დიდუბის სასაფლაოზე უკვე 800 ადამიანი განისვენებს. თითქმის ყველა მათგანი ცნობილი პიროვნებაა ან მე არ მეცნობა. თითქმის არც ერთის საფლავი არ ჰგავს ერთმანეთს. ყველა თავისებურად განსხვავებული და მათში განსვენებულთა ისტორიის ნაწილის მატარებელია. ქართველებს გვიყვარს პომპეზური საფლავები, თუმცა აქ ეს აკვიატება ვერ დავინახე. ჩემი აზრით, ყველა თუ არა, უმეტესი ნაწილი მაინც გემოვნებითაა შექმნილი და გარდაცვლილთა მოღვაწეობის სფეროს ელემენტებით გაჯერებული.

ზურაბ ჟვანია

ჰამლეტ გონაშვილი

მედეა ჯაფარიძე და რეზო თაბუკაშვილი

შოთა ნიშნიანიძე

გრიგოლ აბაშიძე მეუღლესთან ერთად

თენგიზ აბულაძე მეუღლესთან ერთად

შოთა ყავლაშვილი

სოფიკო ჭიაურელი და კოტე მახარაძე

ვახტანგ ბოჭორიშვილი მეუღლესთან ერთად

ჯაბა იოსელიანი

გოგი გეგეჭკორი

იზა გიგოშვილი

მურმან ლებანიძე

რევაზ ლაღიძე მეუღლესთან ერთად

იოსებ ნონეშვილი მეუღლესთან ერთად

ვახტანგ ფალიაშვილი

დავით გამრეკელი

კოტე ჩაჩავა

აკაკი ვასაძე

აპოლონ ქუთათელაძე

ალიო მირცხულავა

პოლიკარპე კაკაბაძე

იეთიმ გურჯი

დავით ანდღულაძე

გაგრძელება იქნება მას შემდეგ, რაც კიდევ მივალ პანთეონში. 5:00-ზე იკეტება და მეტის გადაღება ვერ მოვასწარი. კიდევ ბევრი ცნობილი ადამიანის საინტერესო დიზაინის საფლავს ინახავს დიდუბის პანთეონი.

დღეს ნამდვილად შემიძლია, ვთქვა, რომ კმაყოფილი დავრჩი. თუ აქამდე არ ვიცოდი, რას ვხატავდი და ვერც საბოლოო სახეს ვხედავდი, დღეს კი, როცა ზღვის ადგილას ტონები შევცვალე, სივრცე გამოიკვეთა და ამოვისუნთქე.

ახლა მთავარია ვირული შრომა, რომ საქმე ბოლომდე მოესწროს. ზღვას ხვალ აუცილებლად უნდა მოვრჩე, რადგან ცა, თვითმფრინავი, მზეები, კოქტეილის ჭიქა და კიდევ ბევრი დეტალი მაქვს დასასრულებელი. დრო შაბათამდე მაქვს, თუ მოვასწარი, 1-2 სიურეალისტურ ელემენტს კიდევ ჩავაგდებ. მთავარია, მონდომება, სიამოვნება და …. რამე მოიფიქრეთ მესამე, მე არაფერი მომდის თავში

ჰოდა, სანამ წავიდოდე, გეტყვით, რომ პარასკევს “ლატარიის” გათამაშებაში ვიქნები წელიკში. აბა ჰე, გავქრი

ადამიანის სახე, რაც უნდა ნაოპერაციები და გადაჭიმულ-გაკამკამებული იყოს იგი, ყოველთვის ასახავს იმას, რაც ბუნებამ დაახატა და დრომ დაატანა. გა-იცანით ისინი, გაცრეცილი სახეები, რომლებზეც დრომ, ითამაშა, იხარა,  იუბედურა და მათი მფლობელები სამუზეუმო ექსპონატებად შემოინახა:

ოდრი

ბრიჯიტ ბარდო

ჯინა ლოლობრიჯიდა

ელიზაბეთ ტეილორი

მიშელ მერსიე

სოფი ლორენი

ჟაკლინ კენედი

გრეის კელი

ოლივია ჰასი

სესილია თაყაიშვილი

ნინო რამიშვილი

მეგი სმიტი

ელა ფიცჯერალდი

მარია კალასი

დედა ტერეზა

კოკო შანელი

მარგარეტ ტეტჩერი

დედოფალი ელიზაბეთ II

მარლონ ბრანდო

ალენ დელონი

გრეგორი პეკი

შონ კონერი

კლინტ ისტვუდი

პიტერ ო’ტული

ჩარლტონ ჰესტონი

რიჩარდ ჰარისი

რამაზ ჩხიკვაძე

პიკასო

დალი

პოლ მაკკარტნი

იან გილანი

ლუჩანო პავაროტი

ფრენკ სინატრა

ჰენრი კისინჯერი

მუჰამედ ალი

პაპი იოანე პავლე II

უინსტონ ჩერჩილი

მამას უყვარს ხაზვა, მე -ხატვა. უკვე 7 წელი იქნება, რაც “ნეპტუნის ცხენები” ჩვენი სახლის ერთ-ერთ კედელზე ქოშინებენ. მამამ მეგობარი მხატვრის ერთ-ერთ ჟურნალში ნახა, მოეწონა  და რეპროდუქცია მასვე დაახატინა. იმის შემდეგ ყველა მხოლოდ ნახატის ვიზუალით ინტერესდება და არავის მოუფიქრებია, რამე გაეგო მისი ნამდვილი ტყუპისცალის შესახებ. არც ავტორი ვიცოდით.

როგორც სათაურიდან მიხვდებოდით, “ნეპტუნის ცხენები” უოლტერ კრეინს ეკუთვნის. გამოგიტყდებით, ამ ადამიანის სახელი Google-მა მითხრა. პირველად სწორედ ზღვების მეფეს დავუწყე ძებნა და ორიგინალსაც მივაგენი:

როცა კრეინის ბიოგრაფიაში ვიქექებოდი, საკუთარ თავთან ბევრი საერთო აღმოვაჩინე. მაგალითად ის, რომ ბევრი რამე იტაცებდა. იყო მხატვარიც, ილუსტრატორიც და დეკორატორიც. ძალიან უყვარდა რენესანსული მხატვრობა და, განსაკუთრებით, ბოტიჩელი. ფლორენციაში “გაზაფხულისა” და “ვენერას დაბადების” ნახვის შემდეგ თავის ტილოებზე მითიური და სიმოლისტური ფიგრუები უფრო ცხადად გამოიტანა.

"დროის სიკვდილი" 27 წლისამ რომში, თაფლობის თვეებში დახატა. თორმეტი თვე კუბოს მიაცილებს. პროცესიას დრო უძღვება, რომელიც მღვდლის სახით ლოცვებს კითხულობს, მის უკან კი სიყვარული საცეცხლურით ხელში მიაბიჯებს.

უოტერ კრეინი ლივერპულში, მხატვრის ოჯახში დაიბადა 1845 წელს. პირველი მასწავლებელი მამამისი, ტომას კრეინი იყო. 14 წლისას მამა გარდაეცვალა და ოჯახი იძულებული გახდა, ლონდონში გადასულიყო. აქ კრეინმა გრავიურის კეთება შეისწავლა და თავის რჩენას შეუდგა. შემდეგი ათწლეულის განმავლობაში იგი ჩარტისტების გავლენის ქვეშ მოექცა და მათი იდეებით განიმსჭვალა. ყოველთვის ინგლისის იმპერიის კოლონიალისტური პოლიტიკის წინააღმდეგ გამოდიოდა. ასე იქცა უოლტერ კრეინი სოციალიზმის მხარდამჭერად.

ვინაიდან მეუღლე სასტიკად უკრძალავდა მდედრი ნატურების გამოყენებას, "ვენერას დაბადებისათვის" კრეინს ახალგაზრდა ყმაწვილის სახის გამოყენება მოუწია.

იგი ვერ მოესწრო ბოლშევიკების რევოლუციას, რადგან 2 წლით ადრე გარდაიცვალა. თუმცა დანამდვილებით შეიძლება ითქვას, რომ ძალისმიერი მეთოდებით დამყარებულ სოციალიზმს კრეინი აუცილებლად დაგმობდა. მისი რწმენით, სოციალიზმი დგება მაშინ, როცა მუშათა კლასი საკმარისად განათლებული და გათვითცნობიერებულია, თუ რას წარმოადგენს და რა უნდა. რომ მან თვითონ უნდა მოისურვოს ახალი, თანასწორი წყობილება და არ აყვეს ვიღაცის თავქარიან წამოწყებას.

უოლტერ კრეინი

იცოდა რა ბავშვების ფსიქოლოგია და სიჭრელისადმი ლტოლვა, კრეინმა საბავშვო წიგნების ილუსტრატორობაც დაიწყო. ედმუნდ ევანსი მისი იდეის გამართლებად შეიძლება ჩაითვალოს. იგი პირველი ფერადი საგამომცემლოს მფლობელი იყო და კრეინის იდეა აიტაცა. შედარებით იაფფასიან ქაღალდზე დაბეჭდილი დასურათებული ლიტერატურა ძალიან მომგებიანი აღმოჩნდა. კითხულობდნენ, როგორც მდიდრები, ისე ხელმოკლეები, რადგან ფასი მათთვისაც ხელმისაწვდომი იყო. ილუსტრაციებმა კრეინს არა მხოლოდ სტაბილური შემოსავალი, არამედ სახელიც მოუტანა. ამბობდა, რომ მხატვრობის გამოყენებით ხელოვნებად გადაქცევა არ იყო დასაძრახი საქმე.

ახალგაზრდა მეფე ართური კლდიდან ექსკალიბურს აძრობს

Toy Book - ვიქტორიანული ეპოქის ერთ-ერთი პოპულარული საბავშვო წიგნების გამოცემა

თუკი მხატვრობასა და ილუსტრაციებში კრეინი უხვად იყენებდა რენესანსულ ფიგურებს, ინტერიერის დიზაინისათვის კრეინი ფერთაშეხამებას აქცევდა ყურადღებას. როგორც “არტს-ენდ-კრაფტსის” მიმდევარი, კრეინი ვიტრაჟების შექმაში დახელოვნდა.

უოლტერ კრეინი 1915 წლის 14 მარტს გარდაიცვალა, მეუღლის დაღუპვიდან რამდენიმე თვეში. მის ღვაწლზე ვერ ვისაუბრებ, რადგან წყაროები ამომეწურა. რატომღაც მგონია, რომ ძალიან თბილი და კეთილი ადამიანი იყო. ალბათ, ამიტომაც არ არის სხვა თავქარიანებივით ცნობილი. როგორც უნდა იყოს, ახლა გაცილებით მეტი ვიცი “ნეპტუნის ცხენების” შემქმნელის შესახებ, რომლის ასლიც ჩემს პირდაპირ კიდია.

მოკლედ, შორს რომ არ წავიდე, ცნობილი ადამიანების ბავშვობის ფოტოებს შემოგთავაზებთ და გამოიცანით, ვინ ვინ იყო მანამ, სანამ გვეცოდინებოდა, ვინ ვინ გახდა.

1

მომღერალი

2

ამ უდაოდ ლამაზი ბავშვის გაპრეზიდენტების ერთ-ერთი კოზირი სწორედ მისი სიმპათიური გარეგნობა იყო

3

ის ყოველთვის ყალთბანდი იყო, ბავშვობიდან უმაღლეს პოლიტიკოსობამდე

4

ინდოელი არ გეგონოთ, კუბელი მსახიობია

5

ლეონარდო დიკაპრიოს გარეგნობას ამისას ადარებენ

6

თვალებსა და შუბლზე დააკვიდრით და ეგრევე იცნობთ

7

ეს ქართველი მწერალია - თვალები არ შეცვლია

8

მწერალი, მისი ერთ-ერთი განმასახიერებელი კრის ო'დონელია

9

ბავშვობის ფოტოს არ დავდებ, ასეც თუ მიხვდებით - ჩაგეთვლებათ

10

ამას ბავშვობაში მახინჯს ეძახდნენ და რა მომღერალი დადგა...

11

ეს გაატარეთ...

12

ეს ჩინელი არ არის, ინგლისელი მსახიობია. ულამაზესი, სექსუალური და ა.შ.

13

გახდილი რომაა, ეგ არაფერი - უარესები თავში უტრიალებდა

14

აბა, ჭკვიანნო ქართულისა ბლოგინგისანო, დასცხეთ!

წარმოიდგინეთ ტიპური დღე: ბარიდან ლუდის ბოთლით გამოდიხარ და მეგობარს რაღაცაზე გამალებული ექაქანები, ისიც თავს გიქნევს. მზეა. სათვალეზე შემოვლებულ მეტალის ჩარჩოზე სხივები ირეკლება. ქუჩის კუთხეში შემოუხვიეთ. ერთი ნაბიჯი, ორი, სამი და… შენ წინ ქვაფენილი გასკდა და ნათლად ხედავ ქვესკნელიდან ამომძვრალ ურჩხულებს. შიში გიპყრობთ. ადგილზე შეშდებით. ლუდის ბოთლი ქვაფენილზე ენარცხება და ქაფიანი სითხე ფეხებზე გეშხეფება. ასე გაშტერებულ დგახართ მანამ, სანამ საპირიპირო მიმართულებით ვინმე დაუკვირვებელი მოქალაქე ჩქარი ნაბიჯით არ გაივლის უფსკრულის თავზე… უკვე ამჩნევ “უფსკრულზე” დასერილ ქვაფენილთა ხაზებს. ხვდები, რომ სამგანზომილებიან ტყვეობაში აღმოჩნდი

3 განზომილება ეს ის ძალაა, რომელიც თვალს ახალი ხრიკებით ატყუებს და “დასწრების ეფექტს” აძლიერებს. მისი მთავარი დანიშნულებაა, მნახველმა არა მხოლოდ იხილოს ნამუშევარი, არამედ “აღმოჩნეს” მასში.

რამდენიმე დღის წინ მხატვარ ჯულიან ბივერის ნახატებს გადავაწყდი და კიდევ უფრო დავინტერესდი მისით. თავიდან კაიფი და ღადაობა მეგონა, მერე კომპიუტერით გაკეთებული სისულელეები, მაგრამ როდესაც დავრწმუნდი მის სინამდვილეში, გამოვშტეეეეეეერდი :O

სტილი, რომლის დამკვიდრება ინგლისელმა მხატვარმა 1990–იანი წლებიდან დაიწყო ზე–დამაჯერებელი რეალობის შექმნა ჰქვია, რომელიც ევროპული მხატვრობის სკოლიდან მომდინარეობს. მისი სახელია Trompe-l’œil ანუ “მოატყუე თვალი” (ფრანგ.) და ეს ხელოვნება სამი განზომილების გამოსახულების შექმნას ემსახურება. ევროპის მრავალი ტაძრის კედლებზე გამოსახული Trompe-l’œil ნახატები სივრცესა და რაკურსზეა გათვლილი და გასაოცარ შთაბეჭდილებას ქმნის. ჯულიან ბივერმა კი ყოველივე ეს ქვაფენილზე გადაიტანა, რითაც 3D ხელოვნებას პოპულარობა შესძინა და უფრო ხელმისაწვდომი გახადა.

ტექნიკა: ჯულიან ბივრი მუშაობას დილით იწყებს და ქაღალდზე დახაზული კონტური ქვაფნილზე გადააქვს. აქ სიზუსტის ზედმიწევნითი დაცვაა საჭირო. ჯულიანს ამაში კამერა ეხმარება, რომელიც იმ რაკურსით დგას, რომლითაც დამთვალიერებელმა ეფექტი უნდა დაინახოს.

ზოგჯერ მხატვარი პირდაპირ ნატურმორტს ხატავს. სივრცს ზუსტი განაწილება აქ ყველაფერია. პატარა შეცდომაც და რეალობის განცდა იკარგება. ნახატი სხვადასხვა ფერის, სახისა და ზომის პასტელით სრულდბა. მისი ზეთოვანი შიგთავსი ნახატს დიდი ხნის განმავლობაში იცავს წვიმის ზემოქმედბისაგან.

ქვაფენილის სამგანზომილებიანი მხატვრობის მთავარი ინსტრუმენტი სწორი რაკურსი, ანუ ნახატის სწორი კუთხით მზერაა. თუ სხვა მხრიდან შეხედავ, ქვაფენილზე გაწელილ ფერად გამოსახულებას დაინახავ, რომელიც დიდად ვერ გაგაოცებს. აი, მაგალითად, გლობუსი:

იგივე ნახატი, ოღონდ სხვა რაკურსით. თურმე ელიფსი ყოფილა

ვისაც გსურთ, უფრო მეტად გაოცდეთ, ეს ვიდეოები დაეხმარებათ:

;

მე აქ გავჩერდები, დანარჩენი თქვენ გააგრძელეთ

არქტიკა

უბედური შემთხვევა

ჯოჯოხეთი

ყინულის ღრმული

ვისკის ბოთლი

ლუდი

ბაყაყი (ბავშვი ნამდვილია)

ბუზი

თევზებზე ნადირობა

ესკალატორი

ალე ჰოპ!...

წერილი სანტას

ავტოპორტრეტი

ესეც

სხვათა შორის, ამაზე მანამდე მეც ვფიქრობდი ხოლმე: რატომ ვხატავ უკვე გამზადებულ და დამუშავებულ “იდეას”? ეს ხომ ცალკე ღირებული ვერ იქნება და მხოლოდ უკვე შექმნილის ილუსტრაციად დარჩება?

ამის საწინააღმდეგოდ რამდენიმე არგუმენტს მოვუყარე თავი:

1. რეჟისორები დგამენ სპექტაკლებს სხვადასხვა პიესის მიხედვითა და თავიანთი ინტერპრეტაციით. ესეც რეპროდუქციაა?
2. “ასე მეხატვინება და რა ვქნა?…” – ძალიან სუბიექტური და თავის მართლების არგუმენტი
3. “ესეც გაივლის” – თავის მართლებას ჰგავს, მაგრამ, ვფიქრობ, ჭეშმარიტებასთან ახლოსაა.

კიდევ ერთხელ დავფიქრდი და ცნობილ ხელოვანთა კოლექციას გადავხედე. ავიღოთ  სახარების ერთი მომენტი. ვთქვათ, “გარდამოხსნა” და ვნახოთ, რამდენმა როგორ გამოსახა “ერთი და იგივე”.

მიქელანჯელო

კარავაჯო

ელ გრეკო

სინიორელი

რაფაელი

რემბრანტი

ვაიდენი

ფიორენტინო

ტიციანი

…აღარ გავაგრძელებ, იმიტომ, რომ კიდევ უამრავი გამომრჩება (დანარჩენის სანახავად დააჭირეთ აქ). ამ შედევრები სშემხედვარენი, ალბათ, დარწმუნდით, რომ მთავარია ადამიანთა ინოვაციური ბუნება და ყველა მათგანი ბიბლიის ერთ სიუჟეტს სულ სხვანაირად გადმოსცემს, სხვა აქცენტებს დასვამს და სხვა თემატიკას შემოიტანს.

ძალიან კი მრცხვენია (მართლა), მაგრამ სათქმელს ჩემი ორი ნახატით დავამთავრებ. ერთი ასევე “რეპროდუქციაა” The Tiger Lillies–ის სიმღერისა Maria, რომელსაც მე “მერი” დავარქვი, მეორეს კი “ბიბლიოთეკარები” ვუწოდე. იმისათვის, რომ წარმოდგენა შეიქმნათ, რომელი სიმღერის შთაგონებით დავხატე, ესეც თქვენ

[soundcloud url="http://soundcloud.com/zurriuss/the-tiger-lillies-maria"]

ესეც “ბიბლიოთეკარები”

უამრავი სურათია, რომელიც საკუთარ თავში რაღაც გამოცანას ატარებს. აქ რამდენიმე მათგანს წარმოგიდგენთ და იპოვეთ მათში რაიმე საინტერესო.

ამ ტილოზე მხატვარმა საკუთარი თავი “დასაჯა” თავისი სისხლიანი ცხოვრებისა და მკვლელობების გამო. ვინ იყო ეს მხატვარი და რა სახის სასჯელზეა საუბარი?

კიდევ რა არის ამ სურათზე გამოსახული?

მიქელანჯელომ “მოსეს” კვეთისას დაუშვა უნებლიე შეცდომა. ბიბლიის ერთ–ერთ ტექსტში დაშვებული შეცდომის შედეგად მოსეს ფიგურას აქვს ორი უცნაური რაღაც. რა უნდა იყოს ამ ორი უცნაური რაღაცის ნაცვლად?

ეს ამ მხატვრის ერთ–ერთი პირველი ავტოპორტრეტია. მოღვაწეობის ბოლოს მან თავისი უკანასკნელი გრანდიოზული ტილო დაჭრა და ნაწილ–ნაწილ გაყიდა იმიტომ, რომ იგი დაუწუნეს. ვისზეა საუბარი?

ჟაკ–ლუი დავიდმა ლუი XVI–ის მეუღლის მარიამ ანტუანეტას ეს პორტრეტი მხოლოდ ესკიზის სახით შექმნა. რატომ?

პასუხები იქნება მაქსიმუმ ერთ კვირაში. მანამდე ჯერ მე უნდა დავფიქრდე. ვხუმრობ :D :D :D