მე, ანუ დიადი კეისარი

Zurriuss უკანასკნელი, გახლავართ ადამიანი, რომელსაც პრეტენზია აქვს, იყოს თავისთვის და აკეთოს ის, რაც გასაკეთებელია, ხოლო აფუჭოს – გასაფუჭებელი (ბავშვური განაცხადია, მაგრამ არაუშავს )

ასეა ეს ცხოვრება, ყველაფერს მას ვაბრალებთ. ისიც სამაგიეროს გვიხდის ხელის ცხვირ–პირში სისტემატიური წამორტყმით. მეც, რიგითმა ხელ–ცვირ–პირ–სისტემატურ–წამორტყმულმა ადამიანმა, გადავწყვიტე, საკუთარი თავი საკუთარივე ძალებით განმეპოპულარულებინა და დამენახვებინა, რომ მეც აქა ვარ.

რას წარმოვადგენ, ეს ცალკე საკითხია… და ნუ დამიწყებთ სწავლებას, ესა ხარ და ესო. მე თუ დამიჯერებთ, ყველამ კარგად იცის, რისი მაქნისიცაა: გლახამაც და “ძააააააააან ტაკოი” ტიპმაც. მთავარი საკუთარ თავთან ამის აღიარებაა

მჯერა, რომ

ცხოვრება ისედაც რთული ფორმულაა და ადამიანები მის გამარტივებას უნდა ვეცადოთ, რათა სწორ გზას არ ავცდეთ.