Category Archives: ცხონებული "მე"-ს აზრები

YouTube-ის რევოლუცია

vvvvvv

მომღერლობა მხოლოდ კარგად მღერას რომ აღარ ნიშნავს, უკვე ნახევარ საუკუნეზე მეტია, რაც მსოფლიომ იცის. ჩვენ კი ამაში საბოლოოდ ერთი წლის წინ დავრწმუნდით, როცა ქართველმა მაყურებელმა, ყველა ტრადიციის დარღვევით, აქამდე “მიუღებელი” ჟანრის მუსიკას დაუჭირა მხარი. ასე გახდა ლუკა ზაქარიაძე “საქართველოს ვარსკვლავი”. წელსაც ანალოგიური დაფიქსირდა და მაყურებლის უმრავლესობამ “უსირცხვილო” ნინა სუბლატი აირჩია. იცვლება თუ არა ჩვენი მენტალიტეტი და ვკარგავთ თუ არა ქართველობას არაქართული ჟანრის პოპულარიზაციით? Continue reading

დიდოსტატის მარჯვენა TV Series

didostati

ორშაბათი, დილა.

ვიღვიძებ, საწოლის მარჯვნიდან ვიღებ ლეპტოპს, ვხსნი სერიალების საიტს და ვრთავ ახალ სეზონს, რომელსაც წელიწადს ველოდებოდი. სიუჟეტი ნაცნობია, მშობლიურიც კი. ჟანრი ისტორიული, მცირეოდენი ფენტეზის ელემენტებით. ასაკობრივი შეზღუდვა 15 +. “დიდოსტატის მარჯვენის” მე-2 სეზონის პირველი სერია დაიდო! Continue reading

რასაც ვერ გააცოცხლებ, თავად უნდა ეწვიო

8297scan0034 copy
წინათქმა: მე გვიან მივხვდი.

მე არ მიყვარდა ირაკლი ჩარკვიანი. გამოქლიავებული ნარკომანი “მუსიკოსი”, რომელიც საკუთარ თავს “მეფეს” ეძახის, ხოლო უზრდელი სიტყვების ბოდიალს – “სიმღერას”. დიახ, მე არ მიყვარდა ირაკლი ჩარკვიანი და ამის მიზეზი მქონდა.

აქ არ დავიწყებ პატარა ბიჭის მსოფლმხედველობაზე გარემოცვის ზეგავლენაზე საუბარს, არც ზემოხსენებული მუსიკოსის ქება-დიდებას მოვყვები. მე ჩემი პატარა სათქმელი მაქვს და ვეცდები, მართლა პატარა მოსაყოლი იყოს. Continue reading

რატომ ვართ ქართველები ცხოველებზე უარესები?

animalsქართველები ცხოველებზე უარესები ვართ, რადგან:

  • ცუდის კეთებას მანამ არ გადავეჩვევით, სანამ ორივე ხელს არ მოგვაჭრიან.
  • ცუდად სიარულს მანამ არ გადავეჩვევით, სანამ ორივე ფეხს არ მოგვაჭრიან.
  • ცუდის ლაპარაკს მანამ არ გადავეჩვევით, სანამ ენას არ ამოგვაძრობენ.
  • ცუდი აზრების ფრქვევას მანამ არ შევწყვეტთ, სანამ აზროვნების ორგანოს ელექტროშოკით არ გაგვიპრიალებენ.

და როგორც კი “მორჯულებლნი” და “კალაპოტში მოქცეულნი” ვიგრძნობთ მარწუხებს შორის შემოპარულ ცოტაოდენ თავისუფალ სივრცეს, რევოლუციური ძალით უკან მივექანებით ნანატრი ტანჯვის კვლავ დასაბრუნებლად, რამეთუ მონობის პროცესი ჩვენთვის შედეგის ტოლფასია.

ესეც პასუხი.

NUDE

nude_radiohead

[audio:http://zurriuss.ge/wp-content/uploads/2013/03/Radiohead-In-Rainbows-Nude.mp3|titles=Radiohead Nude]

პარანოია მჭირს

როცა მეგობარი არ მწერს, მგონია, რომ სულ დამიკიდა

როცა მწერს,  მგონია, რომ ჩემზე გაჭედა

ხანდახან, რაც უფრო მეტად ვუყურებ ხალხს, მით ნაკლებად ვიცი, ვინ ვარ და რა მინდა

ოპტიმიზმი გაზარმაცდა

რაღაც ზედმეტად ჩუმი პერიოდია. ზამთრის ტყის პირას რომ სიჩუმეა, ისეთი

ბოდიშს გიხდით, რომ პოსტის ტექსტი მუსიკასა და ფოტოს არ შეესაბამება

მათ გასაერთიანებლად ან საკმაოდ უძლური ვარ ან საკმაოდ მეზარება

…და რატომ ვხატავ ნუდებს? შიშველი ადამიანი თითქმის ვერ იტყუება.

Fake Plastic Trees

fake plastic trees

[audio:http://zurriuss.ge/wp-content/uploads/2013/02/Radiohead-Fake-Plastic-Trees.mp3|titles=Radiohead Fake Plastic Trees]

დღე ყოველი.

დღე ბოლო – დღე პირველი.

დღე ყველა ერთნაირია, რადგანაც ყველა მათგანში მე ვფიგურირებ.

საწერი ბევრია, მაგრამ ჩავიდენ სიჯიუტეს, რომელსაც შემდეგ, ალბათ, ვინანებ.

ვიქნები ჯიუტი და არ მოვყვები, რამდენი უ/საინტერესო მოხდა ამ ხნის განმავლობაში.

დაე, დასასიზმრებელიც დამრჩეს ცოტა.

P.S. ესეც ჩემი დუმილი Continue reading

ფიქრები წვერის პარსვისას

shave

  • სარკეში არეკლილი მე კედლის იქითა მხარეს მართლა რომ არსებობდეს, როგორი იქნებოდა? თუ პარალელური სამყარო არსებობს, მაშინ სარკე მათ შორის გამოჭრილი სარკმელია. დედამიწის ანალოგს ეძებთ კოსმოსში? შექმენით დედამიწისხელა სარკის ბურთი და მიიღებთ მას.
  • მომენტებში წარმომიდგება, როგორ ჩაივლის აბაზანასთან ჩემი შვილიშვილი, მე კი მას დავუძახებ, ყელს მოვიღერებ და ვკითხავ: “შემათვალიერე ერთი შენებურად, სადმე ხომ არ დამჩა?” :)
  • ოპერის აჩრდილის არია “Music of The Night” უნდა ვიმღერო და აუცილებლად უნდა ჩავწერო. საკმაოდ რთული რამეა: თან საოპერო ხმას მოითხოვს, თან არასაოპერო შესრულების მანერას. ამიტომაც ბევრი ან არაკლასიკურად მღერის ან ძუნწად თამაშობს და აქცენტს ხმაზე აკეთებს. თუ ორივეს მოვახერხებ, ძალიან მაგარი იქნება.
  • ხანდახან წარმოვიდგენ, რომ სააბაზანო, სადაც ახლა სახეს ვიშალაშინებ, ერთ-ერთ უძვირფასეს სასტუმროს ეკუთვნის, მე კი ცნობილი ვარ და ყალბ კომპლიმენტებზე უფრო ყალბად ვიღიმები.
  • წვერის პარსვისას “სამართებელს” თმის ზრდის საწინააღმდეგოდ თითქმის არასდროს ვუსვამ. არ მიყვარს ბავშვის ტრაკივით აპრიალებული სახე. ამის დრო იყო უკვე და გავიდა, ხელოვნურად ბუნების კანონის შეცვლას კი თითქმის არასდროს მოუტანია დადებითი შედეგი.
  • ერთი წლის წინ ამხელა წვერს ვინ გაპატიებდა, ზურიკ! მართალია, ოფიცერი პოსტზე ვერ დაგაყენებდა, სამაგიეროდ ისე დაგსჯიდა, კარგა ხანს გემახსოვრებოდა. საამურია ჯარი. ოღონდ, როცა მოხდილი გაქვს :) საერთოდ, საამურია ყველაფერი, რაც გადაიტანე და რამაც გაგაძლიერა.

პ.ს. დღეს მოცარტის 257-ე დაბადების დღეა. ნეტა, ის რაზე ფიქრობდა წვერის პარსვის დროს? რიტორიკული შეკითხვაა :D

ხუთშაბათის ჩანაწერები

DSCN5850

  • ზამთრის დილას გახევებული რომ მიდიხარ ქუჩაში და უცბად კისერში კონდიციონერიდან გადმოსული ცივი ცყალი რომ ჩაგეწვეთება…
  • ცრემლი აალებადი უნდა იყოს. უფრო მეტი ეფექტი და გამართლება ექნებოდა მის არსებობას.
  • სკოლაში გეოგრაფიის მასწავლებელს არაფერში ვეთანხმებოდი, მაგრამ, მგონი, ერთადერთი სიმართლე მითხრა: ჟონგლიორი ხარო.
  • საინტერესო რამაა ბოლო ხმაზე აწეული ყურსასმენებით “ლიგამუსში” შესვლა. სმენა მთლიანად მუსიკით პარალიზებული რომ გაქვს და მის დაკომპენსირებას ფართოდ გახელილი თვალებით რომ ცდილობ. ნეტა, ასე იყო ბეთჰოვენიც, რომელსაც ბოლო ხმაზე აწეული სიყრუე ესმოდა? ერთ თავისქალაში სიყრუის აუტანელი სიმუნჯეც რომ გესმის და მე-9 სიმფონიის ყოვლისმომცველობაც. ნეტა, უსინათლო მხატვრები როგორ ნახატებს დახატავდნენ?

J’adore, Batumi – ნაწილი III

DSCN5471 - Copyდღე III – დასასრული

კარგად მეძინა. ფეისბუკში Jado-ს კიდევ რამდენიმე ფანი დამემატა. გადასარევი – ეგებ რომელიმე მაინც აღმოჩნდეს ნამდვილი ხელოვნების მოყვარული… იოცნებე, ზურა – ყველას Jado-ს ფოტო უყენია ავატარად! :d :d

ვისაუზმე, ავიკიდე გუდა-ნაბადი და 11-ის წუთებზე სასტუმროდან გავეწერე. გარეთ ისევ მშვენიერი ამინდი. თუ არ გეჩქარება, ბათუმში ტრანსპორტით რატომ უნდა იარო, არ მესმის. ისეირნე, აივსე ზღვის ჰაერით, პარკები, ტბები, თოლიები, გედები, ლამაზი შენობები, მახინჯებიც, სასიამოვნო და საინტერესო ხალხი…

11:45 სთ. მახინჯაურში წავედი და მატარებლის ბილეთი ვიყიდე. 6 საათზე ბათუმი ისტორიაში მატარებლის სიჩქარით გადაინაცვლებს… ასე დაიწყო ჩვეული ნაადრევი ნოსტალგია: ხვალ ამ დროს ნაღვლიანი მოვიგონებ, რომ დღეს ამ დროს ვიყავი ნაღვლიანი, რომ ხვალ ამ დროს დღევანდელ ამ დროს ნაღვლიანი მოვიგონებ… Continue reading

J’adore, Batumi – ნაწილი II

დღე II – დღიური

ცუდად მეძინა. ნომერში ზომაზე მეტად თბილოდა. ემოციებმაც თავისი ქნეს და მთელი ძილის განმავლობაში “Gethsemane” და საკუთარი გულის ბაგაბუგი ჩამესმოდა. ფეისბუკს გადავხედე – ნიკოს და Jado-ს 3-4 საათის წინ დაეპოსტათ ბოლოს.

10:00 სთ. ჩავედი, ვჭამე. მერე ჩანთა ჩავალაგე და გარეთ გავედი. უჩვეულოდ ლამაზი, მზიანი და თბილი დილა დამხვდა. მიუხედავად იმისა, რომ წვიმა ძალიან მიყვარს, ამ ქალაქს მზე გაცილებით უხდება. ზღვაზე გავედი. ისეთი მშვიდი და ცისფერი იყო, ფოტოაპარატი მოვიმარჯვე და ყველაფერი გადავიღე, რაც მომეწონა.

ბულვარი, მორბენალი ხალხი, პეიზაჟები, შენობები, მშენებლობები, პარკი, ფრინველები, ადამიანები, “აპოლო, სახეები, საკუთარი თავი… (გალერეა ნახეთ აქ) Continue reading