თევზი და ირინკა

ცხოვრებაში პირველად შევაბიჯე იახტაზე

გელათის მონასტერი. დასრულებულია 1106 წელს დავით აღმაშენებლის მიერ. მოიცავს ღვთისმშობლის შობის (მთავარ ნაგებობას), წმ. ნიკოლოზის (აღმოსავლეთით) და წმ. გიორგის (დასავლეთით) ტაძრებს, ასევე სამრეკლოს, აკადემიის შენობას, დავითის საფლავსა და სხვადასხვა მცირე ზომის ნაგებობებს. გელათი იუნესკოს ძეგლთა სიაშია შესული.

ამ ნაგებობაშია დავითის საფლავი. აქაურობა რემონტდება კულტურის სამინისტროს ხუთწლიანი პროგრამის მიერ. ამ ხნის განმავლობაში მონასტრის ტერიტორიაზე ყველაფერს შეაკეთებენ.

დავითის საფლავი განივად არის გაჭრილი, რათა, ანდერძის თანახმად, ყველას მასზე გადაევლო. თავად საფლავის ქვა კი იმდენად გრძელია, რომ თითქმის სრულიად კეტავს გასასვლელს.

მონასტრის ტერიტორიაზე 20-ზე მეტი მეფეა დაკრძალული. დავითის შემდეგ ერთიანი საქართველოს მეფეები აქ იკრძალებოდნენ. ამიტომაც არის, რომ ბევრი მეცნიერი თამარის საფლავად ისევ გელათს მიიჩნევს.

რამაც ყველაზე ძალიან გამახარა, არის სრულად განახლებული გელათის აკადემია, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში (იყალთოსთან ერთად) ქართული განათლების ცენტრი იყო. შიგნით შევიხედოთ...

ორი წლის წინ ამ შენობის იატაკი მინდვრის ყვითელი ყვავილებით იყო დაფარული.

ჭერი ოსმალოთა ერთ-ერთ ლაშქრობას შეეწირა. როცა გადახურვა დაიწყეს (სამშრიანია და მძიმეა), აკადემიის საძირკვლის გათხრა და შემოწმება გახდა საჭირო. აქედან დაიწყო აღმოჩენათა სერია, რომელმაც მართლა გამაოცა. მოემზადეთ:

ეს 1510 წლით დათარიღებული მარანია, რომელიც უშუალოდ აკადემიასთან მდებარეობს და რომლის შესახებაც არავინ არაფერი იცოდა. 2 წლის წინ როგორ წარმოვიდგენდი, რომ იმ ადგილას, ჩემს ფეხქვეშ ამხელა ნაგებობა იყო.

თაღები, სათავსოები ქვევრები (ზოგი სრულიად საღი) - ეს ყველაფერი აქ.

მარნის ეს ოთახი აბსოლუტურად ხელუხლებელია და საუკუნეების განმავლობაში მიწით იყო სავსე. აქ კედლები ზუსტად ისე გამოიყურება, როგოც ადრე. უკვე რამდენიმე ახალი ქვევრიც ჩადგარეს და მარანიც, ალბათ, ნელ-ნელა განახლდება

კიდევ ერთი აღმოჩენა არის "მაცივარი", რომელიც ასევე აკადემიის იატაკის ქვეშაა.

მის შესახებაც აქამდე არაფერი იყო ცნობილი. როგორც აღმოჩნდა, ადგილი იმდენად გრილია, რომ საკვები ძნელად ფუჭდება. ამწუთას აქ ბერები ტყემალს ინახავენ.

დავუბრუნდეთ აკადემიას. აქ ერთგვარი ობსერვატორია გააკეთეს თუ აღადგინეს. ნაგებობის ამ მხარეს მხოლოდ კედლები იყო შემორჩენილი და იქით გადაძრომას ვერაფრით ვბედავდი. ახლა ხის იატაკი, კიბეები და სარკმლები გააკეთეს. თანაც ყველაფერი ისე ლამაზია, რომ ძველ დროს მოგაგონებს

ესეც აკადემიის შესასვლელის თაღი, რომელიც დაახლოებით 3 მეტრის სიგანისაა

ვინაიდან დანარჩენი ორი დროებით დაკეტილია, გადავედით მთავარ, ღვთისმშობლის შობის ტაძარში.

გელათის ღვთისმშობლის მოზაიკური ფრესკა აია სოფიას ღვთისმშობლის ანალოგია (და პირიქით). მარიამის სახედ კი დავით აღმაშენებლის მამიდის, მარიამის სახე გამოიყენეს.

იგივე ფრესკა აია სოფიაში

ნატურალური ზომის ფრესკა, რომელიც დავითის გარდაცვალების შემდეგ შესრულდა, ნათლად ადასტურებს, რომ დავითი მართლაც ძალიან ტანმაღალი იყო. თუ არ ვცდები, 207 სმ.

ტაძრის მოხატულობის დიდი ნაწილი შემორჩენილია მე16 საუკუნის ვარიანტით, თუმცა ზოგან პირვანდელი სახითაც გვხვდება. ამ ძველ ფრესკაზე ნიკეას პირველი მსოფლიო საეკლესიო კრებაა გამოსახული, რომელიც 325 წელს ჩატარდა და მას ბიჭვინთელი არქიმანდრიტი სტრატოფილე ესწრებოდა.

ეს თამარ მეფის პირადი სამლოცველო იყო, რომელიც მარჯვენა ფრთაში მდებარეობს.

აქვეა დაკრძალული მისი უმცროსი შვილიშვილი დავით ნარინი

სიცოცხლის ბოლო წლებში დავით ნარინი ბერად აღიკვეცა. ამ ფრესკის მარჯვენა მხარეს იგი მეფის სახითაა გამოსახული, მარცხნივ კი - ბერის

სოლომონ I-ის საფლავს გვერდი ვერ ავუარე. მის დროს საქართველო ხომ თითქმის გაერთიანდა...

ეს საეპისკოპოსო ტახტი მე16 საუკუნეშიი ააშენეს და ტაძრის მარცხენა ნაწილშია განთავსებული.

როცა გელათში მოვდივარ, ვცდილობ, ნაკლები წყალი დავლიო, რათა აქაური ცივი წყაროს გემო უკეთ შევიგრძნო. შეიძლება, რაიმე სასწაული თვისებები არ ახასიათებდეს, მაგრამ ის მაინც სხვაა. რატომ? დალიეთ და ნახავთ

წყაროში ოქროს თევზები დღემდე დაცურავენ. აქვე, ტრადიციისამებრ, სისტემატურად ყრიდნენ ხურდა ფულს. დღეს წყაროს კალაპოტი, გათხრების გამო, დროებით შეცვლილია.