_ ვის დაეკარგე, პატარავ?
_ დედას ![]()
_ ვინაა დედაშენი?
_ ჩემი დედაჩემი მამაჩემია. Continue reading

ახლა ის დროა,
როცა ცოტა ხნით არაფრის გაგონება მინდა,
როცა ცოტა ხნით სუბიექტურობა მინდა,
როცა ცოტა ხნით ჟურნალისტობა არ მინდა
და როცა ცოტა ხნით ისევ იქ მინდა. Continue reading

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
არც ისე ადვილი საქმეა ორთავიანი აქლემის მოწველა, იმიტომ, რომ ორთავიანი აქლემები არც-თუ ისე ხშირად არსებობენ. მეორეც, ორთავიანი აქლემების უმრავლესობა მთაში ცხოვრობს და უდაბნოში მხოლოდ მირაჟის სახით დაეხეტებიან. მათი ფაფუკი ბეწვი გაცილებით რბილი, ხავერდოვანი და სურნელოვანია, ვიდრე შაგრენის ტყავი, მაგრამ კლდეებზე ცოცვისა და სიცივისაგან ისეა გაფიჩხული, როგორც ლეოპარდის მიერ მოგუდული ანტილოპას ფეხები. ვერანაირი ცხოველის მოწველა ვერ შეედრება ორთავიანი აქლემის მოწველას. როცა იასამნისფერი რძე თქრიალ-თქრიალით მოედინება და ჭურჭლის ზედაპირზე ბაც ვარდისფერ ქაფს მოიყენებს. Continue reading
წინამდებარე პოსტი შეიცავს საუბრებს ოპერაზე, საოპერო მუსიკასა და მსგავს უცენზურო თემებზე. ადმინისტრაცია გირჩევთ: თუკი აღნიშნული კონტენტის მიმართ არანაირი ინტერესი არ გამოძრავებთ, პირველივე დაწკაპუნებით გაეცალეთ აქაურობას. ხოლო თქუენ, არწივებო, მომყევით. Continue reading
ლითლ უვერტიურა
მანამ, სანამ წინასაახალწლოდ ბოჩელის სიმღერებით წავიღებდე ტვინს, კვლავ გაციებას ვებრძვი. ერთ-ერთი, რაც მაგიჟებს და მადებილებს, გაბრუებაა. როცა ასე ვარ, საკუთარ თავს არ ვეკუთვნი. უაზროდ ვკარგავ ენერგიას და, რაც მთავარია, ფეხზე კიდია, ვის რას და როგორ ვეუბნები. მაშასადამე, არასდროს მისურვოთ გაციება. ახლა კი, მთავარი.
მსოფლიო ოპერის პაპის ბათუმში ვიზიტით კრის დე ბურგისა და სოფო ნიჟარაძის ეპოქა დასრულდა. ამიერიდან ტელევიზორში დომინგოს კონცერტის ფრაგმენტები გაიჟღერებს. ვისაც ოპერა და, განსაკუთრებით, დომინგო უყვარს, ვულოცავ (საკუთარი თავის ჩათვლით). დანარჩენებს კი გაძლებას ვუსურვებ. თუმცა სიმართლე უნდა ითქვას: ბათუმის ისტორიაში ეს ყველაზე დიდი ხელოვანის ვიზიტია.
რეალურად რა მოგვიტანა ამ ღონისძიებამ? Continue reading
წინასიტყვაობა ანუ წერილი ამირან ამირანის ძისა თანა
ყუერნი მამაკაცისა ერთგვარი თუალნია. მოქანავე თუალნი ქვედა სართულზე. წყვილია იგინი, ვითარცა თუალნი შუბლზე. ოდეს თუალნი შუბლისანი, იგივ სულისანი დაბნდებოდენ, ყუერნი იწყებენ სჯა-ფიქრსა. მრავლისა ფიქრისაგან ყუერნი გარდაიღლებიან და ვინაითგან მათ, ვითარცა სულის თუალთა, ქუთუთონი არა ჰქონდეთ, იჭირვიან ფხანასა ძლიერსა. სწორედ ამით ფხანითაგან შექმნილის ამოძახილით იშუებიან განსაცვიფრებელნი ჰაზრნი და საქმენი ამა სოფლისანი.
ასეა, ასე…
ვფიქრობ, ყველამ თავის მამაკაცურ/ქალურ სხეულსა და გონებაში უნდა ჩაიხედოს, კარგად მოჩხრიკოს, იპოვოს და აღმოაჩინოს მომწიფების შედეგად გაჭყლეტილი და კუთხეში მიმწყვდეული ბავშვი. Continue reading