Category Archives: Uncategorized

ისტორიული ქალაქი, რომელშიც ისტორიულ ფილმს ვერ გადაიღებ

Все_ушли_(02)

ყველაფერი შარშანდელი “თბილისის საერთაშორისო კინოფესტივალიდან” დაიწყო, როცა სერგო ფარაჯანოვის შვილის, გიორგი ფარაჯანოვის ფილმ “ყველა წავიდას” ვუყურე. ფილმი ძველი თბილისის მოგონებებზეა, სადაც რეალობა და მისტიკა თანაბრადაა შეზავებული. ფილმით დიდად არ აღვფრთოვანებულვარ, მაგრამ ახლა მის განხილვას აქ არ დავიწყებ. მე სულ სხვა რამემ დამწყვიტა გული: 1500-წლოვანი ქალაქის ვერც ერთ უბანში წესიერ ძველ ფილმს ისე ვერ გადაიღებ, რომ ირგვლივ უცვლელი გარემო იყოს. Continue reading

მე-5 სეზონი

la_cinquieme_saison_port-folio

ადამიანებს აღარ გვჯერა, რომ ბუნებას სული გააჩნია. ეს უკვე აბსურდია, დიდი ხნის წინ გადაწყვეტილ-დამტკიცებული. ახლა ჩვენ აღარ გვესმის ხეების, მთების, წყლის, იმ ყველაფრის, რაც ჩვენ გარშემოა და, ალბათ, ამიტომ აღარ გვესმის ერთმანეთის.

 

la_cinquieme_saison_photo_2-f5a13

ქალაქში, როცა სიმწვანეს პლასტმასის დეკორატიული მცენარის როლი აკისრია, ვერასდროს შეიგრძნობ ბუნების ძახილს და, შესაბამისად, ვერც ვერასდროს გაიგებ, რეალურად რამხელა საფრთხის წინაშე ხარ.

Cinquième-saison-3

ფილმში მოქმედმა პირებმა „შესცოდეს“, რადგან ჩვეულ ადათ-წესებს უღალატეს. სასჯელმაც არ დააყოვნა. მდინარის მოტანილი მკვდარი თევზები, გადამხმარი ხეები, ჩამკვდარი სკები, ზაფხულში მოსული თოვლი. წელიწადის დროებმა აზრი დაკარგა, ისევე, როგორც ადამიანებმა – იმედი. ხოლო როგორ ვიქცევით უიმედობის დროს? უფრო სწორედ, რად ვიქცევით უიმედობის დროს? რა თქმა უნდა, ბრბოდ, რომელიც გამოსავალს მსხვერპლშეწირვაში ხედავს.

la_cinquieme_saison_photo_1-24061

„მე-5 სეზონი“ ჩვენი აწყმოს (და, შესაძლოა, მომავლის) ალეგორიაა გადმოცემული, რომელსაც ადამიანები ვქმნით. ჩვენ ვიზრდებით, ვვითარდებით, თითქოს უფრო მეტს ვსწავლობთ და საბოლოოდ კიდევ უფრო მეტ ზიანს ვაყენებთ საკუთარ თავს. სწორედ ამ დროს დგება ავბედითი მე-5 სეზონი, როცა უკვე აღარაფერს აღარ აქვს აზრი. რამეთუ აღარაფერი აღარ არსებობს. სირაქლემების ფეხებით გათელილი წარსულის გარდა…

ცივილური და ცივილიზებული

მატრაკვეცობა თუ ქართველების მოგონილი არაა, მაშინ უთუოდ ქართველებისთვის მოიგონეს. ყოველთვის და ყველაფერში გვიყვარს საკუთარი ცოდნის წარმოჩენა, იმის და მიუხედავად, გვესმის თუ არა სიტყვების მნიშვნელობა. მთავარია, რომ ისინი ჩვენი სასაუბრო ლექსიკონის

BIAFF და “ნისლში” გახვეული ბათუმი

მომხდარმა ფაქტებმა… და აღარ გავიმეორებ უკვე, რომლებმაც, რაღაცნაირად დაამძიმა ბათუმის კინოფესტივალი. საერთოდ, ფილმის აღქმა, რა თქმა უნდა, თუ ის ზედაპირული არაა, დამოკიდებულია განწყობაზე. შეგიძლია, ერთ ფილმში სხვადასხვა აქცენტები, ქვეტექსტები ამოიკითხო და ყოველ ჯერზე მართალი იყო საკუთარ შეგრძნებებთან. ასე ხდება ახლა აქ. ვუყურებ ფილმებს ნაცისტურ გერმანიაზე, წამებაზე, გაუცხოებაზე და პარალელები თავისით მოდის, გონება თავისით აკავშირებს მხატვრულს და რეალურს ერთმანეთთან.

Continue reading

პატარა შეცდომები დიდ ფილმებში

მე, როგორც კინომოყვარულს, მიყვარს ხოლმე თვალების დახუჭვა ისეთ ლაფსუსებზე, რომლებიც ფილმის აღქმის შეგრძნებას გიკარგავს. თუმცა ზოგჯერ მაინც მაგარია, დააკვირდე, რა უმნიშვნელო დეტალებისთვის არ მიუქცევიათ ყურადღება. არადა კინემატოგრაფიაში უკვე ცალკე შტატია მათთვის, ვისაც სწორედ ასეთი დეტალების მეთვალყურეობა ევალება. ვნახოთ, რამდენად კარგად მუშაობენ ისინი :) Continue reading

გარემოცვაა მთავარი დამნაშავე

ცნობილი (სელებრითი) ადამიანი, მიუხედავად მისი ნიჭიერების დონისა, არასდროსაა მარტო. მას ყოველთვის ახლავს ადამიანთა ჯგუფი, რომელიც ერთგვარ კედლად ეღობება ყველაფერ არასასურველს, რამაც, შეიძლება, ვარსკვლავს ზიანი მოუტანოს. გარემოცვა იცავს ვარსკვლავს თავისივე აუდიტორიისგან. თუმცა, ხშირ შემთხვევაში, სელებრითის მიერ ჩადენილი ყველაზე მეტი შეცდომა-დანაშაული სწორედ გარემოცვის კისერზე მოდის.

Continue reading

ზა-გარი ზა გარამი!

(აქ რაიმე გოგოშკური დიალოგი უნდა ყოფილიყო, სადაც ორი სოფლელკა “თინჩო” და “ანჩო” ერთმანეთს თავიანთი “მთისა” და ზღვის” ზაგარის შესახებ ემატრაკვეცებიან და ბოლოს, სახურავისა და თბილისის ზღვის ზაგარი რომ აღმოაჩნდებათ).

ზაგარი – ქართულ “გარუჯვას” ისევ მტრის ენიდან ნასესხები (და ჯერ კიდევ ჩაუსესხებელი) ეს სიტყვა მირჩევნია. “გარუჯვა” ჩემთვის დალურჯებასა და დაჟეჟილობასთან ასოცირდება, ხოლო ინგლისურ “sunbath” ჯერ ფეხი არ მოუკიდებია ჩვენში. როგორც უნდა იყოს, მზის აბაზანის მიღება (თუ ჩრდილში წამოწვები, ჩრდილის აბაზანა გექნება?) ნელ-ნელა საშიში ხდება და მალე, ალბათ, ბუნებრივი ძუძუ-ტაკოებით მოგვიწევს დაკმაყოფილება. Continue reading

უმაგრესად გატეხილი ძილი ანუ მამა ჩამოვიდა

ლითლ უვერტიურა

მანამ, სანამ წინასაახალწლოდ ბოჩელის სიმღერებით წავიღებდე ტვინს, კვლავ გაციებას ვებრძვი. ერთ-ერთი, რაც მაგიჟებს და მადებილებს, გაბრუებაა. როცა ასე ვარ, საკუთარ თავს არ ვეკუთვნი. უაზროდ ვკარგავ ენერგიას და, რაც მთავარია, ფეხზე კიდია, ვის რას და როგორ ვეუბნები. მაშასადამე, არასდროს მისურვოთ გაციება. ახლა კი, მთავარი.

Continue reading

ცხოვრება იქით იყოს და

ცხოვრება იქით იყოს და ნეტა, ვინ როგორ პოზაში მოვკვდებით და ენა გადმოგდებული გვექნება თუ არა?

ცხოვრება იქით იყოს და სირებმა იმდენი ყველი ჭამონ, რომ სირობაზე ხელი აიღონ.

ცხოვრება იქით იყოს და რატომ გადაწყვიტა ჩემმა აკვარიუმის ლოქომ სამყოფელიდან ამოხტომა და თავის მოკვლა 2003 წლის ერთ მზიან დღეს?

[audio:http://zurriuss.ge/wp-content/uploads/2010/12/Willie-Nelson-Are-You-Sure-With-Lyrics.mp3|titles=Willie Nelson – Are You Sure (With Lyrics)]

Continue reading

“რეზო”, მიყვარხარ!

დღეს კიდევ ერთხელ დავრწმუნდი ჩემი ბლოგის პოპულარობაში. გახსოვთ, ერთხელ ავტობუსში სასიამოვნოდ რომ დამაჯარიმეს და ეს ფოტო რომ გადავიღე? შეიკარით ღვედბი, მაგრად უნდა გაკაიფოთ!

Continue reading