტომ, რომ ყველანი ადამიანები ვართ და გულში ყველას გვყვარებია… ერთხელ მაინც.

Continue reading