Category Archives: ცხონებული "მე"-ს აზრები

აქსიომა

axiom

რა აერთიანებს ცისარტყელას ფერებს, მუსიკალურ მელოდიას, გემრიელ საკვებს, სხვადასხვა ამბებს, მინას, რკინის გალიას, ნაყინს, ღიმილს, სიყვარულს?

სიცოცხლე.

სიცოცხლე, როგორც ჩვენი მონაკვეთი დროის უსასრულო წრფეზე, როცა ყველა ზემოხსენებულის აღქმა შეგვიძლია. საოცარია, მაგრამ, მატერიალურ დონზე, ამქვეყნად ყველაფერი მარადიულია. შესაბამისად, არც არაფერია ბუნებრივ მდგომარეობაში. მაგალითად, მინა: იგი მხოლოდ თერმული დამუშავების შემდეგ არის ისეთი, როგორსაც ყოველდღე ვხედავთ. თუკი დედამიწაზე ჰაერის ტემპერატურა 1000 გრადუსამდე აიწევს, იგი გალღვება. ანუ მინის ბუნებრივი მდგომარეობა არ არსებოს, რადგან დამოკიდებულია გარე ფაქტორებზე, რომლებიც სამყაროს სხვადასხვა ადგილას სხვადასხვაა.

შესაბამისად, ყველაფერი, მათ შორის ჩვენც, დროისა და გარემო პირობების მხოლოდ რომელიღაც ხელსაყრელ მომენტში არსებობს იმ სახით, როგორსაც ჩვენ აღვიქვამთ და ვეძახით „ბუნებრივს.“ თუმცა, ჩვენი მხოლოდ ერთი ნაწილია მარადიული, ხოლო მეორე – წარმავალი. სანამ ჩვენ გავჩნდებით, ჩვენი საწყისი ჩვენი ბიოლოგიური მშობლების გასამრავლებელ უჯრედებს შორისაა, ხოლო როცა გარდავიცვლებით, ჩვენი სხეული ატომებამდე დაიშლება. მაგრამ ჩვენ მატერიალური არსებობა ამით არ სრულდება, ჩვენ ხომ მხოლოდ ატომებად ვიქეცით, ანუ უმარტივეს დონეზე ისევ გავაგრძელებთ არსებობას, ანუ მარადიულად ვიქნებით.

მაგრამ ჩვენი სიკვდილით შეწყდება ჩვენი აზროვნება, ჩვენი ფიქრი, ნოსტალგია, საუბარი, ჩვენი ახლობლების გარდაცვალებით კი ჩვენზე მოგონებებიც დაიკარგება. ყველაფერი არამატერიალური, რაც ჩვენ გვიკავშირდება, ჩვენთან ერთად იწყებს კვდომას. ანუ, ჩვენი არამატერიალური ნაწილი წარმავალია და უსასრულო წრფის მხოლოდ იმ მონაკვეთში არსებობს, სადაც სიცოცხლეა.

ასე სცოდნია Archive-ის „აქსიომას“ ზღვარგადასულ მოსმენას.

გამოქვეყნდა 4P.com.ge-ზე

Jurassic Tbilisi

begi

“ჩვენ ვცხოვრობთ სამყაროში, სადაც ყველაფერი უსაფრთხოებაზეა დამოკიდებული” – ალენ რობერი, ექსტრემალი მთამსვლელი.

სანამ 13 ივნისის შედეგების შეჯამებაზე გადავალ, მოკლედ გეტყვით უსაფრთხოების ცნებაზე. როცა ჯარში ვმსახუორობდი, კოშკურაზე მიწევდა ხოლმე მორიგეობა. თან მქონდა იარაღი და მევალებოდა, ჩემი მორიგეობის პერიოდში, გაუჩერებლად მევლო და დამეზვერა პერიმეტრი. მერე იგივე ევალებოდა სხვას, ვინც შემცვლიდა და ასე შემდეგ. ჩემი სამხედრო სამსახურის პერიოდში (და არც შემდეგ) იმ ციხიდან არავინ გაქცეულა. მიუხედავად ამისა, უსაფრთხოების ზომები არ შეცვლილა. იმიტომ, რომ უსაფრთხოება მუდმივი მზადყოფნაა იმისთვის, რაც ოდესღაც ერთხელ მაინც მოხდება. ამიტომ თითოეული ქმედება და ქცევა გათვლილია მომენტზე, რომელიც, შესაძლოა, ზუსტად იმ დღეს და იმ კონკრეტულ მომენტში მოხდეს. უსაფრთხოება საფრთხის მოლოდინი და მისთვის მზადყოფნაა. Continue reading

როდის? თუ როგორ? ანუ ისტორიის სწავლება სკოლებში

VI-klსკოლაში ყველაზე ძალიან ისტორია მიყვარდა. კლასგარეშედ სულ ენციკლოპედიური სტატიებისა და ჟურნალების კითხვა მერჩივნა, ვიდრე მხატვრული ლიტერატურის, რომელიც, იდეაში, სიყალბე იყო (დღემდე ასე ვთვლი). ვღიზიანდებოდი ცნობილ გამოთქმაზე, რომ “ისტორია ადვილია” – ზარმაცებს ჰგონიათ, ყველაფერი თარიღებისა და ომებში მოგება-წაგების დაზეპირებით იციან ყველაფერი. სკოლის დასრულებიდან კარგა ხნის მერე მივხვდი, რომ ისტორია ერთი დიდი კანონზომიერებაა და არა აქვს მნიშვნელობა კონკრეტულ ქვეყანასა თუ ადგილს, ყველას ისტორია ერთი დიდი სცენარის ნაწილია. სცენარისა, რომლის შესახებაც სკოლაში პრაქტიკულად არაფერი იციან. Continue reading

რატომ უნდა გქონდეს ერთზე მეტი შემოსავლის წყარო საქართველოში

20140907_120350

მე ვარ ზურა, იურიდიული საცხოვრებლით ქუთაისში. თბილისში ქირით ვარ, უკვე წლებია. აქ ვმუშაობ, ვხატავ, ვსტვენ, ვმღერი, ვწერ ბლოგზე, მივდევ მობაილ ფოტოგრაფიას. ანუ, როგორც ნაცნობ-მეგობრები მეუბნებიან, ყველაფერს ვედები.

“ნიჭიერის” შემდეგ ხელოვნებაში ახალი სტიმული მომეცა და საზოგადოებისგანაც ამ მხრივ მეტ ყურადღებას ვგრძნობ. შესაბამისად, ვცდილობ, სოციალური მედიის მენეჯერობის გარდა, ფული ხელოვნებითაც ვიშოვო. რატომ? იმიტომ, რომ ისეთ არასტაბილურ ქვეყანაში, როგორიც საქართველოა, არაფერია გარანტირებული. Continue reading

ბათუმი ინსტაგრამის ფილტრით

ყველაფერი ამ ხედით იწყება, როცა ქალაქს უახლოვდები. არ ვიცი, შეჩვეული აჭარლები რამდენად აღიქვამენ ამას, მაგრამ “დანარჩენებისთვის” ეს პეიზაჟი რაღაცისგან განთავისუფლებას აღძრავს. და სანამ იქაურობას მიუახლოვდები, გონება ხშირად გასწრებს და უკვე დაბოდიალებს ბათუმის ქუჩებში. Continue reading

BIAFF 2014 – მოახლოება

BIAFF-ის ჯილდო - ცხენთევზა

BIAFF-ის ჯილდო – ცხენთევზა

დღეს მოდაშია “კაზანტიპის რესპუბლიკაზე” საუბარი და ამ სიტყვის ყველა ბრუნვასა და კონტექსტში ხმარება. მე კი იგი BIAFF-თან (ბათუმის საავტორო კინოს ფესტივალი) მიასოცირდება. იმიტომ, რომ ორივე “რესპუბლიკას” თავისი წესები და დაუწერელი კანონები აქვს. მართალია, განსხვავებული, მაგრამ მაინც. საერთო კი არის ზღვა, შავი ზღვა.

ესეც 2012 წლის სელფი შერატონიდან, სადაც BIAFF-ის დახურვა შედგა

ესეც 2012 წლის სელფი შერატონიდან, სადაც BIAFF-ის დახურვა შედგა

მახსოვს 2012 წელს, ჩემთვის პირველ BIAFF-ზე, როგორი გახარებული ჩავედი. ეს იყო პირველი ნამდვილი დასვენება ერთწლიანი სამხედრო მსახურობის შემდეგ. საშინლად დაძაბული პოლიტიკური სიტუაცია იყო და იმისიც მეშინოდა, ვალმოხდილები ისევ უკან არ დავებრუნებინეთ… მაგრამ გადავრჩი. მაშინ პირველად შევეხე მედუზებს, ვიცურავე ღამის 2 საათზე ზღვაში სრულიად შიშველმა და “ვყლაპე” უზომოდ ბევრი გემრიელი ფილმი…

BIAFF 2013

BIAFF 2013. ისტორიული სელფია ეს. ზუსტად ამ ფოტოს გადაღების მერე ერთი ადამიანი გავიცანი, დავძმაკაცდით და ძალიან მაგარი მეგობრობა გვქონდა. მერე რაღაც იდიოტური მზეზის გამო წავიჩხუბეთ და წავიდა.

შარშანდელ BIAFF-ზე უკვე მზად ვიყავი პოზიტიური შოკის მისაღებად. შესაბამისად, პირველივით ეფექტური არ ყოფილა, მაგრამ რას წარმოვიდგენდი, თუ დელფინებს შევეხებოდი ახლოდან გავიცნობდი!… სხვა მხრივ კი დილიდან საღამომდე ფილმები, შთაბეჭდილებების პოსტებად დახარისხება, ფოტოები, ხალხმრავლობა. საღამოდან გვიან ღამემდე კი ხეტიალი, ცურვა, გართობა. ალაგ-ალაგ ძილი. ჰო, აი, ძილს როდის და როგორ ვასწრებდით, დღემდე მიკვირს.

შარშნდელ BIAFF-ზე ღია ცის ქვეშ ჩვენება დაემატა ერას მოედანზე. წელს იგი ბოტანიკურ ბაღში გადაინაცვლებს.

შარშნდელ BIAFF-ზე ღია ცის ქვეშ ჩვენება დაემატა ერას მოედანზე. 

ასევე მიკვირს ამდენი ფილმის ნახვა-გაანალიზებას როგორ ვახერხებთ და რატომ არ გვეზარება. თუმცა ამაზეც მაქვს პასუხი: ყველაფრისგან მოწყვეტილი ვარ და რეალობასთან მხოლოდ სოციალური ქსელები მაკავშირებს, სადაც სამსახურის საქმეებს ვაკეთებ. თან სექტემბერში ბათუმში ყაყანი წყდება, ზღვაც მშვიდდება და სუფთავდება. შემოდგომასა და გაზაფხულზე ყველაზე მეტად მიყვარს ბათუმი.

მოკლედ, ბევრი რომ არ გავაგრძელო, ვისაც სურვილი გაქვთ, დაესწროთ წლევანდელ კინოფესტივალს, ეს ინფორმაცია გამოგადგებათ:

 ასე რომ, 14-21 სექტემბერს ჩემი მისამართებია ბათუმის “აპოლო”, “პრესკაფე” და მახლობელი ტერიტორია. ვინც ამ ქალაქში იქნებით, წამომყევით სეანსებზე. ;)

 

O, Captain! My Captain!

O, Captain! My Captain!მინდოდა, ვრცელი პოსტი დამეწერა, ბავშვობა მომეგონებინა, მაგრამ, მგონი, არ არის საჭირო. რატომ უნდა გავაკეთო აქცენტი ჩემს ბავშვობაზე, როცა ყველას ჩვენ-ჩვენი გვქონდა, სამყაროსაც შესაბამისად აღვიქვამდით და ეს ადამიანიც ყველამ ჩვენებურად შევიყვარეთ?

პირადად ჩემთვის რობინ უილიამსი მოცარტის ანალოგი იყო, რადგან ორივეს შემოქმედებაში ნათლად და გამოხატულად ჩანს ლაიტმოტივი, რომელიც ყველაფერს თავიდან ბოლომდე გასდევს – სიკეთე. რობინ უილიამსზე კეთილი მსახიობი? დაასახელეთ ვინმემ. არ არსებობს! მასსავით კეთილი შეიძლება, მაგრამ არა მასზე კეთილი.

აი, ეს სიკეთე მემახსოვრება ყოველთვის, როცა ამ ადამიანს მოვიგონებ. 90-იანებში, როცა შუქი ხან გვქონდა და ხან არ გვქონდა, მან ჩემს თაობას გვაჩუქა არა სპეცეფექტები და თრილერები, არამედ გულწრფელი სიკეთე. რობინ უილიამსი არ იყო უბრალოდ მსახიობი, ის იყო თერაპია და ყოველთვის, როცა სიკეთე შემომაკლდება, მე მას აუცილებლად გავიხსენებ.

Youre-only-given-a

მშვიდობით, O, Captain! My Captain!

Shine On You, Crazy 60’s

სიდ ბარეტი - 60-იანი წლების ალტერნატიული მუსიკალური  ლეგენდა.

სიდ ბარეტი – 60-იანი წლების ალტერნატიული მუსიკის ლეგენდა.

რაც უფრო მეტად ვუსმენ 60-იანების როკს, მით მეტი ასოციაცია მიჩნდება ბახთან. მგონი, იმ დროის ყველა დიდი როკერი ჩუმ-ჩუმად უსმენდა მის სუიტებს და კონცერტებს, რათა საუკუნეების წინ დაწერილ მარადიულ მუსიკაში თავიანთი ეპოქისათვის შესაფერისი რამ აღმოეჩინათ და წამოეღოთ. ცოტა გული მწყდება, რატომ არ ვკითხე ამის შესახებ BIAFF-ზე ბათუმში ჩამოსულ ჯო ბოიდს, რომელიც თავის დროზე ახლადშექმნილ Pink Floyd-სა და ჯიმი ჰენდრიქსს პროდიუსერობდა. მიუხედავად იმისა, რომ ამ თემაზე საუბარს უფრო ინტიმური გარემო უნდოდა, გარისკვა მაინც შეიძლებოდა…

ჯო ბოიდი - ადამიანი, რომელმაც პროდიუსინგი გაუწია ახლადშექმნილ Pink Foyd-ს და იზრუნა მათ პირველ ჩანაწერებზე.

ჯო ბოიდი – ადამიანი, რომელმაც პროდიუსინგი გაუწია ახლადშექმნილ Pink Foyd-ს და იზრუნა მათ პირველ ჩანაწერებზე.

როგორც არ უნდა იყოს, მე მაინც მგონია და მეგონება, რომ 60-იანი წლების მუსიკალური რევოლუციონერები ბახს უსმენდნენ. წინააღმდეგ შემთხვევაში, რევოლუცია ასეთი ნაყოფიერი არ იქნებოდა. Continue reading

რა არის იურმალა?

s1_1

Юрмала – замки на песке.

Падают на счастье к нам с небес звезды.
პაიოტსია ვ პესნი…

ძნელია, არ დაეთანხმო ამ სიტყვებს, განსაკუთრებით მეორე სტრიქონს, როცა წარმოგიდგენია, რამდენი ფულია ამაში გადახდილი. იურმალა ეს რუსების საქეიფო რესტორანია ლატვიაში, სადაც იქ ჩასული შოუ-ბიზნესის წარმომადგენლები, პლუს ადგილობრივი წარმოების ვაიკულე, გადასარევად ატარებენ დროს და ახალგაზრდა, ზოგჯერ ნიჭიერ მომღერლებსაც უსმენენ ხოლმე.

იურმალაში არის არის ზღვა, რომელშიც, ძირითადად, არ ბანაობენ, პლაჟი, რომელზეც, ძირითადად, არ ირუჯებიან და კონცერტი, რომელსაც, ძირითადად, არ უსმენენ. წინააღმდეგ შემთხვევაში, 11 წლის მანძილზე, ეს კონკურსი გაცილებით მასშტაბური და ხარისხიანი გახდებოდა. ან კი რა საჭიროა რომელიმე, როცა ისიც გაკმაყოფილებს, რაც გაქვს? მთავარია, შენ, როგორც სახელმწიფო, იდგე მოწოდების სიმაღლეზე და ხაზი გაუსვა იმას, რომ, თუ მოგეპრიანება, სხვა ქვეყნის ტერიტორიაზეც კი გამართავ შენს კონცერტს. Continue reading

YouTube-ის რევოლუცია

vvvvvv

მომღერლობა მხოლოდ კარგად მღერას რომ აღარ ნიშნავს, უკვე ნახევარ საუკუნეზე მეტია, რაც მსოფლიომ იცის. ჩვენ კი ამაში საბოლოოდ ერთი წლის წინ დავრწმუნდით, როცა ქართველმა მაყურებელმა, ყველა ტრადიციის დარღვევით, აქამდე “მიუღებელი” ჟანრის მუსიკას დაუჭირა მხარი. ასე გახდა ლუკა ზაქარიაძე “საქართველოს ვარსკვლავი”. წელსაც ანალოგიური დაფიქსირდა და მაყურებლის უმრავლესობამ “უსირცხვილო” ნინა სუბლატი აირჩია. იცვლება თუ არა ჩვენი მენტალიტეტი და ვკარგავთ თუ არა ქართველობას არაქართული ჟანრის პოპულარიზაციით? Continue reading