ეს სურათი ჩემს სათქმელთან ახლოსაა
ბოლო დროს ხშირად ვფიქრობ, ყველა ადამიანს შეუძლია თუ არა გულის ტკვენა. ვგულისხმობ “სასიკვდილო დარტყმას” ანუ უბრალოდ წტყენას კი არა, არამედ “ატომურ ბომბს”. ხომ არსებობს თეორია, რომ ყველა ჩვენგანი პოტენციური ყველაფერია, უბრალოდ, გააჩნია, რა გზას აირჩევს და საკუთარ თავში რა შესაძლებლობებს განავითარებს. აქედან გამომდინარე, ზოგი უფრო “კეთილია”, ვიდრე სხვა. Continue reading
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
ადამიანები, იდეაში, დადებითი ცხოველები ვართ, კეთილნიც კი. გვიყვარს ხოლმე რაღაც-რაღაცების მოწონება (დალაიქებამდე რომ არსებობდა), შეყვარება, გაფეტიშება. გვიყვარს, როდესაც ვიცით, რასაც ვაკეთებთ – კარგია, არ გვიყვარს გაურკვევლობა. სწორედ ამიტომ, გვიყვარს, როდესაც ყველაფერს თავისი სახელი ჰქვია: სკამს – სკამი, კერამიკის სკამს – უნიტაზი, ლამპოჩკას – ნათურა, ხელს – ხელი, ზოგიერთ ადამიანს – გიჟი. Continue reading
მიტინგი, როგორც ეროვნული პოლიტიკის ნაწილი, ჩემთვის 2003 წლიდან დაიწყო. მაშინ მეგონა, რომ ათ წელიწადში ერთხელ ასეთი ჭინთვა ნორმალური იყო. “ვარდების რევოლუციის” მერე, როცა მიტინგები საქმის გარჩევა-გადაწყვეტის ერთადერთი და მთავარი საშუალება/გამოსავალი გახდა, გავაცნობიერე, რომ ქართველი ერი მიტინგებზე “შეჯდა”.
თსუ-ს წითელი დიპლომი, რომლის დასამზადებლად წელიწადი ყოფილა საჭირო
ბოლო დღეებში თსუ-ში მომხდარი ამბების შემდეგ გადავწყვიტე, კეისრის დაფნის გვირგვინი გვერდით გადამედო და, საკუთარი გამოცდილებიდან გამომდინარე, რამდენიმე სიტყვა მეც მეთქვა არსებულ პრობლემებზე:
შაბათი დილა გათენდა. მეხუთეკლასელმა ფრიადოსანმა ჩვეულებისამებრ 8-ზე გაიღვიძა, ბევრი არ უკოტრიალია, ფეხზე წამოხტა, ზოლებიანი მოკლემკლავიანი მაისური ჩაიცვა (ეღირსა თბილი ამინდები!) და ტელევიზორის ოთახისკენ გაემართა. გადმოალაგა სქელი, დახვეული ფურცლები, ძველი უხმარი შპალერი, სახაზავ-ფანქრები და ვიდეომაგნიტოფონში ისევ ის კასეტა შეაცურა. Continue reading
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
ამ ფოტოგამოცანისთვის, გადავწყვიტე, თავად გავმხდარიყავი “მსხვერპლი”. ყველაფერი, რასაც ნახავთ, მიხვდებით, რომ ჩემთან კავშირშია. წავიდა!
დიდი ხანი გავიდა, რაც ბოლოს ფოტოგამოცანა დავდე. არადა, ფოტოებიც საკმაოდ დამიგროვდა. ვცადოთ კიდევ. სანამ სურათებს ნახავდეთ, დააკვირდით მინიშნებას, რომელიც სათაურშივეა. მაშ ასე:
რა არის “ნიჭიერი”? – “ნიჭიერი” არის მრავალფეროვანი “ჯეოსტარი” და სწორედ ამიტომ, იმედი მაქვს, ოდესმე მაინც, დედუნა მის ჟიურიში მოხვდება. კაცმა რომ თქვას, დებილები, უგუნურები, თაღლითები, ალაგ-ალაგ ნიჭიერები , გამაოგნებლად საინტერესო ადამიანები, და “კაე ტიპები” აქაც ბლ(ი)ომად არიან. არ ვიცი, რომელ კრიტერიუმს მივეკუთვნები მე, მაგრამ ამ ზაფხულზე ორჯერ დამირეკეს “ნიჭიერიდან”, რათა ჩემი სტვენით გამოვსულიყავი ჟიურის წინაშე. Continue reading
ის, რაც დღესდღეობით იაპონიაში ხდება, ბევრის მსგავსად, მეც ერთ დიდ კითხვას მიჩენს:
ეს ქვეყანა აზიაში ყველაზე კოპწია, სუფთა, ნატიფ და ინდივიდუალური კულტურის მატარებლად მიმაჩნია. ბოლო არგუმენტზე ბევრი მომედავება, რომ რაღაც-რაღაცები ჩინელებისგან გადმოიღეს და ა.შ. ეგრე იყოს: იაპონელებს არ გამოუგონიათ ტელევიზორები, სამაგიეროდ იაპონური ხარისხის იგივე ტექნიკა საუკეთესოა. ჩემთვის მთავარია, როგორ განავითარებ იმას, რაც გაქვს ან, თუნდაც, შეიძინე. Continue reading