ვაგრძელებ წინა და ეგზომ პოპულარულ პოსტს (პრინციპში, მაგიტომაც შეიქმნა) ბლოგერების წინა ცხოვრების თაობაზე. მაშასადამე…
მანქი


ვაგრძელებ წინა და ეგზომ პოპულარულ პოსტს (პრინციპში, მაგიტომაც შეიქმნა) ბლოგერების წინა ცხოვრების თაობაზე. მაშასადამე…
მანქი


ბევრი ვიფანტაზიორე თუ ცოტა ვიფანტაზიორე, ანას დახმარებით, ყველაზე ცნობილი ბლოგერების წინა ცხოვრების ფოტოები “აღმოვაჩინე”
დოდკა



დღეს მე და ირინკამ 6-წლიანი მეგობრობის შედეგად დაგროვილი რაღაც-რუღაცები ერთმანეთს ვუთხარით. ასე ვთქვათ, ემოციურად დავიცალეთ. საერთოდ, მეგობრობაში სკანდალის მომწყობი ყოველთვის მე ვარ, რადგანაც მიმაჩნია, რომ პატარ-პატარა გაუგებრობებზე თვალების უსასრულოდ დახუჭვას ყოველთვის სჯობს “სისხლის გამოშვება”. ზუსტად ანალოგიური ხდება ადამიანის ორგანიზმშიც, როცა სისხლს იწმენდს. წარმოიქმნება ახალი, უფრო ჯანსაღი, რაც ორგანიზმსაც ასუფთავებს. აქედან დასკვნა, მეგობრობას “სისხლის გამოშვება” ახანგრძლივებს. Continue reading

ერთ მშვენიერ გუშინდელ დღეს მე, ლიტერატორი და მისი მეგობარი (მგონი, ვერიკო ჰქვია. სახელებში სულ ვიჭედები) წავედით კინოთეატრ ამირანში. თავიდან რუსთაველში, ჯიმ ქერის “პინგვინებზე” გვინდოდა, მაგრამ, აფიშების შეცვლასთან ერთად, ჩვენი გეგმებიც შეიცვალა. ასე ამოვყავით თავი “ამირანის” მცირე დარბაზში.

შაბათს ჯიპას რამდენიმე ლექტორი გამოაკლდება. ჩემი საყვარელი და ძალიან საყვარელი ადამიანები/მეგობრები/კოლეგები აშშ-ში მიდიან სასწავლებლად. ეჰ, ისევ ჩვენ ვიკითხოთ, ვინც აქ ვრჩებით, თორემ იმათზე ძალიან მიხარია. უბრალოდ, ყველას გული გვწყდება, რომ მათი სიცილით გულის ჯერება ახლა მხოლოდ ინტერნეტის მეშვეობით მოგვიწევს
ეს ბაი-ბაი ფართი ისტორიას “ფირზე” შემოვუნახე
ანნა, მაიკო, ნინო, თიკო, ყველანი ძალიან გვიყვარხართ იმ ცოდნის, მეგობრობისა და დახმარებისთვის, რაც მთელი ამ ხნის განმავლობაში გაგვიწიეთ და გვიწევთ ყოველთვის. ძალიან მოგვენატრებით!

პრეზენტაციებზე უკვე აღარ ვნერვიულობ. როცა ტყუილების თქმა არ გიწევს, სანერვიულოც არაფერია
დღეს ბედნიერი დღე მქონდა. არა რიგითი ბედნიერი (მე თითქმის სულ ორი რამ მჭირს: ყოველთვის ნასვამი “ვარ” და ყოველთვის ბედნიერი “ვარ”). აღმოჩნდა, რომ შეიძლება, ზოგჯერ არა თუ გაბედნიერდე, არამედ გაბრწყინდე კიდეც, მაგალითად დღეს! Continue reading

Made by დედა
რაღაცნაირად ვარ. არ მსურს, ამ ყველაფერს წუწუნის სახე მივცე, მაგრამ რაც ქუთაისში ვიმყოფები, კიბერ სივრცე ვერდით მიმრჩა. ალბათ, ემოციური პახმელია მჭირს: ძალიან მაგარი ახალი წლის შემდეგ ძალიან მაგარი ბედობა მქონდა: დიტომ, დათომ, ანიმ, ირინკამ, თეომ, მთვარემ და აბაშამ (ვინც გამომრჩა, კომენტარებში შემახსენოს) ჩემს სახლში სრულლიად მოულოდნელად ერთად მოიყარეს თავი! Continue reading

by Leonsio.GE
ხალხნოოო, ხალხებო:
სანამ პოსტს მივცხებდე, გეტყვით, რომ მსგავსი “შიდა დახასიათებანი” ძალიან და ძალ-ლიან არ მიყვარს. ეს კეტავს წრეს და რაღაც შიდაკორპორატიულ სიტუაციას ქმნის, რისიც პირადად მე წინააღმდეგი ვარ. ამას ისიც დავუმატოთ, რომ ხალხის დიდ ნაწინს “ბლოღერები” რაღაცნაირების ჯგუფი ჰგონია. მერწმუნეთ, კეთილო ადამიანებო: ჩვენც იმავე დოზით გვაქვს შიგ, როგორც თქვენ. უბრალოდ ამას ვაღიარებ(თ) და ვცდილობ(თ), გამოვასწორო(თ). სხვის მაგივრად ნამდვილად ვერ ვისაუბრებ, მაგრამ ვინც მიცნობს, ეცოდინება, რომ მე ყოველთვის ასეთი ვიყავი და ამას ჩემი კლიჩკებიც მოწმობენ: “ტიტანიკა”, “ფენომენა”, “პავაროტი”, “კარუზო”… ამ თემაზე კიდევ მეტი რომ დავწერო, მერე საერთოდ გადავუხვევ და შეიძლება, გავჭედო კიდეც, ასე რომ, საქმე. Continue reading