…ამ აღდომა დღეს, ახა, გოუმარჯოს იმგენს იქანე, საცხა არიან, არ ვიცი მე. მარა არაა მაგი ჩემი საქმე. ჩემი საქმე არი აგერ, ა, ჭიქა მიკავია ხელში და კაცურად ვადღეგძელებ და გაანათლოს ღმერთმა. რაფერი კაი იყო აქანე ყველა, იმფერი კაი იქნებიენ იქანეც, მე ამისი მწამს, ჩემო კარგებო და დებო და ძმებო… თქვენ შამეგევლეთ იმათი დალოცვით მე! (სტილი დაცულია).

მიყვარს, მიყვარს აღდგომა ქუთაისში. სასაცილო კია, მაგრამ როცა ამ ყველაფერს საკუთარი ყურით უსმენ და მონაწილე ხარ, ძნელია, არ შეგიყვარდეს და არ დაგამახსოვრდეს

გავიხსნილე. ცოტ-ცოტა ყველაფერი ვჭამე. ვეცდები, პასკა რაც შეიძლება დიდხანს გამოვიზოგო.

გუშინ, ოპერის მიწისქვეშაში ნაცნობი “ოლეიუ” მომესმა. შოთას მხოლოდ ასე თუ ნახავ, მეტროში, მიწისქვეშაში, ხიდების ქვეშ. ჟურნალისტიკაზე ჩემთან ერთად სწავლობდა თსუ-ში, მერე კი თავი დაანება და ქანთრის მიჰყო ხელი.

ეს სიმღერა ეძღვნება ყველას, ვისაც საკუთარი პენისი აღარ უყვარს

Continue reading →