Tag Archives: დასვენება

ვსაუბრობთ ჭეშმარიტ მადრიდზე

Madrid

ძალიან მინდა, პოსტების ეს ციკლი მოგზაურობის თემაზე დაწერილი მორიგი ბლა-ბლა-ბლა არ გამოვიდეს. თუ ასე მოგეჩვენებათ, წინასწარ გიხდით ბოდიშს.

რაც საკუთარი თვალით არ ინახავს, არ შეხებიხარ, არ დაგიყნოსავს, არ გაგისინჯავს და არ მოსგისმენია, არ დაიჯერო, რომ მასზე რამე იცი. იმიტომ, რომ შენ ხარ შენ და შეუძლებელია, ყველაფერი ისე აღიქვა და იგრძნო, როგორც სხვა. როცა მეკითხებიან, თუ სად მინდა წასვლა, ხშირად პასუხი არ მაქვს, იმიტომ, რომ ვერაფრით მოვახერხე, წინასწარ მცოდნოდა, რომელი ადგილ უფრო მომეწონებოდა. აქედან გამომდინარე, დავდივარ იქ, სად წასვლაც უფრო ადვილად გამომივა. ასე აღმოვჩნდი მზით გადაცხუნებულ ესპანეთში. ყველაფერი კი ერთი თვით ადრე დაიწყო… Continue reading

J’adore, Batumi – ნაწილი III

DSCN5471 - Copyდღე III – დასასრული

კარგად მეძინა. ფეისბუკში Jado-ს კიდევ რამდენიმე ფანი დამემატა. გადასარევი – ეგებ რომელიმე მაინც აღმოჩნდეს ნამდვილი ხელოვნების მოყვარული… იოცნებე, ზურა – ყველას Jado-ს ფოტო უყენია ავატარად! :d :d

ვისაუზმე, ავიკიდე გუდა-ნაბადი და 11-ის წუთებზე სასტუმროდან გავეწერე. გარეთ ისევ მშვენიერი ამინდი. თუ არ გეჩქარება, ბათუმში ტრანსპორტით რატომ უნდა იარო, არ მესმის. ისეირნე, აივსე ზღვის ჰაერით, პარკები, ტბები, თოლიები, გედები, ლამაზი შენობები, მახინჯებიც, სასიამოვნო და საინტერესო ხალხი…

11:45 სთ. მახინჯაურში წავედი და მატარებლის ბილეთი ვიყიდე. 6 საათზე ბათუმი ისტორიაში მატარებლის სიჩქარით გადაინაცვლებს… ასე დაიწყო ჩვეული ნაადრევი ნოსტალგია: ხვალ ამ დროს ნაღვლიანი მოვიგონებ, რომ დღეს ამ დროს ვიყავი ნაღვლიანი, რომ ხვალ ამ დროს დღევანდელ ამ დროს ნაღვლიანი მოვიგონებ… Continue reading

J’adore, Batumi – ნაწილი II

დღე II – დღიური

ცუდად მეძინა. ნომერში ზომაზე მეტად თბილოდა. ემოციებმაც თავისი ქნეს და მთელი ძილის განმავლობაში “Gethsemane” და საკუთარი გულის ბაგაბუგი ჩამესმოდა. ფეისბუკს გადავხედე – ნიკოს და Jado-ს 3-4 საათის წინ დაეპოსტათ ბოლოს.

10:00 სთ. ჩავედი, ვჭამე. მერე ჩანთა ჩავალაგე და გარეთ გავედი. უჩვეულოდ ლამაზი, მზიანი და თბილი დილა დამხვდა. მიუხედავად იმისა, რომ წვიმა ძალიან მიყვარს, ამ ქალაქს მზე გაცილებით უხდება. ზღვაზე გავედი. ისეთი მშვიდი და ცისფერი იყო, ფოტოაპარატი მოვიმარჯვე და ყველაფერი გადავიღე, რაც მომეწონა.

ბულვარი, მორბენალი ხალხი, პეიზაჟები, შენობები, მშენებლობები, პარკი, ფრინველები, ადამიანები, “აპოლო, სახეები, საკუთარი თავი… (გალერეა ნახეთ აქ) Continue reading

J’adore, Batumi – ნაწილი I

DSCN5182

დღე I – HELLO

Warning: ეს პოსტი იწერება ბათუმი-თბილისის ხაზის 851-ე მატარებლის 18:00-საათიანი რეისის მე-2 ვაგონის 38-ე ადგილზე და ეხება ადამიანს, რომელიც ცდილობს, ასახოს ავტორის 2,5 დღიანი მოგზაურობა ბათუმში.

უპს, უკვე 43-ე ადგილზე გადავჯექი, სავარძლების საწინააღმდეგო რიგში, რითაც ზურგი ვაქციე ბათუმს, რომელსაც ახლა ჩამავალი მზის შარავანდედი ადგას წმინდანივით.

თურმე უკიდურესი ბედნიერებისგანაც შეიძლება, შეუძლოდ გახდე ადამიანი. დიახ, მე შეუძლოდ ვარ. რამდენჯერმე დამამშვიდებლის დალევაც მომიწია. იშვიათად მიგრძვნია თავი ასე სავსედ დადებითი ემოციისგან.  Continue reading

ახალი ბათუმი

ბათუმის “ანბანი”

ბათუმი ლამაზი ქალაქია. ლამაზი და კეთილი. პატარა ფერადი სახლებით და იქიდან გადმომდგარი, “უცნაურად” მოლაპარაკე ხალხით.

ბათუმი კულტურული ქალაქია, დრამატული თეატრით, ვიწრო ქუჩებით და გემოვნებით ნაგები ძველი არქიტექტურით.

ბათუმი საჭირო ქალაქია. პორტი, კავშირი მსოფლიოსთან ზღვის მეშვეობით…

ბათუმი პოპულარული ქალაქია. რეფორმებით, რეკონსტრუქციით, რესტავრაციით, მუსიკალური, კინო თუ სხვა ფესტივალებით.

და ბოლოს, ბათუმი ცოტათი უგემოვნო ქალაქია თავისი სილამაზის, კულტურის, საჭიროებისა და პოპულარობის აღრევით. აღრევით და არა შეთავსებით. Continue reading

ფილმიები დიდი დოზით და ბევრი კოვზით

როგორც იქნა, თავისუფალი ვარ! უფრო სწორედ, დამოუკიდებელი. დამოუკიდებელი ჩემს არჩევანსა და გადაწყვეტილებებში. ერთი წელი გავიდა, რაც თბილისიდან ფეხი არ გამედგა… მაგარია თავისუფლება… მით უმეტეს, როცა დასვენება პირდაპირ ბათუმის კინოფესტივალზე მაქვს “მისჯილი”. Continue reading

ჩაქვი

ვისაც ეს სახელი პრიველად გესმით, ამიერიდან იცოდეთ, რომ სანამ ბათუმამდე მიხვალთ, ჯერ დაბა ჩაქვი უნდა გაიაროთ, რომელსაც ბავშვობაში “ჩარკვს” ვეძახდი (ეგ არაფერი, ქობულეთი საზღვარგაერეთ მეგონა). ადგილი, რომელსაც ბუნებამ საჩუქრად სიმშვიდე უბოძა. პირველი ადგილი, სადაც მე ზღვაზე “დარჩენით” წავედი და ზაფხულის ყველაზე საჩემო 3 დღე გავატარე.

Continue reading

დასასვენებლად მიდიხართ თუ გასართობად?

დასვენებას ყოველთვის პირდაპირი მნიშვნელობით აღვიქვამდი, როცა ისვენებ ერთფეროვანი და გადატვირთული ცხოვრებისაგან. არ ვიცი, რატომ, მაგრამ დღეს დასვენებასა და გართობას ერთმანეთში ურევენ, თითქოს სინონიმები იყოს. თუ ვამბობ, რომ ზღვაზე დასასვენებლად მივდივარ, რატომ უნდა ნიშნავდეს ეს დისკოთეკებს და ყირაზე გადასვლას? განა ეს დასვენებაა? ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ადამიანის სხეული ასეთ ვითარებაში ბიოლოგიურად ვერ ისვენებს. ჰოდა, ვინც ზღვაზე “საძიგძიგოდ” მიდის, ბარემ თქვას, გასართობად მივდივარო და სიტყვა “დასვენება” მართლა დაღლილ ხალხს დაგვიტოვოს.

ასე რომ, ამიერიდან გირჩევთ, დააზუსტოთ ხოლმე, დასასვენებლად მიდიხართ თუ გასართობად. ეს იმიტომ, რომ დასასვენებლად წასულები დასვენებულები და დამშვიდებულები ბრუნდებიან, გასართობად წასულები კი – დაღლილები და მთელი წელი ნერვებზე ათხრილები არიან :)

ზა-გარი ზა გარამი!

(აქ რაიმე გოგოშკური დიალოგი უნდა ყოფილიყო, სადაც ორი სოფლელკა “თინჩო” და “ანჩო” ერთმანეთს თავიანთი “მთისა” და ზღვის” ზაგარის შესახებ ემატრაკვეცებიან და ბოლოს, სახურავისა და თბილისის ზღვის ზაგარი რომ აღმოაჩნდებათ).

ზაგარი – ქართულ “გარუჯვას” ისევ მტრის ენიდან ნასესხები (და ჯერ კიდევ ჩაუსესხებელი) ეს სიტყვა მირჩევნია. “გარუჯვა” ჩემთვის დალურჯებასა და დაჟეჟილობასთან ასოცირდება, ხოლო ინგლისურ “sunbath” ჯერ ფეხი არ მოუკიდებია ჩვენში. როგორც უნდა იყოს, მზის აბაზანის მიღება (თუ ჩრდილში წამოწვები, ჩრდილის აბაზანა გექნება?) ნელ-ნელა საშიში ხდება და მალე, ალბათ, ბუნებრივი ძუძუ-ტაკოებით მოგვიწევს დაკმაყოფილება. Continue reading