Carpe Diem ანუ დაიჭირე “როცა”

კურთხეული ხარ შენ, წამო, რამეთუ მოგონების ფოტონაპერწკლებით აღავსებ ადამიანის მეხსიერებას

(მერამდენე მუსიკა ვცადე, რომ განწყობისათვის დამემთხვია)

დიდი ხანია, აღარ მიყვარს მოპათეტიკურო პოსტები და, საერთოდ ამ ტონით წერა/კითხვა. მაგრამ იმ დღეს პატარა უფლისწულის გაწვიმებული შადრევნიდან რუხი მტრედი აფრინდა, პატივმოყვარეს მინიატურლ ქანდაკებას გადაუფრინა და კადრის მეხსიერებიდან გაუჩინარდა.

წამების წვიმა ისე გადარეცხს თაობებს დედამიწიდან, რომ ჩვენ, ყველაზე გონიერთ, არც არაფერს შეგვეკითხება.

წამი ზოგჯერ ნეტარება, ზოგჯერ კი წამებაა. უმეტესად კი წამი ისეთივე არაფრისმაქნისი მინაერთია ცხოვრებისა, როგორც აზოტი – ერთი ყლუპი ჰაერისა. როცა აცნობიერებ, რომ სადღაც ფილტვებში, შენ მიერ შესუნთქული ჰაერიდან სისხლმა ჟანგბადი ერითროციტებს მიამაგრა და ტვინის ხვეულები კიდევ ერთხელ გაპოხა, გახსენდება ამ ქიმიური პროცესის არაქიმიური დასასრული. წამიერი შთაბეჭდილება.  ჰო, ვიცი, ვისთვის როგორ.

როცა აღმოჩნდა, რომ უნივერსიტეტში ჩამიბარებია, ვერაფრით ვხვდებოდი, რატომ უნდა მეყვირა, მეკივლა და სიხარულისაგან მეხტუნა(ვა). ხომ არსებობდა თეორიული შანსი იმისა, რომ თსუ ჩემს მიღებამდე მიწისძვრას გაენადგურებინა?… ამიტომაც შევხვდი ამ ამბავს მშვიდად, მაგრამ ძალიან მენატრება ის “სიმშვიდე”. ნეტავ, კიდევ შემაგრძნებინა ისე ცხადად, როგორც მაშინ იყო.

სსს

ძველი არასასიამოვნო მომეტების გახსენებაც, რადგან ყველაფერს დადებითად და ემოციის გარეშე ვიგონებ. მაგალითად, ველოსიპედით ქროლვისას ფეხი რომ გადავიტყავე (ერთ-ერთი რიგითი შემთხვევა) და ივლისის მზე უკვე შეწითლებული იყო. ეზოში ჩუმად შემოვიპარე, მრავალძარღვას ფოთოლი მოვწყვიტე (ახლა ერთსაც ვერ ნახავთ), გავრეცხე და ჭრილობაზე დავიდე. ჭრილობა ისე შემიხორცდა, რომ სახლში არც გაუგიათ. როცა სისხლდენა მიჩერდებოდა, ვგრძნობდი, როგორ მიხაროდა საკუთარი თავის დამოუკიდებლად შეკეთება. მერე და მერე მივხვდი, რომ როცა რამე გიჭირს, სჯობს ის “გაიხსენო”, თუ როგორ დადებითად გაიხსენებ ყოველივეს მომავალში.

მენანება. ჩემი დიდივერაფერისიგრძისდაგამოცდილების ცხოვრების მანძილზე, მენანება… თან ბევრი რამ. მენანება, თუ როგორ ვითრიე თმით 5 წლისამ 90 წლის დიდი ბებია. მენანება ცოცხლად დასაფლავებული ბეღურას ბარტყი. მენანება ასობით დახოცილი ჭიანჭველა. მენანება ცუდი შესიტყვებები. ყველაზე ძალიან კი სამართლობა მენანება (სამართებლის არსებობა ბევრ რამეს შეცვლიდა). რომ შემეძლოს, ყველაფერ ამას აუცილებლად გამოვასწორებდი, თუნდაც საკუთარი “ნიჭ(ებ)ის” დათმობის ფასად.

კიდევ რა? ჰო, ახლა პომპეზური მაჟორი!

როცა, ერთფეროვნებისაგან დაღლილი, თავს მიაბრუნებ

როცა უბილეთოდ იმდენი წრე იმგზავრე, რომ უკვე ძღოლმა აგითვალწუნა

როცა ისეთ სიმაღლეზე გაწვები, სადაც შენ გარშემო არაფერია, აორთქლებულ სულთა სამყაროს გარდა

როცა მწყურვალი ჟირაფები ქარის მოტანილ ნოტიო ღრუბლებს გალოკავენ

როცა მაღალ ძაბვაზე შეერთებული ნეირონები  გვერდზე გადადებენ თავიანთ ინსტრუმენტებს და ცოტა ხნით შვებულებაში გავლენ

როცა შენგან თავატკივებული ზღვა მშიერ ზვიგენს თოთო ბავშვივით წამოისვრის

როცა დასვენებული ოკეანე ქროლვით დაგიბრუნებს საკუთარ სუნთქვას

როცა სთოუნჰენჯის დაღლილი ლოდები ერთმანეთის გულზე ხვრენას ამოუშვებენ

როცა მწვერვალს ფიქრისაგან თავი გაუსკდება

როცა რწმენა რეალობაზე შთამბეჭდავია

დაიჭირე “როცა”!

ვეეჰებერთელა მადლობას ვუხდი მწვანე ვაშლს.

Share and Enjoy:
  • Print
  • Digg
  • StumbleUpon
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Yahoo! Buzz
  • Twitter
  • Google Bookmarks

25 thoughts on “Carpe Diem ანუ დაიჭირე “როცა”

  1. სიყვარულოვნა

    რაც ამ ბოლო დროს დაგიწერია იმათგან რადიკალურად განსხვავებული პოსტი იყო.
    ვკითხულობდი და თავს ვაქნევდი ჩემთვის და გულში გეთანხმებოდი ბევრ რამეში. “ყველაზე ძალიან კი უსამართლობა მენანება” – ჩემს გულში იჯექი.

    პ.ს სურათში რა საყვარელი ხარ ♥

    1. zurriuss Post author

      მადლობა. მე კი მგონია, ცოტა ეგოისტურად მოვიქეცი, საკუთარი თავი რომ ჩავსვი :)

  2. მწვანე ვაშლი

    მაინც მაჯობე ნაზარეველო! თუნდაც ამისთვის ღირდა ჩემთვის იმ პოსტის დაწერა, რომ შენთვის ამისი დაწერა მეიძულებინა.

    1. zurriuss Post author

      ნურც ეგრე იტყვი. შენ დიდი “შენ” ხარ, მე კი უბრალოდ “მე”, რომელიც ჯერ ნერვებზე არ აუშლიათ :)

  3. green

    ჰეი, ზურა..მაჟორი განსაკუთრებული იყო. შენს ყველა ტვინის დღვნას წონის შენი სენტიმენტალურობა და ჩემს შეგრძნებებთან მსგავსებები <3 <3

    1. zurriuss Post author

      გმადლობ, გვანც. ვფიქრობდი, წინა ნაწილი ხომ არ მომეცილებინა-მეთქი, მაგრამ ნამეტანი პაპსა გამოვიდოდა უიმისოდ :)

  4. anaksanamun

    ვწუხვარ რეალში რომ არ გიცნობ თუმცა მიხარია რომ არსებობ. კარგია შენნაირებიც რომ დააბიჯებენ დედამიწაზე ;)

    1. zurriuss Post author

      ბლოგზე ძალიან კეთილი ვარ, რეალობაში მაინცდამიანც ვერა :lol: :lol:
      დიიიდი დიდი მადლობა :)

  5. niine

    ისეთი შეგრძნება მქონდა რომ ამ პოსტს კი არ ვკითხულობდი, არამედ მასში დავაბიჯებდი და ყველაფერს საკუთარი თვალით ვხედავდი. წერას აღარ გავგრძელებ,თორემ რამე პათეტიკური გამომივა და მერე შემრცხვება :)
    P.S. ხო მართლა, მუსიკა უუუგენიალურესია

  6. მარი

    ან ამ მუსიკამ იმოქმედა, ან რაღაც მართლა ისე დაწერე, რომ კინაღამ გავიყინე.

  7. მეანდერძე

    აუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუუ :oops:

    ეს მუსიკა თავიდანვე მეცნოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოო

    ბეჭდების მბრძანებლის საუნდტრეკიაააააააააააააააააააააააა

    ენია მღერიიიიიიიიისსსსსს და ამის ფონზე პოსტი მაგრად იკითხებოდააააააააააააააააააააააა :d

    პ.ს. ზურიუს ლინკი დადე რაააააა… :p

  8. wasp

    როგორც ყოველთვის იცი ჩემი დადებითი პაასუხი ….დავეთანხმები სიყვარულოვნას, ეს რაღაც განსხვავებული პოსტია…წერის და გადმოცემის სხვაგვარი სტილი,სხვაგვარად აღვიქვი რატომღაც,კარგად ოღონდ….ეს მუსიკაც ზუსტია ამ პოსტისთვის…ერთი სიტყვით,ძალიან მომწონს…

  9. wasp

    აი მეც დავიჭირე “Carpe Diem” ამ პოსტის წაკითხვისას,რა თქმა უნდა სასიამოვნო წამი :)

  10. niksologi

    ღამე, უფრო სწორად ჯერ არ გათენებული დილა, მუსიკა და მრგვალ ბაღთან გატარებული გასახსენებელი ბევრი წამი…

  11. ლიტერატორი

    საყვარელი ფერადი პოსტია 8)
    ისე არ გიცდია ეს ყველაფერი ვერლიბრის სახით დაწერო? კარგი რამე უნდა გამოვიდეს ასე მგონია ;)

    მე კიდევ მენანება პატარა ყვითელი ახალგამოჩეკილი წიწილა, ფეხმოტეხილი, ვუვლიდი, ვაჭმევდი და ერთხელ შემთხვევით დედაჩემის ქუსლის ქვეშ მოხვდა და გაიჭყლიტა :cry: :cry: :cry:

    1. zurriuss Post author

      საწყალი წიიიიიიწი :(
      ვერლიბრი რა არის?
      კომენტარები რატო არ მოგდის, არ ვიცი. საბსქრაიბი გაუკეთე სადმე :green:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

:green: :idea: :!: ;) :) :d :?: :p 8) :evil: :roll: :oops: :lol: :cry: :| :x more »

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.