როგორც მოგახსენეთ, ხატვის კონკურსში ვიღებ მონაწილეობას და, აჰა, პირველი დღის შედეგიც:
რა აუცილებელია, ზღვიდან ვეშაპი ამოხტეს, როცა ამისთვის არსებობს თვითმფრინავი. მზე კი მხოლოდ ფრენბურთის ბურთია, რომლის არომატული წვენიც კოქტეილის ჭიქას ეხლება 
Continue reading
დღეიდან ერთი კვირის განმავლობაში, ბომბორას პარკში, საქართველოს ლატარიის კომპანიის მიერ ორგანიზებულ მხატვართა კონკურსში ვიღებ მონაწილეობას. უნდა დავხატო ჩემი ბედნიერება. უკვე ესკიზი მზად უნდა მქონდეს, მე კიდე ჯერ ვფიქრობ, ოპერის გარდა, რა არის ჩემთვის ისეთი ბედნიერება, რომლის აფიშირებასაც კარგად მოვახერხებ. ვიფიქრე, ვიფიქრე და რა დასკვნამეც მივედი, დღეს ფოტოებით გაჩვენებთ.
ერთ კვირაში, როცა ნახტები დაიხატება და ფესიბუკზე აიტვირთება, ერთ-ერთი გამარჯვებული ლაიქებით გამოვლინდება. ძალიან ძალიან ძალიან მინდა გამარჯვება და თქვენი ძალიან ძალიან ძალიან დიდი იმედი მაქვს.
I ადგილი – ნახევრადპროფესიონალური ფოტოკამერა
II ადგილი და ფეისბუკის გამარჯვებული – ზეთიანი საღებავებისა და სახატავების კომპლექტი
III ადგილი – iPod Shuffle
P.S. ფეისბუკზე სპამერობას მირჩევნია, აქ ვწერო ჩემი თავგადასავლის შესახებ და აქვე მქონდეს თქვენი აქტივობის იმედი. მადლობა
შაბათი დილა გათენდა. მეხუთეკლასელმა ფრიადოსანმა ჩვეულებისამებრ 8-ზე გაიღვიძა, ბევრი არ უკოტრიალია, ფეხზე წამოხტა, ზოლებიანი მოკლემკლავიანი მაისური ჩაიცვა (ეღირსა თბილი ამინდები!) და ტელევიზორის ოთახისკენ გაემართა. გადმოალაგა სქელი, დახვეული ფურცლები, ძველი უხმარი შპალერი, სახაზავ-ფანქრები და ვიდეომაგნიტოფონში ისევ ის კასეტა შეაცურა. Continue reading
როცა რომელიმე ცივილიზაციას იკვლევ, დაბეჯითებით ვერც თქმულებებს ენდობი და ვერც საისტორიო ცნობებს. ყველაზე მეტ სიმართლეს სწორედ იმდროინდელი ნახატები გეტყვიან, რადგან მათში დროა გაჩერებული. ისინი შექმნეს იმისთვის, რომ იცხოვრონ იმ დროით. უძველესმა ადამიანებმა თავიანთი ნაკვალევი გამოქვაბულთა კედლებზე შემოგვინახეს, კაცობრიობის უდიდესმა იმპერიამ კი – ფასადებზე.
სურათზე დააწკაპუნეთ და დაალაიქეთ 
ამ ნახატის იმედად ვარ ახლა…
ამ დილით ძეხვის უკანასკნელი მარაგიც გავკვნიტე.
დიდი პოსტების წერის ნერვი კიდევ არ მაქვს, თუმცა საწერი საკმაოდ დამიგროვდა.
თმა აჩეჩილ თმას დავარცხნა უნდა, ძეხვნაჯიჯგნ კბილებს – გახეხვა. Continue reading
დომინო საათი - დომინოს თამაში არ ვიცი, ამას მაინც დავითრევ, მე ვიყო ქლენძღვი!
პრივეტ, ხალხ. მოკლედ, რა ხდებოდა გუშინ და რა იქნება დღეს:
გუშინ:
). Continue reading 
მამას უყვარს ხაზვა, მე -ხატვა. უკვე 7 წელი იქნება, რაც “ნეპტუნის ცხენები” ჩვენი სახლის ერთ-ერთ კედელზე ქოშინებენ. მამამ მეგობარი მხატვრის ერთ-ერთ ჟურნალში ნახა, მოეწონა და რეპროდუქცია მასვე დაახატინა. იმის შემდეგ ყველა მხოლოდ ნახატის ვიზუალით ინტერესდება და არავის მოუფიქრებია, რამე გაეგო მისი ნამდვილი ტყუპისცალის შესახებ. არც ავტორი ვიცოდით. Continue reading
ჯერ კიდევ თბილად მიხატულ უფორმო მზერას
ჯერ კიდევ თბილად გაჩერებულ გულს
ჯერ კიდევ თბილად მდუმარე ტვინს Continue reading
ეს მუსიკა რაღაცნაირად ჩამოჰგავს ჩემი ბლოგის ბედს. ბოლო დროს რომ გადავხედავ, გული მიკვდება. მგონია, ყველაფერი 1-2 თვის დაწყებული მქონდეს. ჯერ ვერ გავარკვიე, ამას კრიზისი ჰქვია თუ პენსია.
დღეს დილით ბავშობის ისტორიის 5 წელი გავიხსენე და “ტიტანიკს” ვუყურე. ამაზე ძირფესვიანი პოსტის წერასაც კი მოვკიდე ხელი, მაგრამ, სხვების მსგავსად, ისიც არქივის გზას გავუყენე. ხედავთ, რა მარტივად მოვყევი ყველაფერი? Continue reading
ვინ ვარ მე დღეს? უჰ, სასტაული ადამიანი: სამ ტანცუიუ, სამ პაიუ. არადა, ამ წამს გამახსენდა, მეორე კლასში როგორ “დამიპირეს” სიმღერის მასწავლებელთან წაყვანა და როგორ შემეშინდა. ნეტა, ახლა დამიპიროს ვინმემ… ჰეჰ, ეგ შიში კი დავძლიე, მაგრამ სხვებს რა მოთვლის. და, საერთოდ, თემას გადავუხვიე.
მოკლედ, ვინ ვარ
ყველაზე მარტივი პასუხია “მე ვარ ზურა” და ჩემი ცხოვრებაც ამ სამი სიტყვით შემოიფარგლება. ანუ მ-თი იწყება და ა-თი მთავრდება. მათ შორის კი მთელი 7 ასოა, რომლებიც, ალბათ, ჩემი ცხოვრების წლებია. რომ გამოვთვალოთ, სულ შუაში “რ” ასოა. ხოლო ვინაიდან გაურკვეველია, რამდენ ხანს ვიცოცხლებ, არ ვიცი, რ-ს როდის მივუახლოვდები. ან, ეგებ, უკვე გადავლახე? ან უარესი, ეგებ ეგ რ კი არა, უკვე მეორე რ-საც გავცდი?… მაგრამ თემას კიდევ გადავუხვიე.
მოკლედ, ეს მე ვარ. ისეთ, როგორიც ყველა მიცნობთ. არ მიცნობენ მხოლოდ ისინი, ვისაც ან ამის სურვილი არა აქვთ ან ვინც ვეღარ მომესწრნენ.
